Bir uygulamanın içerik yönetim sistemi olarak adlandırılabilmesi için taşıması gereken nitelikler Özarslan ve Ozan’ın Öğrenme Yönetim Sistemleri adlı eserinde şöyle özetlenmektedir:
• İçerik türüne ve içerik geliştirme sürecindeki katkıya göre farklı kullanıcı ve roller tanımlayabilme,
• İçeriğin gelişim sürecini ve zaman içinde oluşturulmuş farklı sürümleri izleyebilme,
• Kurumsal ya da bireysel içeriği tek bir merkezde toplayabilme,
• İşbirlikli bir biçimde içerikler üzerinde çalışma sürecini sistematik bir iş akışı içerisinde ve alt görevler tanımlayarak gerçekleştirebilme,
• Tüm bu sürecin yönetimi için bağlama ve gereksinimlere göre özelleştirilebilir bir yapı sunabilme.

İçerik yönetim sistemlerinde yazar, editör, yayımcı, yönetici ve okuyucu gibi farklı kullanıcı rolleri tanımlanabilir.

Farklı içerik yönetim sistemlerinde kullanıcıya sunulan olanaklar değişkenlik göstermekle birlikte, temel işlevlerin;
1. Kataloglama, arama, geri çağırma,
2. Format yönetimi,
3. Düzeltme takibi ve
4. Yayınlama gibi başlıklar altında irdelenebilmesi mümkündür.

İçerik yönetim sistemleri kullanıcı dostu hazır modüllere, içerik yönetim çatısı ise kodlama bilgisine dayanmaktadır.

Yönetilen içeriğin ve yapılan işlemin doğasına göre yaygın olarak kullanılan terimler:
• İçerik Yönetim Sistemi (Content Management System),
• Belge Yönetim Sistemi (Document Management System),
• Ders Yönetim Sistemi (Course Management System),
• Ders Araçları Yönetim Sistemi (Courseware Management System),
• Öğrenme Yönetim Sistemi (Learning Management System) ya da
• Öğrenme İçerik Yönetim Sistemi (Learning Content Management System) şeklinde sıralanabilir.

Görüldüğü gibi silinebilirlik özellikler arasında bulunmamaktadır.
Farklı kaynaklardaki kuramsal çerçeve ve tanımlardan yararlanan Karaman (2013), öğrenme nesnelerinin niteliklerini 12 başlık altında özetlemektedir (s. 635-636). Buna göre öğrenme nesneleri;
1. Bir konumdan erişilebilir ve rahatlıkla farklı noktalara yayımlanabilir (Erişilebilirlik).
2. Belli bir konumda, belli bir araç veya platform ile geliştirilmiş olsa da farklı konumlarda, farklı araçlar ya da platformlarda kullanılabilir (Ortamlar arası kullanılabilirlik).
3. Farklı bireysel ya da kurumsal gereksinimlere göre uyarlanabilir (Uyarlanabilirlik).
4. Yeniden kullanılabilir (Yeniden kullanılabilirlik).
5. Yeni sürümler çıksa bile büyük değişiklikler gerekmeden çalıştırılabilir (Süreklilik).
6. Daha az zamanda ve daha düşük maliyetle oluşturulabilir (Düşük maliyet).
7. Öğretimsel etkinlik, maliyet ve kullanışlılık bağlamında değerlendirilebilir (Değerlendirilebilirlik).
8. Bir araya getirilerek daha büyük içeriklere dönüştürülebilir (Modülerlik).
9. Kolay anlaşılır arama terimleriyle erişilebilir (Keşfedilebilirlik).
10. Başka bir nesnenin yerine kolaylıkla kullanılabilir (Birbiri ile değiştirilebilme).
11. Kolayca bulunabilir, eklenebilir ya da değiştirilebilir (Yönetilebilirlik).
12. Öğrencilerin bireysel öğrenme gereksinimlerine göre birleştirilebilir (Üretilebilirlik).

Son 20 yılda yaşanan bilgi yönetimi devrimi sırasında, ücretsiz araçlarla herkesin karmaşık İYSler oluşturma sürecine katılımını kolaylaştıran dört önemli bileşen, kısaca LAMP olarak adlandırılmaktadır:
(L)inux + (A)pache + (M)ySQL + (P)HP.

Kansas Üniversitesinin resmî adresinde içerik yönetim sistemlerinin temel avantajları aşağıdaki biçimde sıralanmaktadır:
• Üst düzey programlama becerilerine gereksinim duyulmaksızın kolay ve hızlı içerik yönetiminin kolaylaşması,
• Hazır temalar aracılığıyla gezinim ve sayfa
yapısı bağlamında tutarlılığın sağlanması,
• İş akışının kullanıcılar arasında bölüştürülerek içerik yönetiminin daha başa çıkılabilir hâle getirilmesi ve verimliliğin arttırılması,
• Tasarım öğelerinde herhangi bir bozulma ya da değişim yaratma korkusu olmadan rahatlıkla içeriğin düzenlenebilmesi,
• Veriler bir merkezden güncellendiğinde, bu verilere dayanılarak üretilen tüm içeriklerin tek seferde güncellenebilmesi,
• Yetkili kullanıcılar arasında farklı modül ve materyallerin paylaşılabilmesi,
• Farklı kullanıcılara farklı kullanım ve onay yetkileri verilerek yayınlanacak içeriğin son kullanıcıya ulaşmadan önce denetlenmesinin kolaylaşması,
• İçeriğin kolaylıkla ve otomatik olarak farklı platform, tarayıcı ve mobil araçlarla sunuma uygun hâle getirilmesi,
• İnternet bağlantısı olan herhangi bir yerden sisteme erişilerek güncellemelerin yapılabilmesi,
• Güvenliğe ilişkin önlemlerin otomatik ve standart olarak sunulması,
• İçeriğin arama motorlarını kullanan kullanıcılar tarafından kolaylıkla erişilebilecek biçimde örgütlenmesi.

İçerik yönetimini ciddiye alan ve tüm bu avantajlardan yararlanan bir yönetici, ayrıca son kullanıcıların sistemdeki davranışlarına ilişkin analitik verileri de takip ve analiz ederek bundan sonraki adımlarını planlayabilir. Böylece sistem kullanıldıkça, son kullanıcının gereksinimlerine daha uygun güncellemeler yapılabilir ve kalite günden güne arttırılabilir.

İçerik sistemlerinin her birinde mutlaka bulunması gereken bazı ölçütler vardır. Her şeyden önce içerik herhangi bir araçla düzenlenebilmeli, belli yazarlık uygulamalarını kullanmayı zorunlu kılmamalıdır. İkincisi, uygulama farklı içerik sağlayıcılardan gelen içeriği işleyebilir biçimde esnek olmalıdır. Üçüncüsü, uygulama farklı tarayıcılarda verimli bir biçimde çalışmalıdır. Dördüncüsü, uygulama farklı platform (PC, MAC, vb.) ya da işletim sistemlerinde (Windows, Linux, vb.) çalışmalıdır.

Bir uygulamanın içerik yönetim sistemi olarak adlandırılabilmesi için taşıması gereken nitelikler Özarslan ve Ozan’ın Öğrenme Yönetim Sistemleri adlı eserinde şöyle özetlenmektedir: • İçerik türüne ve içerik geliştirme sürecindeki katkıya göre farklı kullanıcı ve roller tanımlayabilme, • İçeriğin gelişim sürecini ve zaman içinde oluşturulmuş farklı sürümleri izleyebilme, • Kurumsal ya da bireysel içeriği tek bir merkezde toplayabilme, • İşbirlikli bir biçimde içerikler üzerinde çalışma sürecini sistematik bir iş akışı içerisinde ve alt görevler tanımlayarak gerçekleştirebilme, • Tüm bu sürecin yönetimi için bağlama ve gereksinimlere göre özelleştirilebilir bir yapı sunabilme.

Yayınlama işlevi içerik sunumunu belli ve kabul görmüş bir temaya uygun biçimde gerçekleştirmeyi kolaylaştırmaktadır.

İçerik sunum bileşeni çevrimiçi ortamın düzenlenen yeni içeriğe göre güncellenmesi işlevini gerçekleştirmektedir.

Bileşen içerik yönetim sistemi kavramı orijinal alanyazında “Component Content Management System (CCMS)” biçiminde kullanılmaktadır.

İçerik yönetim sistemlerinde içeriğin sunumu ve yapılandırılması söz konusu iken, öğrenme yönetim sisteminde öğrenme içeriklerinin eğitsel amaçlı olarak yapılandırılması ve sunulması esastır.

Öğrenme içerik yönetim sisteminin orijinal ismi alanyazında “Learning Content Management System (LCMS)” biçimindedir. Öğrenme içerik yönetim sistemleri (ÖİYS); kullanıcılara öğrenme nesneleri geliştirme, depolama, yeniden kullanma ve yönetme olanağı sunmaktadır.

İYS tarihçesinde önemli dönüm noktalarından biri PHP’nin yaratılmasıdır. Rasmus Lerdorf tarafından 1995 yılında geliştirme süreci başlayan bu programlama dili, başlangıçta Lerdorf’un kişisel web sitesini tasarlarken kullandığı küçük programları farklı web formları ile çalışabilmeye ve veri tabanları ile iletişime girebilmeye uygun hâle getirmesiyle ortaya çıkmıştır.

Son 20 yılda yaşanan bilgi yönetimi devrimi sırasında, ücretsiz araçlarla herkesin karmaşık İYSler oluşturma sürecine katılımını kolaylaştıran dört önemli bileşen, kısaca LAMP olarak adlandırılmaktadır: (L)inux + (A)pache + (M)ySQL + (P)HP.

Bir örgüt içerisinde içerik yönetim sistemlerinin artılarına başvurulmadığında, farklı kullanıcıların birbirinden habersiz biçimde benzer işleri hatta aynı işi yeniden yapma tehlikesi söz konusudur. Dahası, tek bir merkezden içerik yönetimi gerçekleştirilmediğinde, farklı birimlerdeki benzer içeriklerin ya da aynı temel verilere dayanan farklı içeriklerin sorumlular tarafından tek tek güncellenmesi gerekecektir.

Yeniden kullanılabilen öğrenme nesneleri (RLO), farklı bağlam ve platformlarda yeniden kullanılabilen öğrenme nesnelerini ifade eder.

Günümüzde bilgi geçmişe göre çok daha hızlı bir biçimde üretilmekte, üretilen bilgiler güncelliğini çok çabuk yitirmektedir. Yeni bilgilere göre çevrimiçi içerikleri güncellemek önemli ancak zor bir süreçtir. İçerikte gerçekleştirilen en küçük düzeltmeler için bile ilgili dosyaları indirip düzenlemek, FTP gibi dosya aktarım araçları yardımıyla yenilenmiş hâlini yüklemek, dosya konum ve başlıklarını yönetmek için tasarım öğelerine ek olarak ayrıca emek harcamak gerekmektedir. Ancak son yıllarda çevrimiçi içerik organizasyonunu kolaylaştıran yeni araçlar da yaşamımıza girmeye başlamıştır. Çevrimiçi içeriklerin daha kullanışlı ve güncel olması için başvurulan araçların başında, içerik yönetim sistemleri gelmektedir. Üst düzey yazılım ya da kodlama bilgisine gereksinim duymadan da içerik yapılandırabilme ve yönetebilme olanağı, içerik yönetim sistemlerinin yaygınlığını her geçen gün arttırmaktadır. Ayrıca açık kaynak kodlu yazılımların yaygınlaşması, herkese açık ve yeniden kullanılabilir içeriklerin kolaylıkla planlanan platforma gömülebilmesi gibi özellikler, maliyet bağlamında da birtakım avantajlar sağlamaktadır. Üstelik bireylerden bağımsız bir biçimde içeriğin tümünün ya da farklı başlıklarının yönetilebilmesi, sistem yönetimini de kolaylaştırmakta; kapsamlı ve güncel bir web sitesi oluşturmada içerik yönetim sistemlerinin tercih edilmesi, oldukça uygun bir seçenek olarak karşımıza çıkmaktadır. Gelişen teknolojilere kolaylıkla uyum sağlayabilen, esnek kullanım olanağı sunan, kendine özgü bireysel ve kurumsal gereksinimlere yanıt verebilen ve yoğun web trafiğinin işlevsel bir biçimde üstesinden gelebilen içerik yönetim sistemlerinin seçilmesi, içerik oluşturma ve yönetme sürecinin kalitesini de olumlu yönde etkilemektedir.

İçerik yönetim sistemleri: Dijital içeriklerin isteğe bağlı olarak oluşturulmasını, yayınlanmasını ve depolanmasını sağlayan uygulamalardır.
Öğrenme yönetim sistemleri: Yüz yüze öğretime destek amaçlı ya da e-öğrenme temelli uygulamaların yapılandırıldığı ve yönetildiği bir yazılımdır. Temel amaç, öğrencilerin öğrenme süreçlerini ve gelişimlerini takip etmeyi kolaylaştıran bir platform sunmaktır.
Bilgi mimarisi: Bilgi paylaşım ortamlarının yapısal tasarımı; organizasyon, etiketleme, arama ve ağ içi gezinti sistemlerinin birleşimi; bilgi ürünlerini ve deneyimleri kullanılabilirlik ve bulunabilirliği kolaylaştıracak şekilde örgütleme bilimidir.
Açık kaynak kodlu yazılımlar: Bir yazılımın programcılar tarafından düzenlenebilir hâlinin gizli tutulmayıp tüm kullanıcılarla paylaşılıyor olması, açık kaynak olarak adlandırılmaktadır.
İçerik yönetim çatısı: İçerik yaratma sürecinde yeniden kullanılabilir bileşen ve içeriklerin de işe koşulabildiği üst bir sistemdir.

Bir uygulamanın içerik yönetim sistemi olarak adlandırılabilmesi için taşıması gereken nitelikler Özarslan ve Ozan’ın Öğrenme Yönetim Sistemleri adlı eserinde şöyle özetlenmektedir:

• İçerik türüne ve içerik geliştirme sürecindeki katkıya göre farklı kullanıcı ve roller tanımlayabilme,


• İçeriğin gelişim sürecini ve zaman içinde oluşturulmuş farklı sürümleri izleyebilme,


• Kurumsal ya da bireysel içeriği tek bir merkezde toplayabilme,


• İşbirlikli bir biçimde içerikler üzerinde çalışma sürecini sistematik bir iş akışı içerisinde ve alt görevler tanımlayarak gerçekleştirebilme,


• Tüm bu sürecin yönetimi için bağlama ve gereksinimlere göre özelleştirilebilir bir yapı sunabilme.

Dijital sıkıştırma teknolojilerinde, donanımların saklama kapasitelerinde, bilgi mimarisi ve yazılım sektöründe yaşanan dönüşümler, daha az zaman ve maliyet ile daha verimli bir biçimde içerik sunmaya olanak tanımaktadır. WWW’nin yaşamımıza ilk girdiği yıllarda en basit sayfaları yaratmak için bile HTML işaretleme dilini bilmek gerekiyordu. İlerleyen yıllarda yaşamımıza giren ve daha basit arayüzler sunan editörler, daha az kodlama ve iş gücü ile daha verimli üretime olanak sağlamıştır. Öte yandan içerik miktarı arttıkça editörler de yetersiz kalmaya başlamış, gerek bilgi güncelliğini gerekse bağlantıların işlerliğini sürekli olarak korumak günden güne zorlaşmıştır. İçerik yönetim sistemlerinin yaşamımıza girmesiyle birlikte durağan sayfalardan dinamik sayfalara geçiş kolaylaşmış, içerik yapılandırma ve sunum süreci her geçen yıl daha da otomatikleşmiş, teknik bilgisi olmayan bireylerin de sisteme kazandırdıkları içeriğin ortak bir format içerisinde sunumu kolaylaşmıştır. Böylece içerik üretimi için ayrı, sunum için ayrı emek verme ve teknik birikime sahip olma gereksinimi ortadan kalkmıştır. Bu bağlamda bilgi paylaşım ortamlarının yapısal tasarımı; organizasyon, etiketleme, arama ve ağ içi gezinti sistemlerinin birleşimi; bilgi ürünlerini ve deneyimleri kullanılabilirlik ve bulunabilirliği kolaylaştıracak şekilde örgütlemek için bilgi mimarisine ihtiyaç duyulmaktadır.

Farklı içerik yönetim sistemlerinde kullanıcıya sunulan olanaklar değişkenlik göstermekle birlikte, temel işlevlerin;

1. Kataloglama, arama, geri çağırma,
2. Format yönetimi,
3. Düzeltme takibi ve
4. Yayınlama gibi başlıklar altında irdelenebilmesi mümkündür.

Kataloglama, arama ve geri çağırma işlevleri yardımıyla kullanıcıların aradıkları içeriğe kolaylıkla ulaşabilmeleri; bu aramaları tarih, anahtar sözcük ya da yazar gibi özelliklere göre daha ayrıntılı ve verimli bir biçimde gerçekleştirebilmeleri kolaylaşmaktadır. Format yönetimi, belli dosya ve içerik formatlarında arama yapma ya da sonuçları belli formatlara dönüştürebilme bağlamında kolaylık sağlayan bir işlevdir. Düzeltme takibi işlevi, içeriğin yayınlandıktan sonra güncellenmesini, süreç içerisinde yapılan işlemlerin de takip edilebilmesini kolaylaştırmaktadır. Yayınlama işlevi ise içerik sunumunu belli ve kabul görmüş bir temaya uygun biçimde gerçekleştirmeyi kolaylaştırmaktadır.

Bileşen içerik yönetim sistemi (BİYS) adlı bu sistemler, nesne ya da konu düzeyindeki bir içeriği saklama, düzenleme, yönetme ve o içeriğe erişme bağlamında daha zengin olanaklar sunmakta; çoğunlukla XML tabanlı Darwin Bilgi Yazma Mimarisi (DITA) ile hayata geçirilmekte; binlerce hatta milyonlarca bileşen / nesne / konu arasındaki ilişkileri de yönetebilmektedir. Böylece klasik yazarlık anlayışı, yerini gerçek ve verimli bir bilgi yaratımı sürecine bırakmaya başlamıştır. Bireyler kendi uzmanlık alanlarına ilişkin konuları sisteme kazandırmakta; bu özgün konu parçaları niteliklerine ve amaçlara göre daha büyük bir içeriğin içerisine gömülerek kullanıcıya sunulmaktadır.

İçerik yönetim sistemleri dijital içeriğin düzenlenmesini ve yayınlanmasını kolaylaştıran kullanıcı dostu bir platform sunmaktadır. Kodlamaya yatkın bir programcı ya da web tasarımcısı isterse projeleri için web uygulama çatısını tercih edebilir. İçerik yönetim sistemleri ise kodlara değil, herkesin yaygın olarak kullandığı hazır modüllere dayanmaktadır. İçerik yönetim sistemlerinde teknik bilgisi sınırlı olan bir kullanıcının bile hedef içerik yönetimini gerçekleştirmesi söz konusu iken içerik yönetim çatısında daha üst düzey bir teknik bilgi ve yaratıcılık olanağı ortaya çıkmaktadır. Elbette kodlama bilgisi üst düzeyde olan biri geliştirici de işlemlerini çok daha hızlı gerçekleştirebilmek için içerik yönetim sistemlerinden yararlanabilir. Ancak her içerik yönetim sistemi kullanıcısının içerik yönetim çatısı kullanabilmesi olanaklı değildir.
İçerik yönetim sistemleri kullanıcı dostu hazır modüllere, içerik yönetim çatısı ise kodlama bilgisine dayanmaktadır. Özetle, yaygın olarak kabul gören işlemleri hızlı bir biçimde ve teknik bilgi gerektirmeden kolaylıkla gerçekleştirebilmek için içerik yönetim sistemleri yeterli olurken, elde bulunan nesnelerden farklı kombinasyonlarla farklı ürünler ortaya koyabilmek için içerik yönetim çatısına gereksinim duyulacaktır. Günümüzde içerik yönetim sistemleri, hedef kitlenin büyük bir bölümünün rahatlıkla kullanabileceği yaygın temaları kapsadığından, içerik yönetim çatısına gereksinim duyulan durumlar gerçekten üst düzey uzmanlık sonucu hissedilebilecek atipik senaryolar olabilir. Ancak içerik yönetim sistemleri ile her şeyin mümkün olmadığını akılda tutmak gerekir. İçerik yönetim sistemleri ile her şey mümkün değildir; geliştirici ve programcıların izin verdiği ve sisteme entegre ettiği her şey mümkündür. Bu bağlamda tamamen içerik yönetim sistemleri ile projelerini yürütebilen kullanıcıların da zamanla daha üst düzey yaratıcılık becerilerini işe koşabilmek için biraz olsun kodlama bilgisine gereksinimi olacaktır.

Farklı kaynaklardaki kuramsal çerçeve ve tanımlardan yararlanan Karaman (2013), öğrenme nesnelerinin niteliklerini 12 başlık altında özetlemektedir (s. 635-636). Buna göre öğrenme nesneleri;

1. Bir konumdan erişilebilir ve rahatlıkla farklı noktalara yayımlanabilir (Erişilebilirlik).


2. Belli bir konumda, belli bir araç veya platform ile geliştirilmiş olsa da farklı konumlarda, farklı araçlar ya da platformlarda kullanılabilir (Ortamlar arası kullanılabilirlik).


3. Farklı bireysel ya da kurumsal gereksinimlere göre uyarlanabilir (Uyarlanabilirlik).


4. Yeniden kullanılabilir (Yeniden kullanılabilirlik).


5. Yeni sürümler çıksa bile büyük değişiklikler gerekmeden çalıştırılabilir (Süreklilik).


6. Daha az zamanda ve daha düşük maliyetle oluşturulabilir (Düşük maliyet).


7. Öğretimsel etkinlik, maliyet ve kullanışlılık bağlamında değerlendirilebilir (Değerlendirilebilirlik).


8. Bir araya getirilerek daha büyük içeriklere dönüştürülebilir (Modülerlik).


9. Kolay anlaşılır arama terimleriyle erişilebilir (Keşfedilebilirlik).


10. Başka bir nesnenin yerine kolaylıkla kullanılabilir (Birbiri ile değiştirilebilme).


11. Kolayca bulunabilir, eklenebilir ya da değiştirilebilir (Yönetilebilirlik).


12. Öğrencilerin bireysel öğrenme gereksinimlerine göre birleştirilebilir (Üretilebilirlik).

Son 20 yılda yaşanan bilgi yönetimi devrimi sırasında, ücretsiz araçlarla herkesin karmaşık İYSler oluşturma sürecine katılımını kolaylaştıran dört önemli bileşen, kısaca LAMP olarak adlandırılmaktadır: (L)inux + (A)pache + (M)ySQL + (P)HP.

İçerik Yönetim Sistemlerinin Avantajları

1. Güncelleme gereksinimlerine dair otomatik sistem mesajlarının gönderilmesi, böylece kullanıcıları yanlış yönlendirebilecek eski verilerin sunumunun önüne geçilmesi.


2. Üst düzey programlama becerilerine gereksinim duyulmaksızın kolay ve hızlı içerik yönetiminin kolaylaşması,


3. Hazır temalar aracılığıyla gezinim ve sayfa yapısı bağlamında tutarlılığın sağlanması,


4. İş akışının kullanıcılar arasında bölüştürülerek içerik yönetiminin daha başa çıkılabilir hâle getirilmesi ve verimliliğin arttırılması,


5. Teknik bilgisi olmayan kullanıcılar bile içerik yayınlama ve düzenleme işlemini gerçekleştirebildiği için teknik ekibin bu tür görevlerle uğraşmak yerine sistemin kullanışlılığını daha da arttıracak görevlere odaklanabilmesi,


6. Tasarım öğelerinde herhangi bir bozulma ya da değişim yaratma korkusu olmadan rahatlıkla içeriğin düzenlenebilmesi,


7. Veriler bir merkezden güncellendiğinde, bu verilere dayanılarak üretilen tüm içeriklerin tek seferde güncellenebilmesi,


8. Yetkili kullanıcılar arasında farklı modül ve materyallerin paylaşılabilmesi,


9. Farklı kullanıcılara farklı kullanım ve onay yetkileri verilerek yayınlanacak içeriğin son kullanıcıya ulaşmadan önce denetlenmesinin kolaylaşması,


10. İçeriğin kolaylıkla ve otomatik olarak farklı platform, tarayıcı ve mobil araçlarla sunuma uygun hâle getirilmesi,


11. İçeriğin önceki sürümlerinin ve yapılan değişikliklerin, tarihleriyle ve bu değişiklikleri yapan kullanıcılara ait bilgilerle birlikte arşivlenebilmesi, İnternet bağlantısı olan herhangi bir yerden sisteme erişilerek güncellemelerin yapılabilmesi,


12. Güvenliğe ilişkin önlemlerin otomatik ve standart olarak sunulması,


13. İçeriğin arama motorlarını kullanan kullanıcılar tarafından kolaylıkla erişilebilecek biçimde örgütlenmesi,


14. Güncelleme gereksinimlerine dair otomatik sistem mesajlarının gönderilmesi, böylece kullanıcıları yanlış yönlendirebilecek eski verilerin sunumunun önüne geçilmesi.

Temelde örgüt tarafından geliştirilen ya da açık bir çevrimiçi kaynaktan temin edilen içeriklerin kurumsal bilgi ve iletişim sistemine entegre edilerek kullanıcıların görev ve sorumluluklarına ilişkin bilgi gereksinimlerinin karşılanması hedeflenmektedir. Tüm bu süreçte temel avantaj, çevrimiçi içeriğin geliştirilmesi ve paylaşılması sürecinin üst düzey teknik yetiler gerektirmeden de gerçekleştirilebilecek biçimde kolaylaştırılmasıdır. Bu bağlamda güncel içerik yönetim sistemlerinin artıları dile getirilirken hızlı ve kolay kurulum, basit arayüz, içerik üretme kolaylığı ve esnek tasarım özellikleri gibi başlıklara da değinilebilir.

Bilgi Mimarisi (Information Architecture), bilgi paylaşım ortamlarının yapısal tasarımı; organizasyon, etiketleme, arama ve ağ içi gezinti sistemlerinin birleşimi; bilgi ürünlerini ve deneyimleri kullanılabilirlik ve bulunabilirliği kolaylaştıracak şekilde örgütleme bilimidir (Morville ve Rosenfeld, 2006).

İçerik yönetim sistemlerinin yaşamımıza girmesiyle birlikte durağan sayfalardan dinamik sayfalara geçiş kolaylaşmış, içerik yapılandırma ve sunum süreci her geçen yıl daha da otomatikleşmiş, teknik bilgisi olmayan bireylerin de sisteme kazandırdıkları içeriğin ortak bir format içerisinde sunumu kolaylaşmıştır.

Bir uygulamanın içerik yönetim sistemi olarak adlandırılabilmesi için taşıması gereken nitelikler Özarslan ve Ozan’ın Öğrenme Yönetim Sistemleri adlı eserinde şöyle özetlenmektedir:
• İçerik türüne ve içerik geliştirme sürecindeki katkıya göre farklı kullanıcı ve roller tanımlayabilme,
• İçeriğin gelişim sürecini ve zaman içinde oluşturulmuş farklı sürümleri izleyebilme,
• Kurumsal ya da bireysel içeriği tek bir merkezde toplayabilme,
• İşbirlikli bir biçimde içerikler üzerinde çalışma sürecini sistematik bir iş akışı içerisinde ve alt görevler tanımlayarak gerçekleştirebilme,
• Tüm bu sürecin yönetimi için bağlama ve gereksinimlere göre özelleştirilebilir bir yapı sunabilme.

Özarslan ve Ozan’ın Öğrenme Yönetim Sistemleri adlı kitabında sunulan bu nitelikler, daha çok içerik yönetim sistemlerini kullanan örgütlerin bakış açısıyla uyumlu bir yapıda sunulmuştur. Benzer işlev ve avantajlar kullanıcıya sağlanan katkı bağlamında da tartışılabilir. Farklı içerik yönetim sistemlerinde kullanıcıya sunulan olanaklar değişkenlik göstermekle birlikte, temel işlevlerin;
1. Kataloglama, arama, geri çağırma,
2. Format yönetimi,
3. Düzeltme takibi ve
4. Yayınlama gibi başlıklar altında irdelenebilmesi mümkündür.

Öğrenme içerik yönetim sistemleri (ÖİYS); kullanıcılara öğrenme nesneleri geliştirme, depolama, yeniden kullanma ve yönetme olanağı sunmaktadır. Öğrenme nesneleri, öğrenme süreçlerine destek olmak için farklı bağlamlarda tekrar tekrar kullanılabilen küçük boyutlu öğrenme kaynakları olup; hedef ve gereksinimlere göre farklı biçimlerde kullanılabilmeleri olanaklıdır.

Farklı bağlam ve platformlarda yeniden kullanılabilen öğrenme nesnelerinin (RLO) birtakım özellikleri taşıması beklenmektedir. Yeniden kullanılabilen öğrenme nesnelerinin orijinal ismi, alanyazında “Reusable Learning Object (RLO)” biçimindedir. Öncelikle öğrenme nesneleri, farklı kullanıcılar ve farklı amaçlar için yeniden kullanıma uygun olmalı; farklı bireysel gereksinimleri karşılamak üzere kişiselleştirilmiş öğretim deneyimleri sunma amacına yönelik biçimde hazırlanmalıdır.

Farklı kaynaklardaki kuramsal çerçeve ve tanımlardan yararlanan Karaman (2013), öğrenme nesnelerinin niteliklerini 12 başlık altında özetlemektedir (s. 635-636). Buna göre öğrenme nesneleri;
1. Bir konumdan erişilebilir ve rahatlıkla farklı noktalara yayımlanabilir (Erişilebilirlik).
2. Belli bir konumda, belli bir araç veya platform ile geliştirilmiş olsa da farklı konumlarda, farklı araçlar ya da platformlarda kullanılabilir (Ortamlar arası kullanılabilirlik).
3. Farklı bireysel ya da kurumsal gereksinimlere göre uyarlanabilir (Uyarlanabilirlik).
4. Yeniden kullanılabilir (Yeniden kullanılabilirlik).
5. Yeni sürümler çıksa bile büyük değişiklikler gerekmeden çalıştırılabilir (Süreklilik).
6. Daha az zamanda ve daha düşük maliyetle oluşturulabilir (Düşük maliyet).
7. Öğretimsel etkinlik, maliyet ve kullanışlılık bağlamında değerlendirilebilir (Değerlendirilebilirlik).
8. Bir araya getirilerek daha büyük içeriklere dönüştürülebilir (Modülerlik).
9. Kolay anlaşılır arama terimleriyle erişilebilir (Keşfedilebilirlik).
10. Başka bir nesnenin yerine kolaylıkla kullanılabilir (Birbiri ile değiştirilebilme).
11. Kolayca bulunabilir, eklenebilir ya da değiştirilebilir (Yönetilebilirlik).
12. Öğrencilerin bireysel öğrenme gereksinimlerine göre birleştirilebilir (Üretilebilirlik).

Farklı kaynaklardaki kuramsal çerçeve ve tanımlardan yararlanan Karaman (2013), öğrenme nesnelerinin niteliklerini 12 başlık altında özetlemektedir (s. 635-636). Buna göre öğrenme nesneleri;
1. Bir konumdan erişilebilir ve rahatlıkla farklı noktalara yayımlanabilir (Erişilebilirlik).
2. Belli bir konumda, belli bir araç veya platform ile geliştirilmiş olsa da farklı konumlarda, farklı araçlar ya da platformlarda kullanılabilir (Ortamlar arası kullanılabilirlik).
3. Farklı bireysel ya da kurumsal gereksinimlere göre uyarlanabilir (Uyarlanabilirlik).
4. Yeniden kullanılabilir (Yeniden kullanılabilirlik).
5. Yeni sürümler çıksa bile büyük değişiklikler gerekmeden çalıştırılabilir (Süreklilik).
6. Daha az zamanda ve daha düşük maliyetle oluşturulabilir (Düşük maliyet).
7. Öğretimsel etkinlik, maliyet ve kullanışlılık bağlamında değerlendirilebilir (Değerlendirilebilirlik).
8. Bir araya getirilerek daha büyük içeriklere dönüştürülebilir (Modülerlik).
9. Kolay anlaşılır arama terimleriyle erişilebilir (Keşfedilebilirlik).
10. Başka bir nesnenin yerine kolaylıkla kullanılabilir (Birbiri ile değiştirilebilme).
11. Kolayca bulunabilir, eklenebilir ya da değiştirilebilir (Yönetilebilirlik).
12. Öğrencilerin bireysel öğrenme gereksinimlerine göre birleştirilebilir (Üretilebilirlik).

Farklı kaynaklardaki kuramsal çerçeve ve tanımlardan yararlanan Karaman (2013), öğrenme nesnelerinin niteliklerini 12 başlık altında özetlemektedir (s. 635-636). Buna göre öğrenme nesneleri;
1. Bir konumdan erişilebilir ve rahatlıkla farklı noktalara yayımlanabilir (Erişilebilirlik).
2. Belli bir konumda, belli bir araç veya platform ile geliştirilmiş olsa da farklı konumlarda, farklı araçlar ya da platformlarda kullanılabilir (Ortamlar arası kullanılabilirlik).
3. Farklı bireysel ya da kurumsal gereksinimlere göre uyarlanabilir (Uyarlanabilirlik).
4. Yeniden kullanılabilir (Yeniden kullanılabilirlik).
5. Yeni sürümler çıksa bile büyük değişiklikler gerekmeden çalıştırılabilir (Süreklilik).
6. Daha az zamanda ve daha düşük maliyetle oluşturulabilir (Düşük maliyet).
7. Öğretimsel etkinlik, maliyet ve kullanışlılık bağlamında değerlendirilebilir (Değerlendirilebilirlik).
8. Bir araya getirilerek daha büyük içeriklere dönüştürülebilir (Modülerlik).
9. Kolay anlaşılır arama terimleriyle erişilebilir (Keşfedilebilirlik).
10. Başka bir nesnenin yerine kolaylıkla kullanılabilir (Birbiri ile değiştirilebilme).
11. Kolayca bulunabilir, eklenebilir ya da değiştirilebilir (Yönetilebilirlik).
12. Öğrencilerin bireysel öğrenme gereksinimlerine göre birleştirilebilir (Üretilebilirlik).

Farklı içerik yönetim sistemlerinde kullanıcıya sunulan olanaklar değişkenlik göstermekle birlikte, temel işlevlerin;
1. Kataloglama, arama, geri çağırma,
2. Format yönetimi,
3. Düzeltme takibi ve
4. Yayınlama gibi başlıklar altında irdelenebilmesi mümkündür.
Diğer şıklar içerik yönetim sisteminin nitelikleridr.

Güncel bilgi ve iletişim teknolojilerinin de yardımıyla bir işletmeye ait tüm bilgilerin güvenli bir biçimde saklanması, kolaylıkla erişilebilir olması, bilgi eksikliğinden kaynaklanabilecek sorunların önüne geçmede yardımcı olmaktadır. Şöyle ki bir işi uzman düzeyinde bilen ya da o işi gerçekleştirmek için gerekli yaşamsal birikime sahip olan paydaşların anlık yokluğu, bilgi eksikliğinden kaynaklanabilecek verimlilik sorunlarına neden olabilir. İçerik yönetim sistemleri yardımıyla bu tür sorunların önüne geçmek kolaylaşmakta, uzman personel yokken de gerekli bilgilere kolayca erişilmesi ve bilgi güncellemelerinin üst düzey teknik bilgiye gereksinim duyulmadan gerçekleştirilmesi mümkün olmaktadır. Bu bilgilerden de anlaşıldığı gibi, içerik yönetim sistemlerinin, bir işi uzman düzeyinde bilen ya da o işi gerçekleştirmek için gerekli yaşamsal birikime sahip olan paydaşların anlık yokluğundan, bilgi eksikliğinden kaynaklanabilecek sorunları önlemedeki işlevi birincil olarak verimlilik kavramı ile ilişkilidir. Dolayısıyla doğru cevap E’dir.

Bir örgütte içerik yönetim sistemleri, ürün geliştirme, pazarlama, sipariş yönetimi, müşteri ilişkileri, bilgi yönetimi, teknik destek, yayıncılık ya da eğitim gibi farklı amaçlarla işe koşulabilmektedir. Temelde örgüt tarafından geliştirilen ya da açık bir çevrimiçi kaynaktan temin edilen içeriklerin kurumsal bilgi ve iletişim sistemine entegre edilerek kullanıcıların görev ve sorumluluklarına ilişkin bilgi gereksinimlerinin karşılanması hedeflenmektedir. Tüm bu süreçte temel avantaj, çevrimiçi içeriğin geliştirilmesi ve paylaşılması sürecinin üst düzey teknik yetiler gerektirmeden de gerçekleştirilebilecek biçimde kolaylaştırılmasıdır. Bu bağlamda güncel içerik yönetim sistemlerinin artıları dile getirilirken hızlı ve kolay kurulum, basit arayüz, içerik üretme kolaylığı ve esnek tasarım özellikleri gibi başlıklara da değinilebilir. Bu bilgilerden de anlaşıldığı gibi bir içerik sisteminin hızlı ve kolay kurulum, basit arayüz, içerik üretme kolaylığı ve esnek tasarım özelliklerinin altı çiziliyorsa, içerik yönetim sisteminin kullanımının üst düzey teknik yetiler gerektirmeden de gerçekleştirilebilecek biçimde kolaylaştırılmış olması avantajı vurgulanmaktadır. Dolayısıyla doğru cevap E’dir.

Bir uygulamanın içerik yönetim sistemi olarak adlandırılabilmesi için taşıması gereken nitelikler şöyle özetlenebilir:

• İçerik türüne ve içerik geliştirme sürecindeki katkıya göre farklı kullanıcı ve roller tanımlayabilme


• İçeriğin gelişim sürecini ve zaman içinde oluşturulmuş farklı sürümleri izleyebilme


• Kurumsal ya da bireysel içeriği tek bir merkezde toplayabilme


• İşbirlikli bir biçimde içerikler üzerinde çalışma sürecini sistematik bir iş akışı içerisinde ve alt görevler tanımlayarak gerçekleştirebilme


• Tüm bu sürecin yönetimi için bağlama ve gereksinimlere göre özelleştirilebilir bir yapı sunabilme

Özetlenen bu niteliklerden de anlaşıldığı gibi, bir uygulamanın içerik yönetim sistemi olarak adlandırılabilmesi için hızlı ve kolay kurulum, basit arayüz, içerik üretme kolaylığı ve esnek tasarım özelliklerine sahip olma gibi niteliklere sahip olması önkoşul değildir ancak bununla birlikte bu nitelikler söz konusu uygulamanın tercih edilmesini sağlayabilecek niteliklerdir. Dolayısıyla doğru cevap C’dir.

Bir yazılımın programcılar tarafından düzenlenebilir halinin gizli tutulmayıp tüm kullanıcılarla paylaşılıyor olması, açık kaynak olarak adlandırılmaktadır. Dolayısıyla doğru cevap C’dir.

Farklı içerik yönetim sistemlerinde kullanıcıya sunulan olanaklar değişkenlik göstermekle birlikte, temel işlevlerin;

• Kataloglama, arama, geri çağırma
• Format yönetimi
• Düzeltme takibi
• Yayınlama

gibi başlıklar altında irdelenebilmesi mümkündür.
Öğrenme yönetim sistemleri (ÖYS) ise, yüz yüze öğretime destek amaçlı ya da e-öğrenme temelli uygulamaların yapılandırıldığı ve yönetildiği bir yazılımdır. Temel amaç, öğrencilerin öğrenme süreçlerini ve gelişimlerini takip etmeyi kolaylaştıran bir platform sunmaktır. Salt içerik yönetiminden öte öğrenme sürecinin sistematik bir biçimde yönetilmesini ve denetlenmesini kolaylaştıran bu sistemlerin bazı eğitsel avantajları bulunmaktadır. Örneğin, öğrencilerin kendi kayıtlarını yapabilmeleri, kişisel mesajlarla diğer paydaşlarla etkileşime girebilmeleri, ders yöneticisine onay seçeneği sunabilmeleri, katılımcıların kayıt, gelişim ve performanslarının takip edilebilmesi, katılımcıların zamandan ve konumdan bağımsız olarak etkinliklere katılabilmeleri, çevrimiçi öğrenme etkinliklerinin barındırılabilmesi, çevrimiçi değerlendirme olanakları gibi özellikler bunlardan bazılarıdır. Bu açıklamalardan da anlaşıldığı gibi içerik yönetim sistemleri ile karşılaştırıldıklarında, öğrenme yönetim sistemlerinin farklılıkları olarak sınıflandırılabilecek nitelikleri şunlardır:

• Öğrencilerin kendi kayıtlarını yapabilmeleri
• Öğrenme sürecinin sistematik bir biçimde yönetilmesi
• Ders yöneticisine onay seçeneği sunabilmeleri

Doğru cevap B’dir.

Öğrenme nesnelerinin nitelikleri 12 başlık altında özetlenmiştir: Buna göre öğrenme nesneleri;

• Bir konumdan erişilebilir ve rahatlıkla farklı noktalara yayımlanabilir (Erişilebilirlik).
• Belli bir konumda, belli bir araç veya platform ile geliştirilmiş olsa da farklı konumlarda, farklı araçlar ya da platformlarda kullanılabilir (Ortamlararası kullanılabilirlik)
• Farklı bireysel ya da kurumsal gereksinimlere göre uyarlanabilir (Uyarlanabilirlik).
• Yeniden kullanılabilir (Yeniden kullanılabilirlik).
• Yeni sürümler çıksa bile büyük değişiklikler gerekmeden çalıştırılabilir (Süreklilik).
• Daha az zamanda ve daha düşük maliyetle oluşturulabilir (Düşük maliyet).
• Öğretimsel etkinlik, maliyet ve kullanışlılık bağlamında değerlendirilebilir (Değerlendirilebilirlik).
• Bir araya getirilerek daha büyük içeriklere dönüştürülebilir (Modülerlik).
• Kolay anlaşılır arama terimleriyle erişilebilir (Keşfedilebilirlik).
• Başka bir nesnenin yerine kolaylıkla kullanılabilir (Birbiri ile değiştirilebilme).
• Kolayca bulunabilir, eklenebilir ya da değiştirilebilir (Yönetilebilirlik).
• Öğrencilerin bireysel öğrenme gereksinimlerine göre birleştirilebilir (Üretilebilirlik).

Öğrenme nesnelerinin listelenen bu niteliklerinden de anlaşıldığı gibi yeni sürümler çıksa bile büyük değişiklikler gerekmeden çalıştırılabilir olmaları süreklilik kavramı ile açıklanabilir. Doğru cevap C’dir.

Son 20 yılda yaşanan bilgi yönetimi devrimi sırasında, ücretsiz araçlarla herkesin karmaşık içerik yönetim sistemleri oluşturma sürecine katılımını kolaylaştıran dört önemli bileşen, kısaca LAMP olarak adlandırılmaktadır: (L)inux + (A)pache + (M)ySQL + (P)HP. Dolayısıyla doğru cevap C’dir.

Kansas Üniversitesinin resmî adresinde içerik yönetim sistemlerinin temel avantajları aşağıdaki biçimde sıralanmaktadır:

• Üst düzey programlama becerilerine gereksinim duyulmaksızın kolay ve hızlı içerik yönetiminin kolaylaşması,
• Hazır temalar aracılığıyla gezinim ve sayfa yapısı bağlamında tutarlılığın sağlanması,
• İş akışının kullanıcılar arasında bölüştürülerek içerik yönetiminin daha başa çıkılabilir hâle getirilmesi ve verimliliğin arttırılması,
• Teknik bilgisi olmayan kullanıcılar bile içerik yayınlama ve düzenleme işlemini gerçekleştirebildiği için teknik ekibin bu tür görevlerle uğraşmak yerine sistemin kullanışlılığını daha da arttıracak görevlere odaklanabilmesi,
• Tasarım öğelerinde herhangi bir bozulma ya da değişim yaratma korkusu olmadan rahatlıkla içeriğin düzenlenebilmesi,
• Veriler bir merkezden güncellendiğinde, bu verilere dayanılarak üretilen tüm içeriklerin tek seferde güncellenebilmesi,
• Yetkili kullanıcılar arasında farklı modül ve materyallerin paylaşılabilmesi,
• Farklı kullanıcılara farklı kullanım ve onay yetkileri verilerek yayınlanacak içeriğin son kullanıcıya ulaşmadan önce denetlenmesinin kolaylaşması,
• İçeriğin kolaylıkla ve otomatik olarak farklı platform, tarayıcı ve mobil araçlarla sunuma uygun hâle getirilmesi,
• İçeriğin önceki sürümlerinin ve yapılan değişikliklerin, tarihleriyle ve bu değişiklikleri yapan kullanıcılara ait bilgilerle birlikte arşivlenebilmesi,
• İnternet bağlantısı olan herhangi bir yerden sisteme erişilerek güncellemelerin yapılabilmesi,
• Güvenliğe ilişkin önlemlerin otomatik ve standart olarak sunulması,
• İçeriğin arama motorlarını kullanan kullanıcılar tarafından kolaylıkla erişilebilecek biçimde örgütlenmesi,
• Güncelleme gereksinimlerine dair otomatik sistem mesajlarının gönderilmesi, böylece kullanıcıları yanlış yönlendirebilecek eski verilerin sunumunun önüne geçilmesi.

İçerik yönetim sistemlerinin listelenen temel avantajlarından da anlaşıldığı gibi veriler bir merkezden güncellendiğinde, bu verilere dayanılarak üretilen tüm içeriklerin tek seferde güncellenebilmesi özelliğinin içerik yönetim sistemine sağladığı birincil üstünlük güncel içeriği son kullanıcıya etkin bir biçimde sunmaktır. Doğru cevap C’dir.

Zaman içinde telefon, televizyon, kamera, bilgisayar gibi farklı teknolojilere ait nitelikler tek bir mobil araca sığdırılmaya başlanmış; böylece bu teknolojilerin ayrı ayrı tartışılması oldukça zor hâle gelmiştir. ÖYS ve ÖİYS karşılaştırması da benzer bir zorluğu barındırmaktadır. Şöyle ki eskiden içerik geliştirme ve yapılandırma bağlamında ayrıca bir çözüm sunmayan ÖYS’ler, günümüzde içerik yönetim sistemleri ile bütünleşik biçimde çalışabilmekte ya da bünyelerinde içerik yönetimine ilişkin gelişmiş araçlar barındırmaktadır. Benzer bir biçimde ÖİYS’ler de artık yalnızca içerik oluşturma ve yapılandırmanın ötesine geçmeye; öğrenme içeriğinin sunumu, paylaşımı ve yönetimi bağlamında da alternatifler sunmaya başlamışlardır. Bu bağlamda önümüzdeki yıllarda içeriğin geliştirilmesi ve sunulması için ayrı ayrı platformların kullanıldığı örneklerin azalması beklenebilir. Ancak günümüz şartları ve bu sistemlerin temel işlevleri dikkate alındığında ÖYS ve ÖİYS’nin birbirinden kavramsal olarak ayrı; ancak birbirini tamamlayıcı sistemler oldukları belirtilebilir. Bu açıklamalardan da anlaşıldığı gibi, bir öğrenme yönetimi sisteminin hem ders yöneticisine hem de öğrenciye içerik hazırlamada kullanabileceği uygulamaları çevrimiçi kullanma olanağı sağlaması bu öğrenme yönetim sisteminin aynı zamanda öğrenme içerik yönetim sistemi işlevini de yerine getirdiğini gösterir. Doğru cevap C’dir.

İçerik yönetim sistemleri ile ilgili sıralanan tüm sınırlılık ve avantajlar farklı bağlamlarda değişkenlik gösterebilmektedir. Hedeflenen görevleri gerçekleştirmek için gerekli bilgi miktarı çok değilse, bu bilgileri sistematik bir biçimde işlemeye ve sunmaya yardımcı olacak teknolojilere kolay erişilemiyorsa ve her zaman el altında olan birikimli personel bağlamında sıkıntı çekilmiyorsa, içerik yönetim sistemlerine duyulan gereksinim kısa vadede anlaşılamayabilir. Dahası, bu sistemlerin kullanımında insan faktörü de her zaman dikkate alınmalı, çalışanların mesleki gelişimlerine önem verilmelidir. Bu bağlamda kendi kendine de öğrenebilen ve öğrenmeyi öğrenme bağlamında sıkıntı yaşamayan paydaşlara değer vermek, içerik yönetim sistemlerinin verimli kullanımı bağlamında büyük önem taşımaktadır. Yine içerik yönetim sistemlerinin günden güne daha verimli olabilmesi için mümkün olduğu kadar uzman bilgisi ve tecrübesinin somut ve örgütlü bilgi hâline getirilmesi, örgüte yeni katılan ve işi bilmeyen paydaşların da hızla bu örgütlü bilgiye erişimlerinin kolaylaştırılması gerekmektedir. Öte yandan böyle bir sistemin uzun vadede verimli bir biçimde işleyebilmesi için paydaşların bilgi ve birikimlerini paylaştıklarında günün birinde kendilerine hiç ihtiyaç kalmayacağını ve örgütten dışlanacaklarını düşünmelerine engel olacak bir örgüt iklimi sağlamak gerekmektedir. Bu açıklamadan da anlaşıldığı gibi içerik yönetim sisteminin sağladığı; sistem açısından gerekli yaşamsal birikime sahip olan paydaşların anlık yokluğundan etkilenme düzeyinin azalması içerik yöneticisi paydaşlar açısından hem sınırlık hem de üstünlük olarak tanımlanabilir. Doğru cevap B’dir.

Elektronik Belge Yönetim Sistemi, kurumların faaliyetleri sırasında oluşturdukları her türlü dokümantasyonun, üretiminden nihai tasfiyesine kadar olan süreç içerisinde arşivlenmesini ve yönetilmesini sağlayan sistemdir. EDM EBYS, standart EBYS den farklı olarak sadece bir arşiv ya da süreç yazılımı değildir. İhtiyaca göre şekillendirilebilen bir çözüm paketidir. Bu paket, müşteri etkileşim yönetimini gerçekleştiren bir iş zekasıdır.

Öğrenme Yönetim Sistemi eğitim içeriklerinin yönetimine, öğrenenler ve öğretenlerin izlenmesine, öğrenme öğretme süreçlerinin bireyselleştirilebilmesine olanak sağlayan bütünleşik bir sistemdir. Öğretmen öğrencileri için “Öğrenme Yönetim Sistemi” kurmalıdır. Öğrenme yönetim sistemleri (ÖYS), yüz yüze öğretime destek amaçlı ya da e-öğrenme temelli uygulamaların yapılandırıldığı ve yönetildiği bir yazılımdır. Temel amaç, öğrencilerin öğrenme süreçlerini ve gelişimlerini takip etmeyi kolaylaştıran bir platform sunmaktır.

Öğrenme içerik yönetim sistemleri (ÖİYS); kullanıcılara öğrenme nesneleri geliştirme, depolama, yeniden kullanma ve yönetme olanağı sunmaktadır. Öğrenme nesneleri, öğrenme süreçlerine destek olmak için farklı bağlamlarda tekrar tekrar kullanılabilen küçük boyutlu öğrenme kaynakları olup; hedef ve gereksinimlere göre farklı biçimlerde kullanılabilmeleri olanaklıdır. Böylece farklı coğrafi bölgelerden eğitimcilerin nesne ambarlarından öğrenme hedeflerine uygun öğrenme nesnelerini seçmesi, geliştirmesi, paylaşması ve yeniden kullanması mümkün olmaktadır.

Öğrenen işbirliği ve test maddeleri yaratma ve test uygulamaya ilişkin yönetim araçları her ikisinide kapsamaktadır. Etkinlik programı araçları (planlama / zamanlama sadece öğrenme yönetim sistemini kapsamaktadır. İçerik yaratma, yeniden kullanılabilir içerik yönetimi ve dinamik ön test ve uyarlanabilir öğrenme; öğrenme içerik yönetim sistemlerinin kapsamaktadır.

İçerik yönetim sistemlerinde siteme birden çok kullanıcı yetkilendirmesi yapılabilmektedir.
İçeriğin kolaylıkla ve otomatik olarak farklı platform, tarayıcı ve mobil araçlarla sunuma uygun hâle getirilmesi
Diğer şıklar içerik yönetim sistemlerinin avantajlarındır.

Google ve Yahoo bir arama motorudur. Word ve Excel Microsoft’un geliştirdiği bir yazılımdır. Joomla açık kaynak kodlu içerik yönetim sistemidir.

Bunları söyleyen kişi öğrenme yönetim sisteminden bahsetmektedir.

Açık kaynak kodlu ve ücretsiz ilk İYS, Portland Pattern Repository için üretilmiş olan, geliştiren programcının ‘hızlı ve kolay’ anlamına gelen “Wiki Wiki” adını verdiği sistemdir. Wikipedia, kullanıcıları tarafından ortaklaşa olarak birçok dilde hazırlanan, özgür, bağımsız, ücretsiz internet ansiklopedisidir. Joomla, Wordpress ve drupal birer içerik yönetim sistemidir.

İYS tarihçesinde önemli dönüm noktalarından biri PHP’nin yaratılmasıdır. Öte yandan bu dönemde MySQL, Linux ve Apache’nin daha kullanışlı ve tercih edilir hâle gelmesi, yaygınlıklarını da arttırmış ve ev kullanıcılarının rahatlıkla bu teknolojilere erişiminin önü açılmıştır. ücretsiz veri tabanı yönetim sistemi (MySQL), ücretsiz ve kullanımı kolay programlama dili (PHP) bir araya gelince (LAMP), karmaşık siteleri düşük başlangıç maliyeti ile yaratabilmenin önü açılmıştır.

Ders yöneticisine onay, Katılımcıların kayıt, gelişim ve performanslarının takip edilebilmesi, Çevrimiçi öğrenme etkinliklerinin barındırılabilmesi gibi özellikler öğrenme yönetim sistemlerinin özellikleri arasında yer almaktadır.

Tarama, içerik yönetim sistemlerinde kullanıcılara sunulan olanaklardan değildir.

Yetki yönetimi, kullanıcı yönetimi işlevleri arasında yer alır.

Manjaro, bir içerik yönetim sistemi değildir.

Blackboard, açık kaynak kodlu olmayan ticari bir öğrenme yönetim sistemidir.

İçerik yaratma, öğrenme içerik yönetim sistemlerinin bir özelliğidir.

Öğrenen işbirliği, hem ÖYS hem de ÖİYS'de bulunan özelliklerden biridir.

Yeni sürümler çıksa bile büyük değişiklikler gerekmeden çalıştırılabilir olması, öğrenim nesnelerinin sürekliliği ile ilgilidir.

D seçeneği içerik yönetim sistemlerinde istenen özelliklerden biri değildir.

Belli yazarlık uygulamalarını kullanmayı zorunlu kılmaması, içerik yönetim sistemlerinden beklenen bir özelliktir.

Günümüzde en yaygın olarak kullanılan açık kaynaklı ve ücretsiz içerik yönetim sistemleri PHP programlama dili kullanılarak geliştirilmiştir.

1990’lı yıllarda öncelikle gazetecilik sektörünün, ciddi miktarda verinin sağlıklı bir biçimde çevrimiçi ortamda sunulması bağlamında gerçekleştirdiği atılımlar, içerik yönetim sistemlerinin gelişimine büyük katkı sağlamıştır.

İçerik yönetim sistemlerinde yazar, editör, yayımcı, yönetici ve okuyucu gibi farklı kullanıcı rolleri tanımlanabilir.

Sunucu bakımı İçerik yönetim sistemlerinde kullanıcıya sunulan olanaklar arasında yer almaz.

Sakai içerik yönetim sistemi değil Öğrenme Yönetim Sistemidir (LMS).

İçerik yönetim çatısının orijinal ismi alanyazında “Content Management Framework (CMF)” biçimindedir.

Öğrenme nesneleri farklı bağlam ve platformlarda tekrar tekrar kullanılabilen küçük boyutlu dijital öğrenme kaynaklarıdır.

Açık kaynak kodlu ve ücretsiz ilk İYS, Portland Pattern Repository için üretilmiş olan, geliştiren programcının ‘hızlı ve kolay’ anlamına gelen “Wiki Wiki” adını verdiği sistemdir.

Ücretsiz araçlarla herkesin karmaşık İYSler oluşturma sürecine katılımını kolaylaştıran dört önemli bileşen, kısaca LAMP olarak adlandırılmaktadır: (L)inux + (A)pache + (M)ySQL + (P)HP.

Personel bilgi sistemleri bu terimler arasında yer almaz.

İnternet bağlantısı olmayan herhangi bir yerden sisteme erişilerek güncelleme yapılamaz

İçerik yönetim sistemleri, dijital içeriklerin isteğe bağlı olarak oluşturulmasını,
yayınlanmasını ve depolanmasını sağlayan
uygulamalardır.
İçerik yönetim sistemi

Yayınlama işlevi ise içerik sunumunu belli ve kabul görmüş bir temaya uygun
biçimde gerçekleştirmeyi kolaylaştırmaktadır.

Django-CMS ve DotNetNuke, Python diliyle geliştirilen içerik yönetim sistemleri arasında yer almaktadır.
Django-CMS (https://www.django-cms.org) Python programlamadili ile geliştirilmiştir. Wordpress, Joomla ve Drupal PHP dili ile, DNN ise Microsoft ASP.NET dili ile geliştirilmiştir. Doğru cevap A.

Yeni sürümler çıksa bile büyük değişiklikler gerekmeden çalıştırılabilir olması öğrenme nesnesinin süreklilik özelliğini ifade etmektedir.

Açık kaynak kodlu ve ücretsiz ilk İYS, Portland Pattern Repository için üretilmiş olan, geliştiren programcının ‘hızlı ve kolay’ anlamına gelen “Wiki Wiki” adını verdiği sistemdir.

Güncel teknolojilerin takip edilerek bürokratik iş yükünün azaltıldığı bir belge yönetim sistemi örneği olarak “Anadolu Üniversitesi Elektronik Belge Yönetim Sistemi” incelenebilir
İş akışını hızlandırma

2000 yılında oldukça geliştirilmiş bir sürüm olan PHP 4.0’ın kullanıma sunulmasıyla karmaşık siteleri düşük başlangıç maliyeti ile yaratabilmenin önü
açılmıştır.
PHP'nin yaratılması

Sakai, açık kaynak kodlu öğrenme yönetim sistemlerinden birisidir.

Öğrenme nesnelerinin üretilebilirlik özelliği, öğrencilerin bireysel öğrenme gereksinimlerine göre birleştirilebilir olmasını ifade etmektedir.

İçerik yönetim sistemi bütün erişimlere açık olmamalı, yetkisiz erişimleri engelleyecek önlemler alınmış olmalıdır.
Bütün erişimlere açık olmalı

İçerik yönetimi depolama ve yayınlama sürecinin kolaylaştırır.

Bütün seçenekler içerik yönetim sistemleri özellikleridir.

Bütün seçenekler kullanıcıya sunulan temel olanaklar arasında yer alır.

XML tabanlı Darwin Bilgi Yazma Mimarisi (DITA)

İçerik yönetim çatısı içerik yaratma sürecinde yeniden kullanılabilir bileşen ve içeriklerin de işe koşulabildiği üst bir sistemdir.

I. Kişisel mesajlarla diğer paydaşlarla etkileşime girebilme
II. Ders yöneticisine onay seçeneği sunabilme
III. Kayıt, gelişim ve performansı takip edebilme
IV. Zamandan ve mekândan bağımsız olarak etkinliklere katılabilme
Öğrenim yönetim sistemlerinin temel özellikleri arasında yer alır.

Modülerlik

Linux, PHP, ve MySql açık kaynak kodlu (ücretsizdir)

(L)inux + (A)pache + (M)ySQL + (P)HP

I. Bir araya getirilerek daha kapsamlı içeriklere dönüştürülebilir.
II. Kolay anlaşılır arama terimleriyle erişilebilir.
III. Başka bir nesnenin yerine kullanılabilir.
IV. Kolayca bulunabilir, eklenebilir ya da değiştirilebilir.
V. Bireysel öğrenme gereksinimlerine göre birleştirilebilir.
Öğrenme nesnelerinin niteliklerinden bazılarıdır.