Türkiye’nin yüzölçümü 783.577 km2, izdüşüm alanı ise 779.452 km2’dir. Göller ve adalar da yüzölçümüne dâhil edildiğinde, toplam yüzölçümü 814.578 km2’ye yükselmektedir. Türkiye yüzölçümü bakımından dünyanın 37’nci ülkesidir.

Osmanlı İmparatorluğu’nda ilk nüfus sayımı II. Mahmut döneminde 1830-1831 arasında yapılmıştır.

Dünyada 8 ülkede bulunan bor rezervinin yaklaşık %73 (yüzde yetmişüç)’ü Türkiye’dedir (http://www.enerji.gov.tr/trTR/Sayfalar/Bor Erişim 12.12.2018). Türkiye’deki başlıca bor yatakları Eskişehir-Kırka, Kütahya-Emet, Bursa-Kestelek ve Balıkesir-Bigadiç’te bulunmaktadır (Eti Maden, 2015, s. 20). Bor ve kimyasal bor bile- şikleri 500’e yakın alanda kullanılan stratejik bir üründür

Su Kaynakları Türkiye üç tarafı denizlerle çevrili olmasına karşılık deniz ürünleri ve deniz taşımacılığından yeterince faydalanamamaktadır. Aynı şekilde akarsular açısından sahip olunan zenginlik nehir taşımacılığına yansımamaktadır. Nehirlerin düzensiz akışları ve eğimlerinin fazla olması gibi nedenlerle akarsularda taşı- 5 Türkiye Ekonomisi macılık yapılamamaktadır. Buna karşılık akarsular kuvvetli eğimleri ve gömük yataklarıyla bü- yük bir hidroelektrik potansiyeline sahiptirler. Türkiye’nin önemli yeraltı su rezervlerine sahip olduğu tahmin edilmektedir (http://www.dsi.gov.tr/ toprak-ve-su-kaynaklari Erişim 12.11.2018). Türkiye durgun sular (göller) açısından da zengindir. Türkiye’nin sahip olduğu su kaynaklarının önemli bir kısmı buharlaşmayı ve yeraltı su kaynaklarını beslediği için kullanılamamaktadır. Diğer yandan göllerin bir kısmı da tuzlu ve sodalı olduğu için, bu durum kullanılabilir su rezervleri açısından olumsuzluk yaratmaktadır. Türkiye’de kişi başına düşen yıllık kullanılabilir su miktarı 1.519 m3 civarındadır. Türkiye, kullanılabilir su açısından zengin bir ülke değil, aksine su azlığı yaşayan bir ülkedir

Hızlı nüfus artışı, Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde, sınırlı kaynakların önemli bir kısmı demografik yatırımlar için harcanması demektir. Artan nüfusa bağlı olarak eğitim ve sağlık harcamalarına daha fazla ihtiyaç duyulur, konut talebi artar ve hızlı bir şehirleşme yaşanır. Hızlı nüfus artışı, ülkenin daha verimli yatırımlarına gidecek kaynaklarını emer, dolayısıyla hızlı ekonomik kalkınma açısından, kısa vadede, olumsuzluk yaratır. Diğer yandan ekonomik kalkınmanın başarılması ve sürdürülebilmesi için de demografik yatırımların mutlaka yapılması gerekir.

Optimal Nüfus
Ülkenin doğal kaynaklarının mevcut sermaye ile en iyi şekilde kullanılabileceği nüfus miktarıdır.

Cumhuriyet döneminde ilk nüfus sayımı 1927 yılında yapılmıştır. Bu sayımda toplam nüfus, yaklaşık 13,7 milyon kişidir.

Ülke nüfusu 1975 yılı sonrasında sınırlı ölçüde de olsa azalma eğilimine girmiştir. Nüfus artış hızında ciddi düşüş ise 1985’ten sonra gerçekleşmiştir.

İşgücüne katılma oranı (İKO), nüfusun işgücü olan kısmının kurumsal olmayan çalışma çağındaki nüfusa (15 ve üstü yaş grubuna) oranıdır. İKO, nüfusun yaş gruplarına göre dağılımının yanı sıra okullaşma oranı, emeklilik yaşı, kişi başına gelir düzeyi gibi pek çok ekonomik ve sosyal değişkene bağlıdır.

Bağımlılık oranı, ülkede çalışan (15- 64 yaş arası) her 100 kişinin bakmakla yükümlü olduğu çalışmayan (0-14 ile 65+) kişi sayısı ile ölçülmektedir. Bu oran gençler ve yaşlılar için ayrı ayrı hesaplanmaktadır.

1921’deki 151 sayılı Ereğli Havzai Fahmiyesi Maden Amelesinin Hukukuna Müteallik Kanun (4. madde) ile kurulan Amele Birliği, Cumhuriyet’in kanun ile kurulan ilk sosyal güvenlik kuruluşudur.

Sosyal Güvenlik Kurumu 2006'da, Bağkur 1972'de, Emekli Sandığı 1950'de, Sosyal Sigortalar Kurumu 1965'te, İşçi Sigortaları Kurumu ise 1946'da kurulmuştur.

Sorunun doğru yanıtı C şıkkıdır. Osmanlı İmparatorluğu’nda ilk nüfus sayımı II. Mahmut döneminde 1830-1831 arasında yapılmıştır.

AB Müktesebatına uyum kapsamında AB’nin bölgesel politikasının önemli bir unsuru olan İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırması (İBBS) sistemine geçilmiştir. İBBS’ye (NUTS) göre üç farklı bölge sınıflandırması (Düzey 1, Düzey 2 ve Düzey 3) yapılmıştır. Düzey 1 bölgeleri kendi içlerinde Düzey 2 ve Düzey 3 alt bölgelerine ayrılmaktadır. Düzey 2’ye göre belirlenmiş 26 bölge merkezinde ise bölgesel kalkınma ajansları oluşturulmuştur. Yeni bölgesel kalkınma politikalarında yerel aktörler giderek daha fazla ön plana çıkmaktadır.

Sorunun doğru yanıtı A şıkkıdır. İşgücü maliyeti, işverenin ücretli çalışanlara yaptığı toplam ödemelere (kazanç) ek olarak sosyal güvenlik ödemeleri ve diğer işgücü maliyeti ödemelerini kapsar.

Dünyada 8 ülkede bulunan bor rezervinin yaklaşık % 73 (Yüzde 73)’ü Türkiye’dedir.

Sorunun doğru yanıtı B şıkkıdır. II. Dünya Savaşı’ndan sonra çıkarılan 4792 sayılı İşçi Sigortaları Kurumu Kanunu (1945) ile Cumhuriyet tarihinin ilk geniş kapsamlı sosyal güvenlik kurumu, İşçi Sigortaları Kurumu kurulmuştur.

İnsani Gelişme Endeksi (Human Development Index): UNDP tarafından yayınlanan İnsani Gelişme Raporu’nda kullanılan endekstir. İnsanî Gelişme Endeksi (İGE) Pakistanlı iktisatçı ve maliye bakanı Mahbub ul Haq ve Nobel ödüllü Hintli iktisatçı Amartya Sen liderliğindeki ekip tarafından geliştirilmiştir. Endeksin en düşük değeri 0 iken, en yüksek değeri 1’dir.

Bir sosyal güvenlik sisteminin sağlıklı bir finansman yapısına sahip olması için aktüeryal dengenin en az 4 (1 emekli başına düşen çalışan kişi sayısı) olması gerekmektedir.

Sorunun doğru yanıtı E şıkkıdır. Devlet Planlama Teşkilatı (DPT), 2011 yılında Kalkınma Bakanlığına dönüştürülmüş, cumhurbaşkanlığı hükûmet sistemine geçiş birlikte Kalkınma Bakanlığı, Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı adı altında yeniden yapılandırılmıştır.

5510 sayılı Kanun tüm hükümleri ile birlikte Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 1 Ekim 2008’de yürürlüğe girmiştir.

Sorunun doğru yanıtı D şıkkıdır. 16 Mayıs 2006’da kabul edilen 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu ile SSK, Emekli Sandığı ve BAĞ-KUR, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) çatısı altında toplanmıştır.

Sorunun doğru yanıtı B şıkkıdır. Gayri Safi Katma Değer, temel fiyatlar üzerinden çıktı ile alış fiyatı üzerinden ara tüketim (ham madde ve diğer ara girdiler) arasındaki farktır.

Aktif Nüfus Ülke nüfusunun üretici konumunda olan kesimi, 15-64 yaş arası bireylerden oluş- maktadır. Hastalar, yaşlılar, engelliler, askerler ve mahkûmların yanı sıra üniversite yurtları ve yetiştirme yurtlarında kalanlar, üretim sürecine katılma imkânı olmadığı için aktif nüfus içinde yer almazlar.

Sosyal Güvenliğin Kapsamı Sosyal güvenliğin temeli, bireylerin yaşamlarında karşılaşabilecekleri muhtemel risklere karşı önceden tedbir almalarına dayanır. Bireyler yaşamları boyunca kendi iradeleriyle (analık ve aile sahibi olma) ya da iradeleri dışında çeşitli mesleki (iş kazası, meslek hastalığı ve malullük), fizyolojik (hastalık, yaşlılık, ölüm gibi) ve sosyoekonomik (işsizlik, yoksulluk) risklerle karşı karşıyadırlar. Bireylerin giderek artan sosyal güvenlik ihtiyaçlarına cevap vermek, onlara insan onuruna yaraşır huzurlu ve mutlu bir yaşam sunmak sosyal refah devletinin temel yükümlülükleri arasındadır. Uluslararası standartlar bakımından sosyal güvenliğin kapsamında kısa ve uzun vadeli ekonomik ve sosyal risklere karşı sigorta oluşturulması ve belirlenen hak sahiplerine aylık bağlanması ya da diğer ödemelerin yapılması yer almaktadır. Geniş anlamda sosyal güvenlik kapsamına sosyal hizmetler ve sosyal yardımlar da girmektedir. Sosyal hizmetler daha çok bakıma muhtaç durumdaki bireylere yönelik verilen ve onların onurlu bir yaşam için gerekli tüm ihtiyaçlarının karşılanmasını kapsamaktadır. Sosyal yardımlar ise yoksulluğu ortadan kaldırmaya yönelik yardımlardır. Sosyal güvenlik kavramı her ne kadar sosyal yardım ve sosyal hizmetleri de içeren geniş bir anlama sahip olsa da sosyal güvenlik sistemleri ağırlıklı olarak sosyal sigortalar temelinde oluşmuştur. Artık sosyal güvenlik ihtiyacının yalnızca sosyal sigortalarla karşılanması olanaklı değildir (DPT, 2007a, s. 2). Günümüzde aile bağları başta olmak üzere geleneksel dayanışmanın giderek zayıflaması, özellikle sosyal dışlanmayla mücadele açısından sosyal hizmetlere duyulan gereksinimi artırmaktadır (DPT, 2007a, s. 3). Dolayısıyla, sosyal güvenliğin kapsamı da genişlemektedir. Sosyal güvenlik ihtiyacı çağdaş toplum için bir zorunluluk hâline gelmiştir. Geniş açıdan bakıldığında, sosyal güvenlik toplumun refahının artırılması ve yaşam standartlarının yükseltilmesi için sosyal ve ekonomik politikaların hayata geçirilmesini kapsamaktadır.

Türkiye, IMF’nin 2017 yılı verilerine göre, cari fiyatlarla, 851,5 milyar dolar GSYH büyüklüğü ile
dünyanın 17’nci büyük ekonomisidir. 2017 verilerine göre, Türkiye nüfus büyüklüğü bakımından dünyanın en kalabalık 19’uncu ülkesidir (http://worldpopulationreview.com/countries/ Erişim: 15.11.2018).
GSYH büyüklüğü bakımından dünyanın ilk 20 ülkesi arasında yer alan Türkiye, nispeten kalabalık ve artan nüfusu nedeniyle kişi başına GSYH sıralamasında orta sıralara gerilemektedir. 2018’in ikinci yarısında
Türk lirasında yaşanan ciddi değer kaybını da dikkate alırsak kişi başına gelir (dolar cinsinden) artmak yerine azalma
eğilimine girmiştir. Dolar cinsinden millî geliri artırmak
için pozitif ekonomik büyümenin yanı sıra T’nin dolar karşısındaki değerini koruması da gerekmektedir.

Türkiye’de Bölgesel Gelişmişlik Farklılıkları Türkiye’de bölgeler arasında kişi başına gelir, iş- sizlik oranları, nüfus artış hızı, net göç hızı, bebek ölüm oranları, doğumda anne ölüm oranları, üniversite sayıları, kişi başına düşen uzman hekim ve hemşire sayıları gibi birçok ekonomik, sosyal, demografik ve sağlıkla ilgili değişkende önemli farklılıklar mevcuttur. Düzey 2 bölgesi sosyoekonomik gelişmişliğe (kalkınmışlığa) göre sıralandığında, ilk 14 bölge Türkiye ortalamasının üstünde, 15.sırada yer alan Samsun’un ise Türkiye ortalamasında bir gelişmişliğe sahip olduğu görülmektedir (Tablo 1.6). Ülke nüfusunun yaklaşık %30’unun bulunduğu geri kalan 11 bölge ise Türkiye ortalamasının altında bir sosyoekonomik gelişmişliğe sahiptir. Sosyoekonomik gelişmişlik farklılıkları, az gelişmiş bölgelerden gelişmiş bölgelere doğru göçü hızlandıran etkenlerin başında gelmektedir. Türkiye’de bölgelerin (Düzey 2’ye göre) gayri safi katma değere (GSKD) katkılarına bakıldığında (2014 verilerine göre) en yüksek paya %30,5 ile İstanbul, en düşük paya %0,6 Ağrı bölgesi sahiptir. İstanbul, Ankara, İzmir ve Bursa bölgelerin ülke gayri safi katma de- ğerinin yarıdan fazlasını gerçekleştirdiği görülmektedir.

Ülke nüfusu ekonominin işgücü kaynağını oluşturur.

Dünyada 8 ülkede bulunan bor rezervinin yaklaşık Yüzde 73’ü Türkiye’dedir.

Diğer taraftan nüfusun sayısal olarak yetersiz olması, ülkenin ekonomik kaynakları ve üretim gücünün atıl kalması başta olmak üzere birçok başka olumsuzluğa da yol açmaktadır. Diğer yandan nüfusun ülkenin ekonomik kaynaklarına ve potansiyeline göre fazla olması da işsizliğe, elde edilen gelirin daha çok kişi tarafından tüketilmesine, refah kaybına ve buna bağlı olarak pek çok ekonomik ve sosyal soruna neden olabilmektedir (Karluk, 2007, s. 8).

Türkiye’de eğitim seviyesinde artış, kentleşme, kadının çalışma hayatına daha fazla katılımı, evlenme yaşının giderek yükselmesi, doğurganlığın azalması ve diğer sosyoekonomik şartlar ailelerde çocuk sayısının azalmasında etkili olmuştur

Türkiye’de, gelişmiş ülkelere kıyasla daha hızlı artan nüfus, eğitim açısından yeni derslik, öğretmen, personel, araç-gereç vb. ihtiyacını artırmaktadır. Bir taraftan artan nüfusun eğitim ihtiyacını karşılamak, diğer taraftan eğitim kalitesini yükseltmek daha fazla kaynak gerektirmektedir

İşgücü maliyeti, işverenin ücretli çalışanlara yaptığı toplam ödemelere (kazanç) ek olarak sosyal güvenlik ödemeleri ve diğer işgücü maliyeti ödemelerini kapsar. İşgücünün emeği karşılığında işverenin ödediği ücretin dışında, işveren istihdam ettiği bireyler için başka çeşitli ödemeler de yapmaktadır.

2000-2018 döneminde toplam istihdamda tarımdaki istihdamın payı hızla azalarak, %36’dan %19,4’e inmiştir. Tarımdan ayrılan işgücünün çoğunluğu hizmetler sektöründe istihdam edilmektedir. Tarımın istihdamdaki payı azalırken, hizmetler sektörünün payı %46,3’ten %54’e yükselmiştir.

G7 ülkeleri
Dünyanın en gelişmiş yedi ülkesidir: Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere, Kanada, Almanya, Fransa, İtalya ve Japonya

Uluslararası standartlar bakımından sosyal güvenliğin kapsamında kısa ve uzun vadeli ekonomik ve sosyal risklere karşı sigorta oluşturulması ve belirlenen hak sahiplerine aylık bağlanması ya da diğer ödemelerin yapılması yer almaktadır.

Türkiye’deki üst gelir gruplarında tasarruf eğiliminin yüksek iken, en düşük gelir grubunda ise negatif tasarruf söz konusudur. Bu gelir grubunda bireyler borçlanma yoluyla gelecekteki tasarruflarını bugünden tüketmektedirler.

Bağımlılık oranı, bir ülkede çalışan (15- 64 yaş arası) her 100 kişinin bakmakla yükümlü olduğu çalışmayan (0-14 ile 65+) kişi sayısıdır

G7 kavramı ilk olarak; 1975 yılında dönemin Fransa Cumhurbaşkanı Giscard d’Estaing’in Japonya, ABD, Almanya, İngiltere ve İtalya liderlerini güncel ekonomik sorunlarından olan petrol krizini tartışmak üzere Rambouillet’ye davet etmesiyle ortaya çıkmıştır. 1976’da Kanada Başbakanı G7’ye Amerika Birleşik Devletleri Başkanı tarafından davet edilmiş ve ilk olarak G6 olarak anılan grup G7 olarak anılmaya başlanmıştır.
Dünyanın gelişmiş yedi ülkesi birlikte hareket etmeye başlayınca oluşan gruba verilen isim olarak G7, Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere, Kanada, Almanya, Fransa, İtalya ve Japonya’dan oluşmaktadır.

II. Dünya Savaşı’ndan sonra 1945’de, 4792 sayılı İşçi Sigortaları Kurumu Kanunu (1945) ile Cumhuriyet tarihinin ilk geniş kapsamlı sosyal güvenlik kurumu, İşçi Sigortaları Kurumu kurulmuştur. 1950’de ise 5434 sayılı Kanun ile Emekli Sandığı kurulmuştur. 1972 yılında 1479 sayılı Kanun ile Esnaf ve Sanatkârlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu (BAĞ-KUR) kurulmuştur.
İşçi Sigortaları Kurumu, Temmuz 1945’te kabul edilen ve 1 Ocak 1946’da yürürlüğe giren 4792 sayılı Kanun’la kurulmuştur.

1972 yılında 1479 sayılı Kanun ile Esnaf ve Sanatkârlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu (BAĞ-KUR) kurulmuştur. 1479 sayılı Kanun ile (Bağ-Kur ile) esnaf, sanatkâr ve diğer bağımsız çalışanlar sosyal güvence kapsamına alınmıştır.

Nüfusun genç olması aslında sosyal güvenlik sisteminin iyi çalışması için gereken özelliklerdendir. Bu nedenle sistemin finans dengesinin bozukluğu için neden değildir. fakat diğer seçenekler sistemin Türkiye'de iyi çalışmama nedenleri arasında sayılabilir.

Bir sosyal güvenlik sisteminin sağlıklı bir finansman yapısına sahip olması için aktüeryal dengenin en az 4 (1 emekli başına düşen çalışan kişi sayısı) olması gerekmektedir.

Kalkınma Ajansları, bölgesel kalkınma için projeleri destekleyerek ve finansman sağlamanın yanı sıra bölgesel kalkınmada merkezî ve yerel otorite arasında uyumlaştırıcı ve işbirliğini sağlayıcı işlev de görmektedir.

Soruda TARIMın katkısının daha fazla olduğu iller arasında OLMAYAN il sorulmaktadır. Sektörlerin istihdama katkısı açısından bakıldığında tarımın istihdama en fazla katkı yaptığı ilk beş il Ağrı, Kastamonu, Trabzon, Van, Erzurum ve Samsun şeklindedir. Sanayinin istihdama en fazla katkı yaptığı ilk beş il Bursa, Kocaeli, Tekirdağ, Gaziantep ve İstanbul olarak sıralanmaktadır. Gaziantep, istihdamınında daha çok sanayinin olması nedeniyle, il ekonomisinde sanayinin ağırlıklı olduğu illler arasından seçilmiştir. Bu nedenle soru da istenen tarım ağırlıklı olmayan il sorusunun doğru cevabıdır.

Tarımın bölgesel GSKD’ye en fazla katkı sağladığı ilk üç bölge sırasıyla Ağrı, Kırıkkale ve Konya’dır. Sanayi sektörünün bölgesel GSKD’ye en fazla katkı sağladığı ilk üç bölge Tekirdağ, Kocaeli ve Bursa; hizmetler sektörünün bölgesel GSKD’de en fazla paya sahip olduğu bölgeler Antalya, İstanbul ve Ankara’dır.
I-L; II-M; III-K

Mülkiyet hakları, Dünya Ekonomik Özgürlük Endeksi’nin değerlendirme kriterleri arasında bulunmaktadır.

Türkiye’de nüfusun ülke ekonomisi açısından önemini analiz edebileceksiniz.
2017 verilerine göre, Türkiye insani gelişmişlikte 178 ülke arasında 64’üncü sırada olup, yüksek insani gelişme grubunda yer almaktadır.

Türkiye ekonomisine ilişkin bazı göstergeleri diğer ülkeler ile karşılaştırabileceksiniz.

Türkiye’nin coğrafi konumunu ve doğal kaynaklarını ekonomik açıdan değerlendirebileceksiniz.

Türkiye’de sosyal güvenlik sistemini, bölgesel gelişme farklılıklarını ve tasarruf eğilimini açıklayabileceksiniz.

Türkiye’de sosyal güvenlik sistemini, bölgesel gelişme farklılıklarını ve tasarruf eğilimini açıklayabileceksiniz.
Bu devir, 16 Mayıs 2006’da kabul edilen 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’na bağlı Türkiye Cumhuriyeti Sosyal Güvenlik Kurumu’na devredilmiştir. Bağ-kur, SSK ve Emekli Sandığı tek çatı altına toplanmıştır.

Türkiye’de nüfusun ülke ekonomisi açısından önemini analiz edebileceksiniz.

Türkiye’nin coğrafi konumunu ve doğal kaynaklarını ekonomik açıdan değerlendirebileceksiniz.
Türkiye coğrafyasının yarıdan fazlası dağlarla ve engebeli arazilerle kaplıdır. Türkiye topraklarının yarıdan fazlası Asya kıtasındadır. Coğrafi bölgelerdeki ekonomik faaliyetlere bakıldığında coğrafi yapı, doğa ve iklim şartlarının bölgelerdeki tüm üretim faaliyetlerini etkilediği görülmektedir. Yüksek, engebeli, ısı farkının fazla olduğu ve kış şartlarının uzun sürdüğü bölgelerde hayvansal üretime dayalı tarım faaliyetleri yoğunlaşmakta, buna karşılık bitkisel üretime dayalı tarım ile sanayi faaliyetleri sınırlı kalmaktadır. Sınai üretim faaliyetlerinin genelde ülkenin batı ve iç kesimlerinde, ulaşım olanaklarının fazla olduğu, pazara yakın ve nitelikli işgücünün yoğun olduğu bölgelerde yoğunlaştığı görülmektedir. Türkiye'nin en uzun kara sınırı Suriye iledir.

Türkiye’de sosyal güvenlik sistemini, bölgesel gelişme farklılıklarını ve tasarruf eğilimini açıklayabileceksiniz.
I. Sosyal güvenlik sistemi, belirli sosyal risklerin gerçekleşmesi sonucunda ortaya çıkan muhtelif zararların, ilave maliyetlerin veya gelir kayıplarının kısmen veya bütünüyle telafisine yönelik oluşturulan ekonomik güvence sistemidir.
IV. Mayıs 2006’da kabul edilen 5502 sayılı Kanun ile Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) kurulmuştur.

Türkiye ekonomisine ilişkin bazı göstergeleri diğer ülkeler ile karşılaştırabileceksiniz.
Özel sektördeki tasarruf eğilimindeki düşüş 2001-2011 dönemindeki tasarruf oranlarının azalmasında belirleyici olmuştur.

Türkiye ekonomisine ilişkin bazı göstergeleri diğer ülkeler ile karşılaştırabileceksiniz.
2011’de UNDP, İGE değerlerine göre ülkeleri 4 gruba ayırmaktadır. Bunlar; çok yüksek insani gelişme, yüksek insani gelişme, orta insani gelişme ve düşük insani gelişme şeklindedir.

Türkiye’de nüfusun ülke ekonomisi açısından önemini analiz edebileceksiniz.
Kentlerdeki işsizlik oranı (Mayıs 2012’de %10,1) kırsal kesimdeki işsizlik oranından (%4,5) daha yüksektir.

Türkiye’de nüfusun ülke ekonomisi açısından önemini analiz edebileceksiniz.
2000-2018 döneminde istihdamda hizmetler sektörünün payı %46,3’ten %54’3 yükselmiştir.

Sorunun doğru yanıtı B şıkkıdır. II. Dünya Savaşı’ndan sonra çıkarılan 4792 sayılı İşçi Sigortaları Kurumu Kanunu (1945) ile Cumhuriyet tarihinin ilk geniş kapsamlı sosyal güvenlik kurumu, İşçi Sigortaları Kurumu kurulmuştur.

Türkiye'nin en kısa sınırı Nahçıvan Özerk Cumhuriyeti'yledir. Sınır 18 km'dir. Doğru yanıt D'dir.

Türkiye'de üretim faaliyetlerinin belli bölgelerde toplanması iç göçü hep tetikler olmuştur. Coğrafi ve iklimsel zorlukların yanı sıra bazı kamu hizmetlerinin (eğitim, sağlık vb.) yetersizliği, ulaşım olanaklarının yetersizliği, kentlerin çekici yönü ile kırsal yaşamın itici yönü ve üretim ve istihdam olanaklarının sınırlı olması, dezavantajlı bölgelerden diğer bölgelere göçü hızlandırmıştır. Kentlerde yaşamın daha düşük maliyetli olması ise söz konusu değildir. Doğru yanıt D'dir.

Türkiye Petrolleri'nin verilerine göre 2000 yılından 2016 yılına gelindiğinde enerjide dışa bağımlılığın %10 civarında arttığı görülmektedir. Doğru yanıt A'dır.

Türkiye yakıt madenlerinde dışa bağımlı olmasına karşın, başta bor olmak üzere trona, bentonit, mermer, feldspat, manyezit, alçıtaşı, pomza, perlit, stronsiyum ve kalsit gibi madenlerde dünyanın sayılı ülkeleri arasındadır. Doğru yanıt C'dir.

Bir ülkenin doğal kaynakları ve mevcut sermaye yapısının büyüklüğüyle uyum içinde olan ve toplumun ihtiyaçlarının karşılanabildiği nüfus oranına optimum nüfus denir. Doğru yanıt A'dır.

İlgili dönemki nüfus sayımı askerlik, vergi ve dinle ilgili sayılara odaklanmıştır. Kadınlar nüfus sayımına dahil edilmemiştir. Doğru yanıt A'dır.

Aktif nüfus, ülke nüfusunun çalışma çağındaki nüfusuna denir. 15-64 yaş arasındaki bireylerden oluşur. Doğru yanıt B'dir.

Refah devleti yaklaşımına göre, en genel anlamda piyasa ekonomisinin başarısız ve yetersiz olduğu durumlarda devletin toplumsal ve ekonomik hayata müdahalesi mümkün kılınmalıdır. Doğru yanıt E'dir.

Amele Birliği, Cumhuriyet’in kanun ile kurulan ilk sosyal güvenlik kuruluşudur. Doğru yanıt A'dır.

Türkiye’de Düzey 1’e (NUTS 1) göre 12, Düzey 2’ye (NUTS 2) göre 26 ve Düzey 3’e (NUTS 3) göre 81 bölge mevcuttur. Doğu Marmara (TR4) Bölgesi Bursa ve Kocaeli alt bölgeleri ve bunlara bağlı 8 ilden oluşur. Bu 8 ilden biri Eskişehir'dir. Doğru yanıt C'dir.

1989-2017 döneminde yurt içi tasarruflar/ GSYH oranı azalma eğilimindedir.
Yüksek faiz oranları özel tasarrufları yatırıma dönüştürmekten çok kamu açıklarını finanse etmeye yöneltmiştir.
1989 yılında sermaye hareketleri serbestleştirilmiştir.
2000'li yıllarda mali disiplin sayesinde kamunun tasarruf açığı azalma eğilimine girmiştir.
2000'li yıllara kadar kamu tasarruf açığı özel tasarruf fazlası ile kapatılmıştır.

Ülke nüfusu, ekonomideki emek arzının kaynağını oluşturmakta, toplam tüketimi belirlemektedir. Türkiye gibi genç nüfusa sahip ülkelerde tüketim eğilimi yüksektir. Nüfus artışı ülkenin net ekonomik büyümesini, sermaye birikimini, işgücü ve istihdam düzeyini, doğal kaynakları, teknolojik gelişmesini, milli gelirini, kamu harcamalarını, konut talebini, beslenmeyi, iç göç ve kentleşme gibi ekonomik ve sosyal pek çok değişkeni etkilemektedir. Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde ülkenin elindeki sınırlı kaynaklar, hızlı nüfus artışı nedeniyle demografik yatırımlar için harcanır. Bu ülkelerin yüksek nüfus artış hı- zının beraberinde getirdiği olumsuzlukları azaltmak için yüksek oranda ekonomik büyümeyi sağlamaları gerekir.

Sorunun doğru yanıtı D şıkkıdır. İşgücüne katılım oranı, nüfusun işgücü olan kısmının kurumsal olmayan çalışma çağındaki nüfusa oranına denir.

Tarım sektörüne yönelik olarak 1925 yılında Aşar Vergisi kaldırılmış, sanayi sektörüne yönelik olarak ise 1927 yılında Teşvik-i Sanayi Kanunu yeniden düzenlenerek yürürlüğe konmuştur.
Kredi kartı taksitlerine sınırlama getirilmesi

2017 verilerine göre, Türkiye insani gelişmede 178 ülke arasında 64 sırada olup, yüksek insani gelişme grubunda yer almaktadır.
Türkiye’de 1970’lerden sonra enflasyonun giderek artması yurt içi tasarruf eğilimini negatif etkilemiştir.
Türkiye GSYH büyüklüğü sıralamasında ilk 20 ekonomi arasındadır.
Türkiye’nin en uzun kara sınırına sahip olduğu ülke Suriye'dir.