Avrupa’da çok sayıda siyasi yapı bulunuyor olsa da Fransız İhtilali öncesinde uluslararası alana damgasını vuran beş büyük güçten bahsetmek mümkündür: İngiltere, Fransa, Avusturya tarafından temsil edilen Kutsal Roma Germen İmparatorluğu, Prusya ve Rusya. Doğru cevap A'dır.

XVIII. yüzyıl süresince merkezi devlet organizasyonun artan bir biçimde, Fransa dahil Avrupa genelinde kendisini hissettirmesine rağmen feodal hukuk ve bunun üzerine inşa edilen sosyal ve siyasal düzen hâlâ yürürlükteydi. Siyasal iktidarın aristokratlar arasında paylaşıldığı feodal sistemde kral, idari piramidin tepesinde yeralan aristokrattı. Doğru cevap C'dir.

Bu düşünür, tarih, felsefe ve edebiyat gibi pek çok alanda faaliyet gösteren Voltaire'dir. Doğru cevap B'dir.

26 Ağustos 1789’da ilan edilen İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi ise A.B.D.’nin kurucu önderlerinden Thomas Jefferson’ın (1743-1826) fikirlerinin Fransız İhtilali’ndeki etkisini ortaya koyuyordu. Yeni Fransız anayasasının taslağı olarak da görülebilecek bu bildiri, yeni dönemin kamu hukuku ilkelerini belirliyordu. Doğru cevap C'dir

Kral’ın, sahip olduğu ayrıcalıkları sembolize eden sarayını geride bırakarak Paris’e gelmesi Kurucu Meclis’in meşrulaşması anlamına geliyordu. Diğer seçenekler ruhban sınıfının ülke yönetimindeki etkisinin azalmasına örnek gösterilebilir. Doğru cevap D'dir.

20 Nisan 1792’de Fransa’nın Avusturya’ya savaş ilanıyla İhtilal Harpleri resmen başlamış oldu. Doğru cevap D'dir.

Napoleon 9 Kasım 1799’da yaptığı darbeyle yönetimi ele geçirmiştir. Doğru cevap B'dir.

4 Ağustos 1802’de yapılan halk oylamasıyla Napoleon’un ömür boyu birinci konsül olarak kalmasının kabul edilmesi aslında başta “milli irade” olmak üzere Fransız İhtilali’nin bütün düşünsel eserlerini öldürmekteydi. Doğru cevap A'dır.

Çetin kış koşulları ve coğrafi şartlar Fransız ordusunun büyük kayıp vermesine sebep olmuştu. Yaklaşık 420.000 kişiyle Rus sınırlarından içeri giren Fransa ordusu, 12 Aralık 1812’de Rus sınırlarını terk ettiğinde sadece 50.000 civarında bir mevcuda sahipti. Rusya’da yaşanan bu hezimet, Fransız işgali altındaki Avrupa’yı Napoleon’a karşı bir kez daha birleştirdi. Doğru cevap E'dir.

İnsanın kendisini mahkum ettiği zincirlerden aklını kullanarak kendisini kurtarması olarak tanımlanan Aydınlanma hareketi, insanların refah ve mutluluğunu ön plana alan öneriler bütünüydü. Aydınlanma hareketinin amaçları arasında; insanları Papalığın ürettiği hurafelerden, ekonomik alanda hüküm süren feodal yükümlülüklerden ve vergilerden kurtarmak, ülke genelinde sağlanacak güvenli ortamda sebebiyle daha fazla üretim sonucu olarak devletin vergi gelirini yükseltmek, yüksek vergi geliri ile devletin hizmet kalitesini artırmak ve merkezi yönetim kurarak aristokrasiyi saf dışı etmek yer almaktadır. Kralın otoritesini feodal soylulara kabul ettirmek, yüksek vergi gelirleri ile kurulan güçlü orduya, kralların ihtiyaç duyma sebeplerindendir. Doğru cevap C'dir.

Fransız İhtilali'nin sebepleri siyasi, düşünsel ve ekonomik olmak üzere üç ana başlık altında toplanabilir. Birinci sınıf (aristokratlar) ve ikinci sınıf (ruhban sınıfı) dışında, üçüncü sınıfı oluşturan ve tüccarlar, doktorlar ve memurlar gibi küçük burjuvalar ve çiftçi ve işçilerden oluşan halk arasında siyasi ayrıcalıklar ve vergiler açısından bir farkın olmaması siyasi sebeplerden; Aydınlanma hareketi ile yaygınlaşan eşitlik fikri ve Fransız fikir adamlarının siyasi hayata dair görüşlerini paylaşmaları düşünsel sebeplerden ve Yedi Yıl Savaşları ile başlayan ekonomik çöküşün gün geçtikçe kötüye gitmesi ve halkı zorlaması ekonomik sebeplerdendir. Daha çok zenginleşen kesimlerden mali destek bulmak amacıyla toplantıya çağrılan Toplumsal Tabakalar Meclisi'nin (Etats-Generaux), uzun süre toplanmaması, kralların sahip oldukları yetkileri paylaşmamak için kendi tercihleri olup, İhtilal sebeplerinden değildir.

1762’de yayımladığı 'Toplumsal Sözleşme' isimli eserine “insanlar eşit doğar, ama her tarafta zincire vurulmuş olarak yaşar, bu durum nasıl meşru olur?” sorusuyla başlayan Jean Jacques Rousseau, insanların daha iyi bir hayat için belirli haklarını iktidara devretmek zorunda olduğunu belirtip, yasaların önemini ve yasaların toplumu oluşturan insanların verdikleri oylarla ortaya çıkan 'genel irade'ye göre düzenlenmesi gerektiğini ve genel iradeyi belirleyen unsurunsa 'eşit oy' hakkı olduğunu belirtip, İhtilali önemli ölçüde etkilemiştir. Doğru cevap B'dir.

Kurucu Meclis’in ilanıyla üçüncü sınıf, feodal düzenin öngördüğü hiyerarşik toplum yapısını ve siyasi sistemi reddetmiştir. Kurucu Meclis’in çıkardığı ilk yasa da bunun ispatıdır. Devlet ve toplum ilişkilerinin en önemli unsuru olan vergi yasası, Fransız Kurucu Meclisi’nde kabul edilen ilk yasadır. Bu bağlamda Kurucu Meclis, siyasal iktidarın sahip olduğu en önemli ayrıcalıklardan birisi olan vergilendirme usulünü belirleyerek Fransa’daki tek meşru hükümet olduğunu ilan etmiştir. Doğru cevap A'dır.

Bastille Hapishanesi'nin ele geçirilmesinin önemli sonuçları olmuştur. Louis'nin yeni atadığı bakanları görevden alması, bir gün sıranın kendilerine geleceğini düşünen Fransız üst düzey aristokratların göçmen hayatına başlaması ve Fransız taşrasında kısa süreli bir sevincin ardından isyan hareketlerinin başlaması bunlardandır. Kurucu Meclis'in Paris'teki askeri birliklere varlığından dolayı, 13 Temmuz'da halkın güvenliğini sağlamak amacıyla bir milis gücü kurma kararı alması ise kıtlıklar dolayısıyla açlığa terkedilen kızgın halk kitlelerini adeta ateşlemiş ve hapishane baskınına ön ayak olmuştur. Doğru cevap E'dir.

26 Ağustos 1789’da ilan edilen İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi A.B.D.’nin kurucu önderlerinden Thomas Jefferson’ın fikirlerinin Fransız İhtilali’ndeki etkisini göstermekteydi. Yeni Fransız anayasasının taslağı olarak da görülebilecek bu bildiri, yeni dönemin kamu hukuku ilkelerini belirliyor ve feodal hukukun tüm ayrıcalıklarını ortadan kaldırıyordu. Ne var ki, İnsan Hakları Bildirisi’nin ilanı Fransa’daki siyasi kutuplaşmayı önlemeye ve süregiden isyanları kontrol altına almaya yetmedi. Doğru cevap D'dir.

1789 ihtilalini gerçekleştirenlerin ve Fransız toplumunun önemli bir kısmı cumhuriyet idaresinden ziyade kralın iktidarının, ulusun temsilcileri tarafından sınırlandırıldığı meşruti bir rejimden yanaydı. 1791 anayasası da, buna bağlı olarak meşruti bir rejimi belirtmekteydi. 1793 anayasasının ön gördüğü genel oy ilkesiyle mal varlığı ve servet koşulundan uzaklaşılmaktaydı. 1795 anayasası ise kuvvetler birliği yerine kuvvetler ayrılığı ilkesini getirmekteydi. Doğru cevap A'dır.

Direktuar'a duyulan güven eksikliği, ikinci koalisyonun Fransa'nın sınırlarını tehdit etmesi, bu şartlar altında Sieyes'in 1795 anayasasını ortadan kaldırmayı planlaması ve General Joubert'in Novi Muharebesi'nde ölmesi Napoleon'un yaptığı darbe ile yönetimi ele geçirip yükselişine zemin hazırlamıştır. Ancak Napoleon’un kazandığı zaferler ve bayraktarlığını yaptığı Fransız İhtilali’nin su yüzüne çıkardığı özgürlük ve ulusçuluk fikirleri aynı zamanda O'nun sonunu da hazırlayacak, özellikle Almanya ve İtalya'da hüküm süren küçük devletçiklerin tek bir çatı altına toplanmasına ve Napoleon Savaşları (1803-1815) sonucunda imparatorluktan azledilmesine yol açacaktı. Doğru cevap C'dir.

Napoleon döneminde gerçekleştirilen reform hareketlerinden bazıları, vilayet ve ilçe sisteminin yürürlüğe konulması, Fransız Merkez Bankası'nın kurulması ve ilk Fransız Medeni Kanunu'nun yürürlüğe girmesidir. Napoleon, yargıçların halk tarafından seçilmesini öngören uygulamayı kaldırarak, atanma sistemini getirmiştir. Doğru cevap E'dir.

20 Mart 1815’den itibaren başlayan 'Yüz Günlük' dönemde Napoleon yeniden, yine halkoyu ile Fransa İmparatoru’dur. Kendisine karşı oluşturulmuş olan koalisyonu dağıtmak üzere harekete geçen Napoleon Fransız ordusunu, Haziran ayı başlarında Belçika’ya doğru sevkeder. İngiltere ve Prusya kuvvetleriyle 18 Haziran 1815’de Waterloo’da karşı karşıya gelen Napoleon komutasındaki Fransız birlikleri yine muharebe alanından yenik ayrılacaktı. Yenilginin ardından Paris’e dönen Napoleon, senatonun, meclisin ve en önemlisi halkın muhalefetiyle karşılaşarak 22 Haziran’da oğlu lehine tahttan çekilme kararı alır. Doğru cevap B'dir.

İngilizler Yedi Yıl Harplerinin (1756-1763) ardından Fransa’yı, hem Amerika kıtasından hem de Hindistan’dan uzaklaştırarak
üzerinde Güneş’in batmadığı bir sömürge imparatorluğu kurmayı başarmıştı. Buna göre doğru cevap B (İngiltere) şıkkıdır.

Ülkedeki ekilebilir arazilerin önemli bir kısmına hükmeden aristokratlar feodal yükümlülüklerin
kendilerine sağladığı büyük avantajlara sahiplerdi. Çoğu vergiden muaf olan aristokratlar, devletin
yüksek memuriyetlerini, ordudaki üst rütbeleri tekelleri altında tutmaktaydı. Buna göre cevap C (Aristkrot) şıkkıdır.

Radikal bir şekilde halk egemenliği fikrini savunan Jean Jacques Rousseau (1712-1778), 1762’de yayımladığı “Toplumsal Sözleşme” isimli eserine “insanlar eşit doğar, ama her tarafta zincire vurulmuş olarak yaşar, bu durum nasıl meşrû olur?” sorusuyla başlayarak. insanların daha iyi bir hayat için belirli haklarını iktidara devretmek zorunda olduğunu belirtir.

26 Ekim 1795’e kadar varlığını sürdüren Ulusal Konvansiyon Meclisi Fransa’nın en sıkıntılı döneminde görev yapmıştır. Avrupa’da artan İhtilal karşıtlığı ve dış tehdidin savuşturulması, ekonomik krizin aşılması, ülke içindeki karışıklıklara ve isyanlara son verilmesi meclisin çözüm üretmesi gereken temel problemlerdi. Buna göre doğru cevap E şıkkıdır.

Fransa’daki ruhban sınıfının Katolik Kilisesi ile bağlarının kopartılmasına tepki olarak Batı Fransa eyaletlerinde gelişen Chouannerie İsyanı’nın 1792 yaz aylarından itibaren, 1800 senesine kadar sürecek olan silahlı çatışmalara dönüşmesi ve yine aynı dönemde Vendée’de aynı sebeple başlayan isyan hareketinin kanlı bir biçimde bastırılması Konvansiyon Meclisi’ndeki iplerin kopmasına sebep oldu. Buna göre doğru cevap D (Chouannerie İsyanı) şıkkıdır.

1795 anayasasına göre yasaları “Beşyüzler Meclisi” yapacak ve bu yasalar ikiyüz elli kişiden oluşan “Yaşlılar Meclisi”nin onayından sonra yürürlüğe girecekti. Yürütme gücünün kullanımı ise Direktuar’a devredilmiştir. Buna göre doğru cevap A (Direktuar) şıkkıdır.

1795 yılı Nisan ayında Bale Antlaşması ile savaştan ilk çekilen devlet Prusya oldu. Buna göre doğru cevap C (Bale Antlaşması) şıkkıdır.

Napoleon 9 Kasım 1799’da yaptığı darbeyle yönetimi ele geçirdi. Dolayısıyla kaleme aldığı bildiriyle İhtilal ateşini yakan Sieyés, aynı zamanda İhtilal devrini kapatan ve Napoleon diktatörlüğünü hazırlayan kişilerden birisidir. Buna göre doğru cevap B (Sieyés) şıkkıdır.

Napoleon, idari sistemi tamamıyla yeniden düzenleme yoluna gitmiştir. Bugün Fransa’da halen kullanılan vilayet (Départment) ve ilçe (Arrondissement) sistemi Napoleon tarafından yürürlüğe konulmuştur.
Napoleon, maliye konusunda Fransa için devrimsel bir adım atarak bugünkü Fransız Merkez Bankası’nı (Banque de France) kurmuş ve para basma tekelini bu bankaya vermiştir.
Napoleon, Fransız eğitim sistemini de yenidendüzenleyerek orta öğretim kurumlarının yönetiminidevlete vermiş ve bugün “lise” olarak bildiğimizokulları kurmuştur.
Buna göre doğru cevap E şıkkıdır.

1798’de başlayan İkinci Koalisyon Savaşı’nda Fransa, Danimarka, Norveç, İspanya ve Helvetya (İsviçre)’dan oluşan İhtilal bloku, Avusturya, İngiltere, Rusya, Portekiz, Toskana, Malta ve Osmanlı İmparatorluğu’ndan oluşan koalisyona karşı mücadele etmiştir. Buna göre doğru cevap D (Danimarka) şıkkıdır.

Avrupa’da çok sayıda siyasi yapı bulunuyor olsa da Fransız İhtilali öncesinde uluslararası alana damgasını vuran beş büyük güçten bahsetmek mümkündür: İngiltere, Fransa, Avusturya tarafından temsil edilen Kutsal Roma Germen İmparatorluğu, Prusya ve Rusya.

İngiltere, XVIII. yüzyıl süresince rakibi Fransa ile sürekli bir çekişme halinde bulunacaktı.

Siyasal iktidarın aristokratlar arasında paylaşıldığı feodal sistemde kral, idari piramidin tepesinde yeralan aristokrattı. Çoğu vergiden muaf olan aristokratlar, devletin yüksek memuriyetlerini, ordudaki üst rütbeleri tekelleri altında tutmaktaydı. Tüm Fransa’daki ekilebilir toprakların yaklaşık dörtte birine sahip olan ruhban neredeyse hiç vergi ödemiyorlardı. Feodal sistemin sağladığı siyasi, ekonomik ve sosyal ayrıcalıklardan da genellikle bu iki sınıfın en üst kesiminde yeralanlar faydalanmaktaydı. Sosyal düzenin “üçüncü sınıf”ı ise birinci ve ikinci sınıf dışında kalan halk kesimleriydi. Tıpkı diğer iki sınıf gibi türdeş bir yapıya sahip olmayan üçüncü sınıf içerisinde bankacılar, kıtalararası ticaret yapan tüccarlar ve büyük işletme sahipleri olduğu kadar, memur, doktor, avukat, öğretmen gibi küçük burjuvalar ve başta çiftçiler ve işçiler olmak üzere geniş halk kesimi de bulunmaktaydı.

Fransa’da ihtilalin patlamasının ardından yaşanan gelişmeler, büyük ölçüde XVIII. yüzyılın fikir adamlarının Aydınlanma başlığı altında toplanan düşüncelerinin siyasi alana yansımasıydı. II. Friedrich ve II. Catherina gibi devrin önemli hükümdarlarıyla mektuplaşan Voltaire bu fikir adamlarının ilkiydi. Tarih, felsefe ve edebiyat gibi pek çok alanda faaliyet gösteren Voltaire, kralın iktidarını sınırlandıran, aristokratlar ve ruhbanın sahip oldukları ayrıcalıkları kaldıran bir anayasa talep etmekteydi.

Fransız maliyesini çöküşe götüren sürecin Yedi Yıl Savaşları ile başladığı konusunda tarihçiler arasında genel bir uzlaşı vardır. Savaş sonunda imzalanan Paris Antlaşması (1763) ile Amerika kıtasında sadece Kanada’daki varlığını koruyabilen, Hindistan’daki kazanımlarını İngiltere’ye kaptıran ve en önemlisi Atlantik’teki ticari rotalar üzerindeki hakimiyetini kaybeden Fransa, siyasi prestijin yanı sıra büyük bir mali kayba da uğramıştır. Ardından İngiltere’ye karşı Amerikalıların başlattığı Bağımsızlık Savaşı’na mali ve askeri destek sağlanması da Fransa’nın ekonomik çöküşünü hazırlayan önemli faktörlerden birisidir. 1751-1772 yılları arasında yayımlanan Ansiklopedi, bu yeni tür bağımsız yazarlar tarafından kaleme alınacaktı. Yazarları arasında yeralan d’Alembert (1717-1783), Diderot (1713- 1784), d’Holbach (1723-1789), Montesquieu, Rousseau, Voltaire gibi siyasi düşünürlerin yanı sıra Turgot (1727-1781) ve Quesnay (1694-1774) gibi iktisatçıların yaptıkları katkılar Ansiklopedi’yi, Fransa’da hayali kurulan yeni düzene dair önerileri içeren bir yayın haline getirmişti. Ansiklopedi'nin yayınlanması ihtilalin düşünsel yönüyle ilgili olduğu için bu ifadenin yer almadığı D seçeneği doğru olacaktır.

Devlet ve toplum ilişkilerinin en önemli unsuru olan vergi yasası, Fransız Kurucu Meclisi’nde kabul edilen ilk yasadır. Bu bağlamda Kurucu Meclis, siyasal iktidarın sahip olduğu en önemli ayrıcalıklardan birisi olan vergilendirme usulünü belirleyerek Fransa’daki tek meşru hükümet olduğunu ilan etmiştir.

26 Ağustos 1789’da ilan edilen İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi ise A.B.D.’nin kurucu önderlerinden Thomas Jefferson’ın (1743-1826) fikirlerinin Fransız İhtilali’ndeki etkisini ortaya koyuyordu. Egemenliği kayıtsız, şartsız millete veren İnsan Hakları Bildirisi, özgürlüğü başkasına zarar vermeyecek herşeyi yapabilmek olarak tanımlıyordu. Yasanın yasaklamadığı hiç bir şeyin engellenemeyeceği ve hiç kimsenin yasanın emretmediği birşeyi yapmaya zorlanamayacağı kuralının altını çizen bildiri aynı zamanda yasama, yürütme ve yargı kuvvetlerinin de birbirinden ayrılmasını öngörmekteydi.

Amiens Antlaşması (1802) sadece İkinci Koalisyon Savaşı’nı değil, aynı zamanda İhtilal Harpleri olarak bilinen süreci de sona erdirmiştir.

1799 anayasası, cumhuriyet rejimi görüntüsü altında fiilen diktatoryal bir sistemi öngörmekteydi. Yeni anayasaya göre seçmenler “güven duydukları kişilerin listesini” hazırlayacaklar ve Napoleon’a bağlı olan senato bu listelerden uygun gördüğü kişileri yasama meclisine seçecekti. Bunun da ötesinde dört farklı meclisin bulunduğu 1799 anayasası yasama gücünü paramparça ederek tüm iktidarı birinci konsülün elinde topluyordu. On yıl için Birinci Konsül olarak seçilen Napoleon Bonaparte geniş yetkilere sahipti ve yürütme gücüne hükmetmekteydi. Sieyés ve Roger Ducos (1747-1816) ise ikinci ve üçüncü konsül olarak görev yapsalar da fiilen hiç bir yetkiye sahip değillerdi. Devrin Fransız vatandaşlarının “anayasada ne var?” sorusuna verdikleri “Bonaparte var” cevabı aslında yeni idari sistemin özünü yansıtmaktaydı. Hak ve özgürlüklerle ilgili bir bölümün bulunmadığı 1799 anayasasının öngördüğü bu sistem Napoleon’un iktidardan düşüş tarihi olan 1814’e kadar yürürlükte kalacaktı.

1813 Mayısında altıncı kez kendisine karşı kurulan koalisyonu dağıtmak üzere harekete geçen Napoleon 19 Ekim 1813’de Leipzig’de ilk mağlubiyetini aldı.

XVIII. YÜZYIL’DA AVRUPA’NIN DURUMU s. 3 de açıklaması bulunmaktadır
Yanıt D şıkkıdır

XVIII. YÜZYIL’DA AVRUPA’NIN DURUMU s.4 de açıklama bulunmaktadır.
Yanıt B şıkkıdır.

Fransa’nın Siyasi Yapısı s. 5 de açıklama bulunmaktadır.
Yanıt A şıkkıdır.

İhtilal’in Düşünsel Arka Planı: Aydınlanma ve Fransız İhtilali. s. 7 de açıklama verilmiştir.
Yanıt D şıkkıdır.

Birinci Cumhuriyet ve 1793 Anayasası (1792-1795) s.12 de açıklaması bulunmaktadır.
Yanıt D şıkkıdır.

Birinci Cumhuriyet ve 1793 Anayasası (1792-1795) s.14 de açıklaması bulunmaktadır.
Yanıt A şıkkıdır.

Konsüllük ve İmparatorluk Devri Fransa’sı s.19 da açıklaması bulunmaktadır.
Yanıt B şıkkıdır.

Napoleon Avrupa’ya Karşı s.21 de açıklama bulunmaktadır.
Yanıt E şıkkıdır.

Fransız İhtilali öncesinde uluslararası alana damgasını vuran beş büyük güçten bahsetmek mümkündür: İngiltere, Fransa, Avusturya tarafından temsil edilen Kutsal Roma Germen İmparatorluğu, Prusya ve Rusya. Doğru cevap C seçeneğidir.

1762’de yayımladığı “Toplumsal Sözleşme” isimli eserine “insanlar eşit doğar, ama her tarafta zincire vurulmuş olarak yaşar, bu durum nasıl meşrû olur?” sorusuyla başlayan Rousseau, insanların daha iyi bir hayat için belirli haklarını iktidara devretmek zorunda olduğunu belirtir. Doğru cevap A seçeneğidir.

1751-1772 yılları arasında yayımlanan Ansiklopedi, Fransa’da hayali kurulan yeni düzene dair önerileri içeren bir yayın haline gelmiştir. Doğru cevap B seçeneğidir.

Osmanlı İmparatorluğu'nun güç kaybetmesi ile Fransız İhtilali arasında bir bağlantı bulunmamaktadır. Doğru cevap E seçeneğidir.

14 Temmuz 1789’da, enflasyon ve vergiler altında ezilen, kıtlıklar dolayısıyla açlığa terkedilen kızgın halk kitleleri silahlanarak, eski rejimin simgesi olan ve siyasi mahkumların tutulduğu Paris’deki Bastille Hapishanesi’ne doğru yürüyüşe geçmesiyle ihtilal başlamış oldu. Doğru cevap A seçeneğidir.

Fransız İhtilali'ni gerçekleştiren temel aktörler enflasyon ve vergiler altında ezilen, kıtlıklar dolayısıyla açlığa terkedilen kızgın halk kitleleridir. Doğru cevap C seçeneğidir.

Bildiri Kanunlar önünde eşitliği, herkesten eşit vergi alınmasını, devlet memuriyetlerine, sınıfına bakılmaksızın, herkesin liyakat esasına göre atanmasını, rüşvetin kaldırılmasını ve son olarak inanç özgürlüğünü öngörmektedir. Doğru cevap D seçeneğidir.

Güçler ayrılığı ilkesi Napoléon tarafından getirilmemiştir. Doğru cevap A seçeneğidir.

Napoléon İhtilal Harpleri'ni başlatmış fakat başarılı olamamıştır. Doğru cevap D seçeneğidir.

Napoléon'dan sonra tahta XVIII. Louis oturmuştur. Doğru cevap C seçeneğidir.

Diplomatik Devrim (1755-1756) olarak bilinen süreçte iki büyük hanedan olan Bourboun ve Habsburg hanedanlarının ittifak kurması, Avrupa’da yaşanan siyasi değişimin ve dünyevileşmenin bir sonucuydu.

Tüm Fransa’daki ekilebilir toprakların yaklaşık dörtte birine sahip olan ruhban neredeyse hiç vergi ödemiyordu.

Radikal bir şekilde halk egemenliği fikrini savunan Jean Jacques Rousseau’nun (1712-1778), 1762’de yayımladığı “Toplumsal Sözleşme” isimli eserine “insanlar eşit doğar, ama her tarafta zincire vurulmuş olarak yaşar, bu durum nasıl meşrû olur?” sorusuyla başlar.

Maliye bakanı Jacques Necker, çözümü vergi oranlarının, neredeyse hiç vergi ödemeyen ruhban ve aristokratlar için artırılmasında bulmuş, ancak bu teklif aristokrasi ve ruhbanın muhalefetiyle geri çevrilmesinin ardından Necker görevden alınmıştı. Yanlış politikaları söz konusu değildi.

Kurucu Meclis, siyasal iktidarın sahip olduğu en önemli ayrıcalıklardan birisi olan vergilendirme usulünü belirleyerek Fransa’daki tek meşru hükümet olduğunu ilan etmiştir.

İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi, 26 Ağustos 1789'da ilan edilmiştir.

1791 Anayasası, siyasi katılım konusunda bazı sınırlamalar getirmekteydi. Oy hakkına sahip olabilmek için vatandaşın belirli bir miktar vergi vermesi gerekliydi. Seçmen olabilmek için öngörülen vergi miktarı oldukça düşük tutulmuş olsa da Fransız ulusunun yaklaşık dörtte biri anayasa gereği seçmen olmayacaktı.

Meclis’te bulunan her iki grup içerisinde de temsilcilere sahip olan ve bu sırada siyasi bir dönüşüm geçirmekte olan Jakoben Klübü üyeleri İhtilal Savaşları’nın haklılığına ve cumhuriyete inanmaktaydı. Buna karşın Jakobenler, ezilen halkın çıkarlarına daha fazla ilgi gösterip, Fransa’daki siyasi gelenekleri radikal bir biçimde tamamıyla ortadan kaldırmayı hedefliyordu. Konvansiyon Meclisi’nde bulunan iki siyasi grubun ortadan kaldırılması da zaman içerisinde bu hedeflere dahil edilecekti.

General Joubert’in yerini alan Napoleon 9 Kasım 1799’da yaptığı darbeyle yönetimi ele geçirdi.

Napoleon’a karşı beş koalisyon kurulmuştur. Napoleon Savaşları olarak bilinen bu süreçte kurulan Üçüncü Koalisyon 1803-1806 yılları arasındadır ve Fransa’nın zaferlerinin ardından Pressburg Antlaşması (1806) ile dağılmıştır. 1806-1807 tarihleri arasındaki Dördüncü Koalisyon’da da müttefikler yine yenilmişlerdir. Schönbrunn Antlaşması’yla (1809) dağılan Beşinci Koalisyon’a da üstünlük kuran Napoleon’a karşı oluşturulan Altıncı Koalisyon (1812-1814) nihayet müttefiklerin zaferiyle son buldu. 1815’de sürgünden dönerek koalisyon güçlerine bir kez daha savaş açan Napoleon’a karşı Yedinci Koalisyon 1815’de kurulmuş ve bu da müttefiklerin zaferiyle sonuçlanmıştır.

Akılcılığı ön plana çıkartan Aydınlanma hareketi siyasi düzen ve ekonomik yapının yeniden planlanmasını gündeme getirmişti. İnsanların refah ve mutluluğunu esas alan bu yeni düzende eşit bireylerden oluşan toplumun, Papalığın hurafelerinden, feodal düzenin yükümlülükleri ve vergilerinden kurtarılması büyük bir öneme sahipti. Dolayısıyla ülkeler artık akılcı bir zeminde planlanan devlet çıkarları çerçevesinde idare edileceklerdi. Ülke genelinde sağlanacak güvenli ortamın üretim artışına olanak vereceği düşüncesinden hareket eden Aydınlanma düşünürlerinden etkilenen devrin idarecileri, devletlerinin çıkarları söz konusu olduğunda savaş açmaktan veya Avrupa dışındaki bir bölgeyi sömürge haline getirmekten geri durmayacaklardı. Bu durum savaş halinin sürekli bir şekle bürünmesiyle sonuçlanacaktı.

Tarih, felsefe ve edebiyat gibi pek çok alanda faaliyet gösteren Voltaire, kralın iktidarını sınırlandıran, aristokratlar ve ruhbanın sahip oldukları ayrıcalıkları kaldıran bir anayasa talep etmekteydi. Ancak Voltaire, rejimin üçüncü sınıfın önderliğinde bir ihtilalle değil, halkı kontrol altında tutarak en iyiye yönlendirebilecek “aydın bir despot

Fransız maliyesini çöküşe götüren sürecin Yedi Yıl Savaşları ile başladığı konusunda tarihçiler arasında genel bir uzlaşı vardır. Savaş sonunda imzalanan Paris Antlaşması (1763) ile Amerika kıtasında sadece Kanada’daki varlığını koruyabilen, Hindistan’daki kazanımlarını İngiltere’ye kaptıran ve en önemlisi Atlantik’teki ticari rotalar üzerindeki hakimiyetini kaybeden Fransa, siyasi prestijin yanı sıra büyük bir mali kayba da uğramıştır. Ardından İngiltere’ye karşı Amerikalıların başlattığı Bağımsızlık Savaşı’na mali ve askeri destek sağlanması da Fransa’nın ekonomik çöküşünü hazırlayan önemli faktörlerden birisidir.

Tıpkı sıradan halk gibi mutlak monarşiden hoşnut olmayan aristokrasi, kralın mutlak iktidarının anayasal bir zeminde sınırlandırılmasını, kendi haklarının güvence altına alınmasını, başlarında bulundukları yerel idarelerin güçlendirilmesini ve nihayet vergilerin Etats Généraux’da oylanmasını talep etmekteydi.

1791 anayasası ile toplumsal tabakalar arasındaki ayrıcalıklar, soyluluk unvanları, ırsi yargı sistemi, memuriyetlerin alınıp satılması ya da mirasla devredilmesi kaldırılıyordu. Bölünemez bir bütün olarak düşünülen ulusun, hiç bir ferdi için artık ayrıcalık yoktu. Çünkü anayasaya göre halka ait olan siyasi egemenlik, tektir, bölünemez, devredilemez, zaman aşımı ile kaybedilemez. Giriş bölümünü İnsan ve Yurttaş Hakları Bildirisi’nin oluşturduğu 1791 Anayasası, böylesine iddialı maddelere sahip olmasına rağmen siyasi katılım konusunda bazı sınırlamalar getirmekteydi. Nitekim genel iradenin yansıması olan egemenliğe katılım, bir başka ifadeyle oy hakkına sahip olabilmek için vatandaşın belirli bir miktar vergi vermesi gerekliydi. Seçmen olabilmek için öngörülen vergi miktarı oldukça düşük tutulmuş olsa da Fransız ulusunun yaklaşık dörtte biri anayasa gereği seçmen olmayacaktı.

1793 yazında bir taraftan ülkede güvenliği sağlamaya çalışırken diğer taraftan da temel tüketim maddelerinin ticaretini kontrol altında tutmaya çalışıyordu. Sans-culotteların ekonomik gerekçelerle çıkardıkları huzursuzluklar bu dönemde zirve noktasına ulaşmıştı. Söz konusu isyan girişimlerinin önlenebilmesi için Konvansiyon, Ağustos ayında tahıl fiyatlarının sabitlenmesi kararını alırken 23 Ağustos’ta İhtilal’in hem iç hem de dış düşmanlarıyla mücadele edebilmek için zorunlu askerlik yasasını yürürlüğe soktu. Artık eli silah tutabilen her Fransa vatandaşı bir askerdi. Ancak ilk karar toplumun orta sınıflarının ve burjuvazinin tepkisine yol açarken, ikinci karar federalistlerden oluşa cepheye yeni katılımları beraberinde getirecekti. Karşı cephede ise 1793 Eylül ayı başlarında bir kez daha Konvansiyon Meclisi’ni kuşatan Paris’in eli silahlı ayak takımı bulunuyordu ve kazananlar yine onlar olacaktı. İhtilal ordusunun kurulması, İhtilal Mahkemelerinin yeniden düzenlenerek olağanüstü etkilerle donatılması ve Meclis’te kurulan komitelere İhtilal karşıtı olması muhtemel şüphelileri tespit yetkisinin verilmesi bu isyanın sonuçlarından sadece bir kaçıdır. Büyük bir umutla başlayan İhtilal zaman içerisinde, yıktığı monarşi gibi bir dikatatörlüğe dönüşme tehlikesiyle karşı karşıyaydı. Ekim ayı içerisinde Fransa Kraliçesi Marie Antoinette’in (1755-1793) ve tasfiye edilen Girondin grubunun önde gelen üyelerinin idamı, yeni bir döneme doğru gidildiğini gösteriyordu. “Büyük Korku”nun dehşetini henüz atlatamayan Fransızlar şimdi de “Terör” dehşetini yaşıyordu. Terör hareketi üzerine kurgulanan diktatörlük 4 Aralık 1793’de Konvansiyon Meclisi’nin tüm kurumsal yetkilerinin komitelere devriyle resmiyet kazandı. Söz konusu komitelerden en önemlisi Kamu Selameti Komitesi’ydi. İhtilal’in iç ve dış düşmanlarına karşı kurulmuş olan Kamu Selameti Komitesi devletin sahip olduğu neredeyse tüm yetkileri eline almıştı. Ancak resmi olarak bir başkanı bulunmayan komite içerisinde bütün yetkiler tek bir kişide, Jakoben Klübü’nün radikal bir üyesi olan Maximillien Robespirre’de (1758-1794) toplanmaktaydı. Teoride her ay üyeleri değişmesi gereken komite, aldığı tüm kararları Konvansiyon Meclisi’ne onaylatmak durumunda olduğundan meclise tabiiydi. Ancak uygulamada Kamu Selameti Komitesi’nin üyeleri her ay, bir değişikliğe gidilmeden yeniden seçiliyor ve komitenin aldığı kararlar mecliste tartışılmadan onaylanıyordu. Bütün bunlara rağmen Kamu Selameti Komitesi içerisinde iktidarın şekillendirilmesinde rol oynayan farklı gruplar bulunmaktaydı. Söz konusu grupları 1794 Nisan ayına kadar çeşitli suçlamalarla tasfiye eden Robespierre ülkede mutlak diktatörlüğünü kurmayı başardı

1795 anayasası iki dereceli bir seçimi öngörmekteydi. 1793 anayasasının aksine referanduma yer verilmeyen 1795 anayasası ayrıca kuvvetler birliği yerine kuvvetler ayrılığı ilkesini getirmektedir. Nitekim 1793 anayasasındaki kuvvetler birliği ilkesinin diktatörlüğe giden yolun başlangıç noktasını oluşturduğunu gören Konvansiyon Meclisi, kaynağı halk egemenliği olan iktidarı devlet organları arasında paylaştırmayı hedeflemektedir. İki meclisli bir yasama organı öngören 1795 anayasasına göre yasaları “Beşyüzler Meclisi” yapacak ve bu yasalar ikiyüz elli kişiden oluşan “Yaşlılar Meclisi”nin onayından sonra yürürlüğe girecekti. Yürütme gücünün kullanımı ise Direktuar’a devredilmiştir. Beşyüzler Meclisi’nin önerdiği on kişi arasından, Yaşlılar Meclisi’nin seçtiği beş kişiden oluşması öngörülen Direktuar, seçtiği bakanlar eliyle ülkeyi yönetecekti.

1791 Ağustos ayı sonlarında Avusturya ve Prusya hükümetleri Pillnitz Bildirisi’ni bu şartlar altında ilan etti. Buna mukabil 20 Nisan 1792’de Fransa’nın Avusturya’ya savaş ilanıyla İhtilal Harpleri resmen başlamış oldu.

Napoleon, İhtilal Savaşları’nı sona erdiren Lunéville (1801) ve Amiens (1802) antlaşmalarının ardından reform programını yürürlüğe koydu. Jakobenlerle düşünsel ilişkileri dolayısıyla merkeziyetçi bir Fransa Devleti kurmayı planlayan Napoleon, idari sistemi tamamıyla yeniden düzenleme yoluna gitmiştir. Bugün Fransa’da halen kullanılan vilayet (Départment) ve ilçe (Arrondissement) sistemi Napoleon tarafından yürürlüğe konulmuştur. Yargı sistemine de el atan Napoleon yargıçların halk tarafından seçilmesini öngören uygulamayı kaldırarak, atanma sistemini getirmiştir. Vergilerin doğrudan merkezi devlet örgütüne bağlı memurlar tarafından toplanmasını sağlayan Napoleon, maliye konusunda Fransa için devrimsel bir adım atarak bugünkü Fransız Merkez Bankası’nı (Banque de France) kurmuş ve para basma tekelini bu bankaya vermiştir. Eğitimli vesadık bürokratların yetiştirilmesi merkezi devlet yapısının bir önşartı olarak görülebilir. Bu bağ lamda Napoleon, Fransız eğitim sistemini de yeniden düzenleyerek orta öğretim kurumlarının yönetimini devlete vermiş ve bugün “lise” olarak bildiğimiz okulları kurmuştur. Bu liselerden yetişen memurları çalışmaya teşvik etmek ve verilen hizmetin kalitesini artırmak amacıyla “Légion d’Honneur” nişanını getiren Napoleon, Fransız toplum hayatını da yeniden düzenlemeye çalışmıştır. Bu konuda akla gelen en önemli reform ilk Fransız Medeni Kanunu’nun (Code Napoleon) yürürlüğe konmasıdır. Napoleon, 1790 yılında yürürlüğe giren Medeni Ruhban Yasası ile bozulan kilise-devlet ilişkilerini de yeniden yerine oturtmaya çalıştı.

1814 Anayasası, İhtilal öncesi düzenin yeniden hayata geçirilmesi ile İhtilal’in getirdiği yeniliklerin sürdürülmesi eğilimlerini uzlaştırmaya çalışan bir metin olarak karşımıza çıkmaktadır. Anayasa ile sınırlandırılmış meşruti bir sistemi öngören yeni anayasada ulusal egemenlik ilkesine yer verilmemektedir. Temel hak ve özgürlükleri, kralın tebaasına yaptığı lütuflar olarak tanımlayan anayasa, aristokrasinin, İhtilal öncesinde sahip olduğu ayrıcalıkları güvence altına almaktadır. Oy kullanmak dahil olmak üzere siyasi hakları yüksek vergi ödeme koşuluna bağlayan anayasa, kralı iki meclisten oluşan parlementer sistemle sınırlandırmaktaydı. Yürütme gücünü krala veren 1814 Anayasası yumuşak bir kuvvetler ayrılığını öngörmektedir. Yeni anayasa, bu bakımdan yasama, yürütme ve yargı erklerinin sert bir biçimde birbirinden ayrıldığı 1791 ve 1795 anayasalarından ya da erkleri mecliste veya imparatorda toplayan konvansiyon ve imparatorluk anayasalarından farklıdır.

İngiltere, Fransa, Avusturya tarafından temsil edilen Kutsal Roma Germen İmparatorluğu, Prusya ve Rusya. Dokuz Yıl savaşları (1688-1697) ile deniz aşırı sömürgelerde varlığını hissettirmeye başlayacak olan İngiltere, XVIII. yüzyıl süresince rakibi Fransa ile sürekli bir çekişme halinde bulunacaktı.

İngilizler Yedi Yıl Harplerinin (1756-1763) ardından Fransa’yı, hem Amerika kıtasından hem de Hindistan’dan uzaklaştırarak
üzerinde Güneş’in batmadığı bir sömürge imparatorluğu kurmayı başarmıştı.

İngilizler Yedi Yıl Harplerinin (1756-1763) ardından Fransa’yı, hem Amerika kıtasından hem de Hindistan’dan uzaklaştırarak
üzerinde Güneş’in batmadığı bir sömürge imparatorluğu kurmayı başarmıştı.

İngiltere ve Fransa arasında gerçekleşen yedi yıl savaşını Fransa kaybetmiştir.

Fransa’daki
mali kriz, 1785 senesinden itibaren gittikçe derinleşecekti. Bu tarihten, İhtilal’in başlangıcına kadar
geçen dört yıllık sürede temel tüketim maddelerinin fiyatlarındaki artış %65 seviyesinde gerçekleşti.

Etats-Généraux’nun 5 Mayıs 1789’da toplanması Fransa’da uzun süredir biraraya gelmeyen üç
feodal sınıfın yeniden buluşmasının ötesinde bir
anlama sahiptir.

İlk safha 3 yıl sürmüştür.

14 Temmuz 1789’da, enflasyon ve vergiler altında
ezilen, kıtlıklar dolayısıyla açlığa terkedilen kızgın
halk kitleleri silahlanarak, eski rejimin simgesi olan
ve siyasi mahkumların tutulduğu Paris’deki Bastille
Hapishanesi’ne doğru yürüyüşe geçti.

XVI. Louis döneminde Fransız ihtilali başlamıştır.