Toplumsal cinsiyette eşitlik (gender equality); “fırsatları kullanma, kaynakların ayrılması ve kullanımında, hizmetleri elde etmede bireyin cinsiyeti nedeniyle herhangi bir ayrımcılığa uğramaması demektir. Toplumsal cinsiyette hakkaniyet (gender equity) ise; kadın ve erkeğin farklı gereksinimi ve güçlerinin olduğu, bu farklılıkların belirlenerek iki cinsiyet arasındaki dengeyi düzeltecek şekilde gerekenlerin yapılması anlamına gelmektedir. Doğru cevap A'dır.

Toplumsal cinsiyette hakkaniyet, kadın ve erkeğin farklı gereksinimi ve güçlerinin olduğu, bu farklılıkların belirlenerek iki cinsiyet arasındaki dengeyi düzeltecek şekilde gerekenlerin yapılması anlamına gelmektedir. Doğru cevap B'dir.

İnsan hakları açısından ataerkil toplumsal yapının dört temel olumsuz etkisi vardır:
• Toplumda kadınlar ve erkekler eşitsiz konumlarda bulunurlar,
• Eşit haklara sahip değildirler,
• Yasada haklar herkes için yazsa bile kadınlar haklarını kullanamazlar,
• Toplumda ezilen bir grup olarak kadınlar toplumsal olaylardan erkeklere göre
daha olumsuz olarak etkilenirler. Doğru cevap D'dir.

1936’da kadınların çalışma hayatını düzenleyen ilk kanun yapılmıştır: 1936 İş Kanunu erkek, kadın ve çocukların çalışma koşullarını düzenlemiştir. Doğum izni yasalaşmış ve kadınların yeraltında veya sualtında ağır ve tehlikeli işlerde çalıştırılması yasaklanmıştır. Doğru cevap A'dır.

Yeni yasada dört çeşit mal rejimi mevcuttur:
- Edinilmiş mallara katılma rejimi
- Mal ayrılığı (eskide de var olan rejim) rejimi
- Paylaşmalı mal ayrılığı rejimi
- Mal ortaklığı rejimi
Doğru cevap D'dir.

Taraflar evlenirken veya evlendikten sonra bu dört rejimden birini seçme özgürlüğüne sahiptir. Eğer herhangi bir seçim yapmamışlarsa yasal rejim olan edinilmiş mallara katılma rejimini seçmiş sayılacaklardır. Doğru cevap C'dir.

Toplumun kadınlığa ve erkekliğe atfettiği anlamlara toplumsal cinsiyet denir.

Kadın ve erkeğin farklı gereksinimi ve güçlerinin olduğu, bu farklılıkların belirlenerek iki cinsiyet arasındaki dengeyi düzeltecek şekilde gerekenlerin yapılması anlamına gelen kavram toplumsal cinsiyette hakkaniyettir.

İnsan hakları açısından ataerkil toplumsal yapının dört temel olumsuz etkisi vardır:
• Toplumda kadınlar ve erkekler eşitsiz konumlarda bulunurlar,
• Eşit haklara sahip değildirler,
• Yasada haklar herkes için yazsa bile kadınlar haklarını kullanamazlar,
• Toplumda ezilen bir grup olarak kadınlar toplumsal olaylardan erkeklere göre daha olumsuz olarak etkilenirler.
Dolayısıyla doğru cevap I, II ve III'ü içermelidir.

Osmanlıda "Dar-ül Muallimat" kız öğretmen okuluna karşılık gelmektedir.

Osmanlıda ilk feminist kadın derneği, 1913 yılında kurulan ‘Osmanlı Müdafaa-i Hukuk-ı Nisvan Cemiyeti’, yani günümüz Türkçesiyle, Osmanlı Kadının Hukukunu Savunma Derneği’dir.

1936’da kadınların çalışma hayatını düzenleyen ilk kanun yapılmıştır.

TCK Md. 103'te cinsel istismar tanımlanmaktadır.

Çalışma hayatındaki hiyerarşide erkeklerin üstte kadınların
alt sıralarda olması dikey ayrımdır.

3. Kalkınma Planında sosyal refahın adaletli dağılımın aracı (diğer iki planda sosyal güvenlik iken bu planda) sanayileşme olarak düşünülmüştür.

Aile içi şiddeti önlemek amacıyla, 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun 1998 yılında yürürlüğe girmiştir. Bu da 7. kalkınma planı dönemine denk gelir.

Mülki amirin verebileceği tedbir kararları şöyledir:
a) Kendisine ve gerekiyorsa beraberindeki çocuklara, bulunduğu yerde veya başka bir yerde uygun barınma yeri sağlanması.
b) Diğer kanunlar kapsamında yapılacak yardımlar saklı kalmak üzere, geçici maddi yardım yapılması.
c) Psikolojik, meslekî, hukukî ve sosyal bakımdan rehberlik ve danışmanlık hizmeti verilmesi.
ç) Hayatî tehlikesinin bulunması halinde, ilgilinin talebi üzerine veya resen geçici koruma altına alınması.
d) Gerekli olması halinde, korunan kişinin çocukları varsa çalışma yaşamına katılımını desteklemek üzere dört ay, kişinin çalışması halinde ise iki aylık süre ile sınırlı olmak kaydıyla, on altı yaşından büyükler için her yıl belirlenen aylık net asgari ücret tutarının yarısını geçmemek ve belgelendirilmek kaydıyla Bakanlık bütçesinin ilgili tertibinden karşılanmak suretiyle kreş imkânının sağlanması.
III ve IV numarada yer alan tedbir kararları ise ancak hakim tarafından verilebilir.
Doğru cevap A'dır.

Şiddeti uygulayan kişiye verilecek destek hizmeti şunlardan oluşur:
a) Hâkimin isteği üzerine; kişinin geçmişi, ailesi, çevresi, eğitimi, kişisel, sosyal, ekonomik ve psikolojik durumu ile diğer kişiler ve toplum açısından taşıdığı risk hakkında ayrıntılı sosyal araştırma raporu hazırlayıp sunmak.
b) İlgili makam veya merci tarafından istenilmesi halinde, tedbirlerin uygulanmasının sonuçları ve ilgililer üzerindeki etkilerine dair rapor hazırlamak.
c) Teşvik edici, aydınlatıcı ve yol gösterici mahiyette olmak üzere kişinin;
1) Öfke kontrolü, stresle başa çıkma, şiddeti önlemeye yönelik farkındalık sağlayarak tutum ve davranış değiştirmeyi hedefleyen eğitim ve rehabilitasyon programlarına katılmasına,
2) Alkol, uyuşturucu, uçucu veya uyarıcı madde bağımlılığının ya da ruhsal bozukluğunun olması halinde, bir sağlık kuruluşunda muayene veya tedavi olmasına,
3) Meslek edindirme kurslarına katılmasına,
yönelik faaliyetlerde bulunmak.
Doğru cevap E'dir.

Aile mahkemesi görev alanına giren konular:
1. Yetişkinler hakkında; a) Evlilik birliğinden doğan yükümlülükleri konusunda eşleri uyararak, gerektiğinde uzlaştırmaya, b) Ailenin ekonomik varlığının korunması veya evlilik birliğinden doğan malî yükümlülüklerin yerine getirilmesine ilişkin gerekli önlemleri
almaya, c) Resmî veya özel sağlık veya sosyal hizmet kurumlarına, huzurevlerine veya benzeri yerlere yerleştirmeye, d) Bir meslek edinme kursuna veya uygun görülecek bir eğitim kurumuna vermeye, 2. Küçükler hakkında; a) Bakım ve gözetime yönelik nafaka
yükümlülüğü konusunda gerekli önlemleri almaya, b) Bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede bulunan veya manen terk edilmiş halde kalan küçüğü, ana ve babadan alarak bir aile yanına veya resmî ya da özel sağlık kurumuna veya eğitimi güç çocuklara mahsus kuruma
yerleştirmeye, c) Çocuk mallarının yönetimi ve korunmasına ilişkin önlemleri almaya, d) Genel ve katma bütçeli daireler, mahallî idareler, kamu iktisadî teşebbüsleri ve bankalar tarafından kurulmuş teşekkül, müessese veya işletmelere veya benzeri işyerlerine yahut meslek sahibi birinin yanına yerleştirmeye, karar verebilir. Doğru cevap D'dir.

Aile mahkemeleri kurulmadan önce, aileye ilişkin davalar sulh ve asliye hukuk mahkemelerinde görülüyordu. Doğru cevap B'dir.

İnsan hakları açısından ataerkil toplumsal yapının dört temel olumsuz etkisi vardır:
• Toplumda kadınlar ve erkekler eşitsiz konumlarda bulunurlar,
• Eşit haklara sahip değildirler,
• Yasada haklar herkes için yazsa bile kadınlar haklarını kullanamazlar,
• Toplumda ezilen bir grup olarak kadınlar toplumsal olaylardan erkeklere göre
daha olumsuz olarak etkilenirler.
Bu nedenlerle kadınların insan hakları ayrı bir başlık altında incelenmektedir. T

Toplumsal cinsiyette hakkaniyet (gender equity); kadın ve erkeğin farklı gereksinimi ve güçlerinin olduğu, bu farklılıkların belirlenerek iki cinsiyet arasındaki dengeyi düzeltecek şekilde gerekenlerin yapılması anlamına gelmektedir.

Kadınların siyasal hayata örgütlenmesi 1900’lerin başında İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin Kadınlar Şubelerinin açılmasıyla olmuştur.

1926 yılında Avrupa’daki aile kanunlarının en mükemmeli sayılan İsviçre Medeni Kanunu’nun örnek alındığı Türk Medeni Kanunu kabul edilmiştir.

Cinsel dokunulmazlık: Yeni TCK, “Cinsel dokunulmazlığı”, kişilerin vücudu üzerinde, rızaları dışında cinsel davranışlarda bulunularak beden bütünlüklerinin ihlali olarak tanımlamakta ve “Cinsel Dokunulmazlığa Karşı Suçlar”ı, 102,103,104 ve 105. maddelerinde düzenlemektedir. 102. Maddeye cinsel saldırıyı şöyle tanımlıyor: “Cinsel arzuları tatmin amacına yönelik fakat cinsel ilişkiye varmayan davranışlarla, bir kişinin vücut dokunulmazlığını ihlal etme.” olarak tanımlamaktadır.

Türkiye’de aile politikaları genel sosyal politikalar içerisinde, kalkınma planları çerçevesinde ele alınmıştır. 5. Kalkınma Planı hazırlıkları içerisindeki Özel Aile İhtisas Komisyonuna kadar ailelere
yönelik doğrudan bir politika olmamakla birlikte, tüm kalkınma planları içerisinde aileleri etkileyen sosyal politikalar yer almıştır.

Sosyal hizmetler
• Sosyal hizmetler Devletin denetim ve gözetiminde halkın gönüllü katkısı da sağlanarak bir bütünlük içinde yürütülecektir (s. 648).
• Sosyal hizmet programları korunmaya, bakım veya yardıma muhtaç aile, çocuk,
sakat, yaşlı ve diğer kişilerin ihtiyaçlarına cevap verecek şekilde düzenlenerek yaygınlaştırılacaktır.(s. 649)
• Sosyal hizmetlerin götürülmesinde kişi ve ailelerin maddî, manevî ve sosyal güçlüklerinin giderilmesi ve ihtiyaçlarının karşılanması, sosyal sorunlarının önlenmesi ve çözümlenmesine yardımcı olunması, hayat standartlarının iyileştirilmesi ve
yükseltilmesi esastır.
• Sosyal hizmetlerde muhtaç olana çeşitli imkânların yönlendirilmesinde rehberlik esastır.
• Sosyal hizmet programlarının uygulanmasında korunmaya muhtaç çocuk, muhtaç sakat ve muhtaç yaşlıya öncelik tanınacaktır.
• Bakıma muhtaç çocuklar için koruyucu aile programı ve evlat edinmenin şartları
konusunda gerekli çalışmalar yapılacaktır.

Yedinci kalkınma planı stratejik yaklaşımla küreselleşmenin faydalarından yararlanmak ilkesiyle planlanmıştır. Bu planda Türkiye’nin Avrupa Birliğine giriş hedefi açıkça vurgulanmış ve bu amaca ulaşmak için bir takım önlemler öngörülmüştür. Bu siyasal tercihin etkisi kalkınma planının sosyal politikalarında da kendini gösterir. Başka bir deyişle Avrupa Birliği’nin Türkiye’deki sosyal politikalara ve dolayısıyla aile politikasına olan etkileri bu planla birlikte açıkça başlamıştır.

Aile mahkemesi görev alanına giren konular:
1. Yetişkinler hakkında; a) Evlilik birliğinden doğan yükümlülükleri konusunda eşleri uyararak, gerektiğinde uzlaştırmaya, b) Ailenin ekonomik varlığının korunması veya evlilik birliğinden doğan malî yükümlülüklerin yerine getirilmesine ilişkin gerekli önlemleri almaya, c) Resmî veya özel sağlık veya sosyal hizmet kurumlarına, huzurevlerine veya benzeri yerlere yerleştirmeye, d) Bir meslek edinme kursuna veya uygun görülecek bir eğitim kurumuna vermeye, 2. Küçükler hakkında; a) Bakım ve gözetime yönelik nafaka yükümlülüğü konusunda gerekli önlemleri almaya, b) Bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede bulunan veya manen terk edilmiş halde kalan küçüğü, ana ve babadan alarak bir aile yanına veya resmî ya da özel sağlık kurumuna veya eğitimi güç çocuklara mahsus kuruma yerleştirmeye, c) Çocuk mallarının yönetimi ve korunmasına ilişkin önlemleri almaya, d) Genel ve katma bütçeli daireler, mahallî idareler, kamu iktisadî teşebbüsleri ve bankalar
tarafından kurulmuş teşekkül, müessese veya işletmelere veya benzeri işyerlerine yahut meslek sahibi birinin yanına yerleştirmeye, karar verebilir.

Aile içi şiddet ev içi şiddet olarak adlandırılmakta ve “şiddet mağduru ve şiddet uygulayanla aynı haneyi paylaşmasa da aile veya hanede ya da aile mensubu sayılan diğer kişiler arasında meydana gelen her türlü fiziksel, cinsel, psikolojik ve ekonomik şiddet” olarak tanımlanmaktadır.

Toplumun kadınlığa ve erkekliğe atfettiği anlama toplumsal cinsiyet denir

Max Weber, Ekonomi ve Toplum adlı eserinde, patrimonialismi (kalıtsalcılık) erkeklerin hane reisi olmasına dayanan yönetim biçimi olarak tanımlar.
Patrimonializm

1869 yılında kadınların kendileriyle ilgili fikirlerini yazdıkları ilk kadın dergisi Terakki-i Muhadderat yayınlanmıştır

Bu cemiyet Enver Paşa himayesinde kurulmuştur

Türk Kadınlar Birliği Nezihe Muhittin tarafından 1924 tarihinde kurulmuştur

Türk Medeni Kanunu 1926 yılında kabul edilmiştir

Birleşmiş Milletler himayesindeki bu anlaşma CEDAW olarak bilinir

2001 yılında yapılan yasal düzenleme ile kadınların 17 yaşını doldurup 18 yaşından gün almadan evlenemeyeceği hükme bağlandı

TCK'nın 105. maddesi taciz maddesi olarak bilinir

Kandiyoti, Türkiye’de 1970’li yıllardan itibaren yaşanan toplumsal dönüşüm çerçevesinde farklı topluluk düzenlerinde kadının konumunu incelediği araştırmasıyla alanda önemli bir boşluğu doldurmuştur

GİRİŞ
Birleşmiş Milletler (BM) Çocuk Hakları Sözleşmesi, çocuğu “18 yaşından küçük insan”
olarak tanımlamaktadır. 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununda “daha erken yaşta olsa
ergin olsa bile 18 yaşını doldurmamış kişi” çocuk olarak tanımlanmaktadır. 5237 sayılı
TCK’nın 6/1-c maddesine göre de 18 yaşını doldurmamış kişi çocuk olarak kabul edilmektedir. Dolayısıyla sorunun cevabı E şıkkıdır.

GİRİŞ
Birleşmiş Milletler ilk kez 1985 yılındaki Uluslararası Gençlik Yılı hazırlıkları sırasında gençlik tanımı yapılmış ve 15-24 yaşları arasındaki kişiler genç olarak sınıflandırmıştır. Bu durumda cevap C şıkkıdır.

TÜRKİYE’DE ÇOCUK MEVZUATI
Anayasa’nın 141. maddesinde “Küçüklerin yargılanmasında kanunla özel hükümler
konulur.” denilerek çocukların yargılanmasında çocukların yararı doğrultusunda kanuni
düzenlemeler yapılması emredilmektedir. Bu bilgi bize cevabın E şıkkı olduğunu göstermektedir.

Sosyal Hizmetler Kanunu
Çocuk Yuvaları: 0 - 12 yaş arası korunmaya ihtiyacı olan çocuklarla gerektiğinde 12 yaşını
dolduran kız çocuklarının, bedensel, eğitsel, psikososyal gelişimlerini, sağlıklı bir kişilik veya iyi
alışkanlıklar kazanmalarını sağlamakla görevli ve yükümlü yatılı sosyal hizmet kuruluşlarını ifade etmektedir. Bu bilgi bize cevabın D şıkkı olduğunu göstermektedir.

Sosyal Hizmetler Kanunu
Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesine göre, Yükseköğrenime devam edenlerin 25 yaşına kadar korunma kararları uzatılabilir. Bu durumda cevap D şıkkıdır.

Çocuk Koruma Kanunu
Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye, denmektedir. Bu durumda cevap A şıkkıdır.

Çocuk Koruma Kanunu
Çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına, karar veren hakim sağlık tedbiri uygulamaktadır.

Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Öğrenim Kredisi Yönetmeliği
17.12.1997 tarihinde 23203 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan yönetmeliğin amacı Yüksek
Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumunca verilecek katkı kredisi ile ilgili işlemlerin usul ve
esaslarını tespit etmektir (Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Katkı Kredisi, 1997).
Katkı kredisi verilmeyecek hâller şunlardır;
a. Yetim maaşı ve nafaka alanlar dışında, en az asgari ücret düzeyinde aylık veya ücretle sürekli bir işte çalışan veya gelire sahip öğrencilere,
b. Bir yükseköğretim kurumundan mezun olan öğrencilere,
c. Sağlık sebebi dışında ön lisans mezunlarından ara vermek suretiyle intibak programına başlayan öğrencilere,
d. Ön lisanstan lisans öğrenimine geçmek için intibak eğitimi yapan öğrencilere, (intibak programı süresince)
e. Kredi isteğinde bulunduğu tarihte kayıtlı olduğu öğretim kurumunda bir öğretim
yılından fazla başarısız olan öğrencilere,
f. Kurumdan daha önce katkı kredisi almış olan öğrencilere,
g. Öğrenim görmekte olduğu öğretim kurumlarında veya eklentilerinde, kalmakta
olduğu yurtta, öğretim kurumu veya barındığı yurdun dışında, münferiden veya
topluca her ne şekilde olursa olsun anarşi ve terör olaylarına karışan, öğrenim özgürlüğünü ihlal edici (direniş, boykot, işgal, yazı yazma, resim yapma, slogan atma
ve benzeri) davranışlarda bulunan, bu fiillere eksik veya tam teşebbüste bulunan,
üzerinde veya kendi kullanımına bırakılmış yerlerde ateşli silahlar, patlayıcı madde, bıçak ve benzeri tüm kesici, delici, yakıcı, boğucu, ezici, parçalayıcı, eza ve cefa
verici olarak salt saldırı ve savunmada kullanılmak üzere özel nitelikte yapılmış
olan her türlü suç aletlerinden birini veya birkaçını bulundurduğu yetkililerce belirlenen öğrencilere,
h Gerçeğe aykırı beyanda bulunan öğrencilere,
i. Yabancı uyruklu öğrencilere,
j. Bu Yönetmelik hükümlerine göre, kredi almaya yeterli bulunmayan öğrencilere,
k. Ek süre öğrenim gören öğrencilere,
l. İkinci öğretim öğrencilerine,
m. Yüksek lisans öğrencilerine,
n. Katma bütçeye dahil olmayan yüksek öğretim kurumları öğrencilerine,
katkı kredisi verilmez (m.6).
Dolayısıyla cevap B şıkkıdır.

Gençlik Merkezleri Yönetmeliği
13.07.2003 tarihinde 25167 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan yönetmeliğin amacı; gençlerin serbest zamanlarını sosyal, kültürel, sanatsal ve sportif faaliyetlerle değerlendirmek,
bilgi ve beceri sahibi olmalarına yardımcı olmak, gençlik faaliyetlerini planlamak, programlamak, yönetmek, denetlemek, değerlendirmek ve geliştirmek amacı ile kurulan gençlik merkezlerinin iş ve işleyişiyle ilgili usul ve esasları düzenlemektir. BU bize cevabın B şıkkı olduğunu göstermektedir.

Gençlik ve Spor Hizmetleri Kanunu
Gençlik ve Spor Bakanlığınca karşılanmakta ve gençlerden herhangi bir ücret alınmamaktadır. 16 - 22 Yaş grupları için “Ücretsiz Doğa Kampları” adı altında düzenlenmektedir.

Anayasa’nın 141. maddesinde “Küçüklerin yargılanmasında kanunla özel hükümler konulur.” denilerek çocukların yargılanmasında çocukların yararı doğrultusunda kanuni düzenlemeler yapılması emredilmektedir.

Yetiştirme Yurtları: 13 - 18 yaş arası korunmaya ihtiyacı olan çocukları korumak,
bakmak ve bir iş veya meslek sahibi edilmeleri ve topluma yararlı kişiler olarak yetişmelerini sağlamakla görevli ve yükümlü olan yatılı sosyal hizmet kuruluşlarını ifade etmektedir.

Ev Tipi Sosyal Hizmet Birimleri: Çocuk, kadın, engelli ve yaşlılar ile bakım veya barınma ihtiyacı olan kişilere hizmet verilen mesken niteliğindeki yatılı sosyal hizmet birimlerine denmektedir.

Öğrenime devam etmeyen 18 yaşını doldurmuş çocukların bir iş veya meslek sahibi
edilerek kendi kendilerine yeterli olabilmelerinin sağlanması amacıyla 20 yaşına
kadar korunma kararları uzatılabilir.

TÜRKİYE’DE ÇOCUK MEVZUATI
2010

Sosyal Hizmetler Kanunu
Ana veya babası tarafından eğitim süreçlerinden alıkonulan çocuk

Sosyal Hizmetler Kanunu
Evlenmiş olmak (Resmi nikah ile)

Korunmaya ihtiyacı olan çocukların eğitim ve öğretimlerinin sağlanması veya meslek
sahibi yapılmaları konusu 25. maddede şu şekilde açıklanmıştır: Okul çağındaki korunmaya
ihtiyacı olan çocukların eğitim ve öğretimleri Milli Eğitim Bakanlığı ile diğer kamu
kurumlarına ait okullarda gerçekleştirilir. Herhangi bir nedenle okula devam etme imkânı
bulamayan çocuklar, kamu ve özel iş yerlerinde ücret karşılığında çalıştırılabilir ve meslek
sahibi yapılabilir. Bu şekilde çalışan çocukların maaşlarının bir kısmı kendilerine harçlık
olarak verilir. Kalan kısmı ise milli bankalara çocuk adına açılmış hesaba ay başını takip
eden on gün içinde yatırılır.

Denetim planı hazırlanırken dikkat edilmesi gerekenler 39. maddede şu şekilde belirtilmiştir:
a. Çocuk hakkında alınan tedbirin amacı, niteliği ve süresi,
b. Çocuğun ihtiyaçları,
c. Çocuğun içinde bulunduğu tehlike hâlinin ciddiyeti,
d. Çocuğun ana ve babası, vasisi, bakım ve gözetiminden sorumlu kimse tarafından
çocuğa verilen desteğin derecesi,
e. Suça sürüklenmesi sebebiyle tedbir alınmış ise suç teşkil eden fiilin mahiyeti,
f. Çocuğun görüşü dikkate alınır.

Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) Cenevre’de toplanmış ve 6 Haziran 1973 tarihinde düzenlediği 58’inci oturumunda, oturum gündeminin dördüncü maddesini oluşturan istihdama kabulde asgari yaş konusunda yapılan bazı önerileri kabul etmiştir.

Çocuk Koruma Kanunu
Edebiyat, güzel sanatlar alanlarında eğitim veren kurumlardan mezun meslek mensuplarını

Çocuk Koruma Kanunu
30

Mahkemeler ve Cumhuriyet Savcılığı
Denetim planı hazırlanırken

Tek başına evlat edinmeyle ilgili ise hususlar 307. maddede açıklanmıştır.
• Evli olmayan kişi otuz yaşını doldurmuş ise tek başına evlat edinebilir.
• Otuz yaşını doldurmuş olan eş, diğer eşin ayırt etme gücünden sürekli olarak yoksunluğu veya iki yılı aşkın süreden beri nerede olduğunun bilinmemesi ya da mahkeme kararıyla iki yılı aşkın süreden beri eşinden ayrı yaşamakta olması yüzünden birlikte evlat edinmesinin mümkün olmadığını ispat etmesi hâlinde, tek başına evlat edinebilir.

Çocuk Destek Merkezleri Yönetmeliği

Uzmanlaşmış Koruyucu Aile Modeli: Özel zorlukları ve ihtiyaçları olan çocuklara yardımcı olabilecek lisans eğitimine sahip olan veya eşlerden biri en az ilköğretim düzeyinde olmak üzere temel ana, baba eğitimleri, Koruyucu Aile Birinci ve İkinci Kademe Eğitimlerini almış kişi ve ailelerin sağladığı bakımı ifade etmektedir.

Koruyucu Aile Yönetmeliği
Akraba veya Yakın Çevre Koruyucu Aile Modelini

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi
Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usûl ve Esaslar Hakkında Yönetmelik (04.12.2006)

Gençlik Hizmetleri Genel Müdürlüğü’nün Görevleri (Madde 7):
• Gençlere yönelik istismarın ve şiddetin engellenmesi ile gençler arasında her türlü
ayrımcılığın giderilmesi amacıyla gerekli tedbirleri almak ve bu hususlarda öneriler
geliştirmek,
• Yurtiçi veya yurtdışında gençlikle ilgili toplantı, kurs, seminer ve benzeri faaliyetler
düzenlemek, düzenlenen faaliyetlere katılmak ve bu faaliyetleri desteklemek,
• Gençlere hizmet veren gençlik merkezi ve benzeri tesisler ile gençlik ve izcilik
kamplarının kurulması ve çalışmasına ilişkin usul ve esasları belirlemek, bunları
geliştirici ve tanıtıcı faaliyetlerde bulunmak,
• Sosyal hayatın her alanına gençliğin etkin katılımını sağlayıcı öneriler geliştirmek,
• Gençlik derneklerinin tescil, vize ve aktarma işlemlerini yapmak,
• Gençleri kötü alışkanlıklardan koruyacak çalışmalar yapmak ve bu konuda faaliyetler
yürütmek.
• Ulusal ve yerel düzeyde gençlik etkinlikleri düzenlemek,
• Gençlik haftası etkinliklerini düzenlemek,
• Gençlik alanında faaliyet gösteren sivil toplum kuruluşları ile kamu kurum ve kuruluşları,
mahalli idareler ve üniversitelerin ilgili birimleriyle ilişkileri yürütmek,
• Bakan tarafından verilen benzeri görevleri yapmak.

Kreş ve Gündüz Bakımevleri: 0 - 6 yaş grubundaki çocukların bakımlarını gerçekleştirmek, bedensel ve ruhsal sağlıklarını korumak ve geliştirmek ve bu çocuklara temel değer ve alışkanlıkları kazandırmak amacıyla kurulan ve yatılı olmayan sosyal hizmet kuruluşlarıdır.

Öğrenimine devam etmeyen 18 yaşını doldurmuş çocukların bir iş veya meslek sahibi edilerek kendi kendilerine yeterli olabilmelerinin sağlanması amacıyla 20 yaşına kadar korunma kararları uzatılabilir.

Kanun kapsamında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun öncelikle kendi aile ortamında korunmasını sağlamaya yönelik danışmanlık, eğitim, bakım, sağlık ve barınma konularında tedbirlerden meydana gelmektedir. Hâkim bir veya birden fazla tedbire karar verilebilir.
a. Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye,
b. Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait iş yerlerine yerleştirilmesine,
c. Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine,
d. Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına,
e. Barınma tedbiri, barınma yeri olmayan çocuklu kişilere veya hayatı tehlikede olan hamile kadınlara uygun barınma yeri sağlamayı içerir.

Sosyal Çalışma Görevlisi'nin görevi;
Suça sürüklenen çocuğun ifadesinin alınması veya sorgusu sırasında adalet mekanizmasının işleyişinden olumsuz etkilenmesini önlemek amacıyla çocuğun yanında bulunmak, çocuğun hakları ile kendisine yöneltilen suçlama dâhil olmak üzere yargılama süreci hakkında anlayabileceği bir dilde bilgilendirilmesini sağlamak, korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında da benzeri işlemleri ifa etmektir.

Çocuk ve Genç İşçilerin Çalıştırılma Yönetmeliği'nin 4. maddesinde yer alan bazı tanımlar şu şekildedir;
Genç işçi: 15 yaşını tamamlamış, ancak 18 yaşını tamamlamamış kişiyi,
Çocuk işçi: 14 yaşını bitirmiş, 15 yaşını doldurmamış ve ilköğretimini tamamlamış
kişiyi ifade eder.

Sosyal İnceleme Raporu; Çocuğun bireysel özellikleri, yaşam koşulları, ailesi, sosyal çevresi ve yaşadığı sorunun kaynağına ilişkin tespitlerin yer aldığı, ilgili kurum, ve kişilerle görüşülerek düzenlenen, sorunun çözümüne yönelik öneri ve planlamayı içeren rapordur.

Süreli Koruyucu Aile Modeli: Öz ailesi yanına kısa sürede döndürülme imkânı bulunmayan ya da kalıcı olarak aile yanına yerleştirilemeyen çocuklara, tercihen temel ana, baba eğitimleri ve Koruyucu Aile Birinci Kademe Eğitimini almış kişi ve ailelerin sağladığı bakımı içerir.

Türkiye, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi'ni sözleşmeyi 20-30 Eylül l990’da Birleşmiş Milletler Genel Merkezinde toplanan “Çocuklar için Dünya Zirvesinde” imzalamıştır.
Sözleşme 27.0l.l995 tarihinde yürürlüğe girerek Anayasanın 90. Maddesine göre iç hukuk normu hâlini almıştır. TBMM Sözleşmeyi onaylarken l7. 29. ve 30.Maddelerini Lozan Antlaşmasına göre yorumlama hakkını saklı tutmuştur.

Özgürlüğünden Yoksun Bırakılmış Çocukların Korunmasına İlişkin Birleşmiş Milletler Kuralları, Havana Kuralları olarak da isimlendirilmektedir.

Gençlik Merkezleri Yönetmeliği'ne göre üye kayıt koşulları:

• Gençlik merkezi faaliyetlerine talep olması durumunda, 12 yaşından küçük 24 yaşından büyük olanların da yarışmalardan muaf olmak kaydıyla üye kayıtları yapılabilir. Ancak 7 yaşından küçük 26 yaşından büyüklerin kaydı yapılmaz.
• 18 yaşından küçük olup gençlik merkezine üye olmak isteyenlerin, velileriyle birlikte gelmeleri ve başvuru formundaki ilgili bölümün veliler tarafından doldurulması gerekir.
• Üye olacak gençten üyelik ücreti alınmaz, ancak katılacağı faaliyetlerin giderleri için il müdürlüğünün belirleyeceği miktarda katılım payı alınabilir.

Madde 50’de, çalışma şartları ve dinlenme hakkı belirtilmiştir. “Kimse, yaşına, cinsiyetine ve gücüne uymayan işlerde çalıştırılamaz. Küçükler ve kadınlar ile bedeni ve ruhi yetersizliği olanlar çalışma şartları bakımından özel olarak korunurlar.”

Erişilebilirlik destek hizmetlere ve kaynaklara erişimi ifade eder.

Yaşlılara ve engellilere yönelik sosyal koruma ve kurumsal bakım hizmetlerini içeren sosyal hizmetlerin temel yasal dayanağı, 1983’ten 2011 yılına kadar yürürlükte olan 2828 sayılı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Kanunu olmuştur.

2006 yılında yürürlüğe giren 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu ile sosyal güvenlik kurumları tek çatı altında birleştirilmiştir.

2006’da yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nda özürlülükle ilgili olarak “meslek hastalığı” terimi kullanılmaktadır. Meslek hastalığı; sigortalının çalıştığı veya yaptığı işin niteliğinden dolayı tekrarlanan bir nedenle veya işin yürütüm koşulları yüzünden uğradığı geçici veya sürekli hastalık, bedensel veya ruhsal özürlülük hâlleridir.

III. madde yalnıştır. İlgili yönetmelikte sosyal yardım şöyle tanımlanır:
Sosyal yardım: Yoksulluk içinde olup da temel ihtiyaçlarını karşılayamayan ve yaşamlarını en düşük seviyede dahi sürdürmekte güçlük çeken engellilere ve ailelerine yapılan ayni ve nakdi yardımlar.

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 1982’de “Dünya Yaşlılar Asamblesi” için Viyana’da toplanarak, aşağıda verilen, Yaşlanma 1982 - Yaşlılık İlkeleri’ni saptamıştır:
Bağımsızlık
Katılım
Bakım
Kendini Gerçekleştirme
İtibar

Bağımsızlık
Yaşlı Bireyler;
• Beslenme, barınma, giyim gibi temel gereksinimlerini karşılamak ve sağlık bakımından yararlanmak için yeterli gelire sahip olmalıdır.
• Sayılan gereksinimlerini karşılayabilmeleri için ailelerinden ve toplumun her kesiminden destek almalıdır.
• Gereksinimlerini karşılama konusunda kendi kendilerine yardımcı olabilmeleri yönünde destek almalıdır.
• Gelir getirici bir işte çalışabilmeli ya da toplumdaki diğer gelir getirici faaliyetlerden yararlanmalıdır.
• Emeklilik yaşının belirlenmesi ve emeklilik koşullarının tanımlanmasında söz sahibi olmalıdır.
• Yaşlarına, yeteneklerine uygun eğitim ve öğretim programlarına sahip olmalıdır.
• Bireysel tercihlerine uygun, güvenli bir çevrede yaşamalıdır.
• Yaşadıkları çevre aynı zamanda onlara kapasitelerini geliştirebilecek fırsatlar sunmalıdır.
• Mümkün olduğunca uzun süre kendi evlerinde ya da aile ortamında yaşamalıdır.

Yönetmeliğin 10. maddesinde birim personeli olan sosyal çalışmacıya aşağıda sıralanan görevler verilmiştir:
1. Birime başvuruları kabul edilen engellilerin sosyal incelemesini yapmak
2. Engellilerin ihtiyacını tespit etmek, ilgili yerlere yönlendirmek
3. Kamu kurum ve kuruluşları, sivil toplum örgütleri ve gönüllüler ile iş birliği yapılmasını sağlamak
4. Engellilerin, toplum tarafından kabul edilmesi için gerekli mesleki çalışmaları yapmak.
5. Bölgenin sosyal gelişim planlamalarını ilgili meslek elemanlarıyla iş birliğinde yapmak.
6. Mesleki inceleme ve araştırmalar yapmak, hizmetlerin geliştirilmesini düzenleyerek izlemek.

A şıkkı yönetmeliğin genel ve ana amacıdır.
Diğer şıklarda yer alan bilgiler eğitim, sağlık, istihdam gibi sınırlı ve belli alana yönelik destekleri anlatmakla birlikte bazı destek detayları yönetmelikte yer almamaktadır.

2828 sayılı Kanun’un 15. Maddesi dayanak alınarak hazırlanan “Huzurevleri ile Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezleri Yönetmeliği’nde; Huzurevi: 60 yaş ve üzerindeki yaşlı kişileri huzurlu bir ortamda korumak, bakmak ve bu kişilerin sosyal ve psikolojik gereksinimleri karşılamak amacıyla kurulan yatılı sosyal hizmet kuruluşunu ifade etmektedir.

2828 sayılı Kanun’un 15. Maddesi dayanak alınarak hazırlanan; Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi: yaşlı kişilerin yaşamlarını sağlık, huzur ve güven içinde sürdürmeleri amacıyla kendi kendilerini idare edebilecek şekilde rehabilitasyonlarının sağlandığı, tedavisi mümkün olmayanların ise sürekli olarak özel bakım altına alındığı sosyal hizmet kuruluşunu ifade etmektedir.

Mevcut Sosyal Hizmet Merkezleri Yönetmeliğinde, merkezde çalışan personel olarak, meslek ve rolleri ayrı maddelerde tanımlananlar arasında: “Sosyal çalışma görevlisi, Psikolog, Sosyolog, Çocuk gelişimcisi” bulunur. Sosyal hizmet uzmanları için bir tanımlama yapılmamıştır. Bu haliyle Yönetmelik meslek tanımlamaları açısından hatalıdır(syf. 120).
I, II, III, IV

1930 tarihinde yürürlüğe giren 1580 sayılı Belediye Kanunu ile ilk defa kamu kuruluşu olan belediyelere bakıma muhtaç kişilerin korunması, yaşlı evleri yapma ve yönetme yükümlülüğü getirilmesi üzerine, belediyeler tarafından açılmış yatılı yaşlı kuruluşları arasında: “Aceze evleri, Güçsüzler yurdu, Düşkünler evi, Huzur evi” bulunur.
I, II, III, IV

2006’da yürürlüğe giren Büyükşehir Belediyeleri Engelli Hizmet Birimleri Yönetmeliği’nde, Bakım: durumları gereği toplum içerisinde bağımsız yaşama becerilerini kazanamayan veya kaybeden, rehabilitasyondan yararlandığı halde özel ilgi destek ve korunmaya gereksinim duyan bireylere verilen hizmetleri ifade eder.

2006’da yürürlüğe giren Büyükşehir Belediyeleri Engelli Hizmet Birimleri Yönetmeliği’nde, Bilinçlendirme: engellilerin diğer insanlarla aynı haklara ve yükümlülüklere sahip olduklarını, toplumsal hayata tam katılımlarına yönelik engelleri ortadan kaldırmak amacıyla yapılan çalışmaları ifade eder.

2006’da yürürlüğe giren Büyükşehir Belediyeleri Engelli Hizmet Birimleri Yönetmeliği’nde, Toplum temelli rehabilitasyon: engellilerin rehabilitasyonunda halkın sorumluluk alması, hizmet dağılımının geliştirilmesi, eşit fırsatlar sağlanması ve engelli haklarının iyileştirilmesi ve korunmasını hedefleyen çalışmaları ifade eder.

2006’da yürürlüğe giren Büyükşehir Belediyeleri Engelli Hizmet Birimleri Yönetmeliği’nde, Yönlendirme: engelli bireylerin toplum içinde rehabilitasyonu, sosyal uyumu ve fırsatların eşitlenmesini sağlamaya yönelik, engelli ailelerin kendi kendilerine yardım grupları geliştirmelerine ve engelli olmayan bireylerin engelliler hakkındaki olumsuz tutumlarının değiştirilmesine yönelik çalışmaları ifade eder.

Birleşmiş Milletlerin Yaşlılık İlkeleri’nde, emeklilik yaşının belirlenmesi ve emeklilik koşullarının tanımlanmasında söz sahibi olmalıdır; mümkün olduğunca uzun süre kendi evlerinde ya da aile ortamında yaşamalıdır hakları ‘bağımsızlık’ ilkesi kapsamındadır.