Peygamber Efendimiz’in soyu yirmi birinci kuşaktan atası olan Adnân vasıtasıyla Hz. İbrahim’in oğlu Hz. İsmail’e dayanmaktadır. Bu sebeple Hz. Peygamber’in soyunun da mensup olduğu Kuzey Araplar’ına İsmâilîler veya Adnânîler gibi isimler de verilmektedir (Araplar’ın diğer ana kolu, anayurdu Güney Arabistan olan Kahtânîler’dir). Doğru cevap D'dir.

Ebrehe’nin ordusuyla Kâbe’ye saldırısı ve helâk oluşu Fîl sûresinde şöyle anlatılır: “Görmedin mi Rabbın neler etti fil sahiplerine? Onların kötü planlarını boşa çıkarmadı mı? Onların üstüne sürü sürü kuşlar saldı. O kuşlar onların üzerlerine pişkin tuğladan yapılmış taşlar atıyorlardı. Böylece onları yenilip çiğnenmiş ekine çevirdi.” (Fîl 105/1-5). Bu olaya Fil Vak‘ası, meydana geldiği yıla da Fil yılı adı verilmiştir. Belirli bir takvimleri olmadığı için tarih tespitinde, meydana gelen önemli olayları esas alan Araplar bundan itibaren zaman hesabını Fil Vak‘asını dikkate alarak “Fil yılında”, “Fil yılından önce” veya “Fil yılından sonra” şeklinde yapmaya başladılar. Doğru cevap C'dir.

Kaynaklarda yer alan ve tarihçiler tarafından ihtiyatla karşılanan diğer rivayetlere göre Hz. Peygamber’in doğduğu gece Medâin’deki Sâsânî sarayının on dört burcu yıkıldı. Mecusi İranlıların bin yıldan beri yanan ateşgedeleri sönüverdi. Sâve gölünün suyu çekildi. Semâve vadisini sel bastı. Bazı Yahudi alimlerinin de o gece bir yıldızın doğduğunu görünce âhir zaman peygamberinin dünyaya geldiğini söyledikleri, bazılarının ise “Artık İsrailoğullarından peygamberlik gitti; ellerinden kitap da çıktı” şeklinde hayıflandıkları nakledilir. Doğum gecesi Kâbe içindeki putların yıkıldığı da rivayetler arasındadır. Doğru cevap D'dir.

Peygamberimiz dokuz (veya on iki) yaşında bulunduğu sırada amcası Ebû Tâlib bir ticaret kervanıyla Suriye’ye gitmeye karar vermişti. Yeğeninin ısrarını gören Ebû Tâlib duygulandı ve onu da yanına aldı. Kervan Suriye topraklarındaki Busrâ’da konakladı. Bu arada bir manastırda yaşayan Bahîra adlı rahip de kafileyi izlemekteydi. Daha önce birçok kervan burada konakladığı halde herhangi bir ilgi gösterme ihtiyacı duymayan rahip bu kafileye ayrı bir önem vermişti. Çünkü bu sefer o güne kadar hiç görmediği bir şeyi farketmiş, alçak ve küçük bir bulutun kafilenin üstünde yavaş yavaş ilerlediğini, sürekli yolculardan bir veya ikisi ile güneşin arasına girdiğini görmüştü. Büyük bir merakla kafileye haber gönderdi ve hepsini yemeğe davet etti. Dikkatini Hz. Muhammed üzerinde yoğunlaştıran Bahîra onun yüzüne bakınca zihnindeki birçok sorunun cevabını buldu. Onu dikkatle inceledi ve yemekten sonra insanlar ayrılmaya başladıklarında ona bazı sorular sormak istedi. Hz. Muhammed’e uykusuna varıncaya kadar çeşitli hususlarda sorular soran Bahira verilen cevapları dikkatle dinledi; aldığı cevaplar onun bildiği ve merak ettiği özelliklerle uyum içindeydi. Nihayet uygun bir sırada izin isteyip çocuğun sırtına baktı. Omuzları arasındaki mührü görünce gelmesi yakın olan peygamberle karşı karşıya olduğundan şüphesi kalmadı. Ebû Tâlib’e dönüp ona da bazı sorular sorduktan sonra şöyle dedi: “Yeğenini buradan uzaklaştırıp geri götür ve onu Yahudilerden koru. Çünkü benim bildiğimi onlar da bilirler ve görüp fark ederlerse ona kötülük yaparlar. Yeğeninin geleceğinde büyük şeyler gizli. Onun yüzü peygamber yüzüne, gözleri de peygamber gözlerine benziyor. Biz kutsal kitaplarımıza ve atalarımızdan gelen rivayetlere göre bir peygamberin gelmesinin yakın olduğunu biliyoruz. Bunu Yahudiler de biliyor, ancak onlar gelecek peygamberin İsrailoğulları arasından çıkmasını bekledikleri için onu kıskanıp zarar verebilirler. Sana bu nasihati yaparak bu konudaki görevimi ifa ettiğimi bilmeni isterim”. Doğru cevap B'dir.

Câhiliye döneminde Arap kabileleri arasında çeşitli sebeplerle sık sık savaşların çıktığı bilinmektedir. Genel olarak Eyyâmü’l-‘Arab diye isimlendirilen bu savaşların sayısı çeşitli müelliflere göre 75 ilâ 1700 arasında değişmektedir. Öyle ki, her türlü düşmanlık ve mücadeleden el çekilmesi gereken, kötülük yapmanın ve kan dökmenin yasak olduğu haram aylarda (zilkade, zilhicce, muharrem, receb) bile savaşların yapıldığı olurdu. Haram aylarda cereyan ettiği için bu savaşlara Ficâr savaşı adı verilirdi. Hz. Peygamber de gençliğinde böyle bir savaşa katılmak durumunda kalmıştı. Doğru cevap E'dir.

Peygamber Efendimiz’in Hz. Hatice ile evliliğinden iki erkek ve dört kız çocukları dünyaya geldi. Erkek çocukları Kâsım ve Abdullah, kız çocukları da Zeynep, Rukıyye, Ümmü Külsûm ve Fâtıma’dır. Hz. Peygamber’in Tayyib ve Tâhir adlı çocuklarından da bahsedilir. Bunlar bazan iki ayrı çocuk olarak zikredilirken, bazı kaynaklarda Abdullah’ın adları olduğu da nakledilir. Peygamber Efendimiz, ilk çocuğu Kâsım olduğu için geleneğe uyularak Ebü’l-Kâsım künyesiyle anılmıştır. Hz. Peygamber’in erkek çocukları Kasım ve Abdullah küçük yaşta vefat etmiş, kızları peygamberlik dönemine ulaşıp müslüman olmuş ve Medine’ye hicret etmişlerdir. Kâsım'ın nübüvvetten sonra vefat ettiğini kabul edenler de vardır. Resûlullah’ın Hz. Fâtıma’dan başka bütün çocukları kendisinden önce vefat etmiştir. Doğru cevap C'dir.

Milâdî 605 yılında, Hz. Muhammed otuz beş yaşlarında iken Kureyşliler Kâbe’yi tamire karar verdiler. Çünkü Kâbe yangın ve sel baskınına maruz kalmış ve zarar görmüştü. O zamanlar Kâbe fazla yüksek değildi ve üzerinde çatı yoktu. Bu nedenle kapı kilitlense bile hırsızlar içeri girebilirdi. Nitekim bir süre önce mabede hediye edilen değerli eşya ve paralardan oluşan hazineden bir miktar çalınmıştı. Kâbe tamir edilecekti, ancak malzemeye ihtiyaç vardı. O sırada bir Bizans gemisinin Cidde yakınlarındaki Şu‘aybe limanında karaya oturduğu haberi Mekke’ye ulaştı. Gemi Habeşistan’daki bir kilise tamirinde kullanılmak üzere mermer, kereste ve demir yüklü olup Bizans İmparatorunun emriyle Mısır’dan gönderilmişti. Velîd b. Mugîre ve arkadaşları Şu‘aybe’ye giderek geminin kerestelerini satın aldıkları gibi gemide bulunan marangoz ve inşaat ustası Bâkûm er-Rûmî’yi de Kâbe’nin tamiri için Mekke’ye davet ettiler. Doğru cevap D'dir.

Mekke’nin tanınmış zenginlerinden olan Hatice, kervanlarının başında bulunamıyor, onları ücretle tuttuğu şahısların idaresinde gönderiyordu. Hatice, bu sıralarda bir tavsiye üzerine çevresinde üstün ahlâk sahibi ve güvenilir bir genç olarak tanınan Hz. Muhammed’le (s.a.v.) ortaklık antlaşması yaptı ve başkalarına verdiği ücretten daha fazlasını kendisine vereceğini belirtip kölesi Meysere ile birlikte ticaret kervanını Suriye’ye götürmesini istedi. Bu seyahat esnasında Hz. Peygamber’i yakından tanıma imkânı bulmuş olan Meysere onda gördüğü beceriklilik, dürüstlük, güvenilirlik, temizlik, bolluk ve bereketi Hatice’ye büyük bir hayranlık içerisinde anlatmakla bitiremiyordu. Meysere’nin Peygamber efendimiz’in ahlâkı ve davranışları hakkında hayranlık uyandıran övgü dolu sözleri dinleyen Hatice, ona daha çok güven duydu ve bu takdir hisleri gün geçtikçe arttı. Hz. Peygamber ahlâk ve kişiliği yanında fizikî özellikleri itibariyle de dikkatini çekmekteydi. Hz. Hatice bir süre sonra Hz. Muhammed hakkında hissettiklerini Nefîse bint Ümeyye (Münye) ile paylaştı ve ondan, uygun bir şekilde kimseye belli etmeden Hz. Muhammed’le görüşüp bu husustaki fikrini yoklamasını istedi. Hz. Hatice’nin Peygamberimize evlilik teklifini bizzat kendisinin yaptığına dair rivâyetler de bulunmakla birlikte, onun Nefîse vasıtasıyla edindiği olumlu izlenimden sonra böyle bir teklifte bulunduğunu düşünmek de mümkündür. Bir süre sonra Nefîse Hz. Muhammed’le samimi bir biçimde konuşma fırsatı yakaladı ve ona: “Artık yaşça olgunlaştın, iyi bir aileye mensupsun ve sahip olduğun mükemmel şahsiyet de herkesin malumudur. O halde niçin evlenmiyorsun? Muhakkak ki, sen istersen kolaylıkla münasip bir eş bulabilirsin” dedi. Peygamberimiz buna karşılık olarak müstakil bir yuva kurup ailesini geçindirmek için yeterli imkânlara henüz sahip olmadığını belirtti. Nefîse: “Şayet sen zengin, zengin olduğu kadar da güzel ve aynı zamanda makbul bir aileden kız bulursan cevabın ne olur?” diye sordu. Hz. Muhammed biraz da şaşkın bakışlarla “Böyle birisi kim olabilir ki?” deyince Nefîse artık isim telaffuz etme vaktinin geldiğini düşündü ve “Böyle birisi var...Hatice” diye cevapladı. Hz. Muhammed “Onun bunu kabul etmesi imkânsız. Mekke’nin bütün zenginleri ona tâlip oldular ama o reddetti” deyince Nefîse şöyle dedi: “Şayet sen benim teklifimi kabul ediyorsan gerisini bana bırak! Ben ortak bir dostumuza bu konuyu açacağım”. Beklemediği bir durumla karşılaşan Hz. Muhammed biraz düşündükten sonra teklifi kabul etmişti. Doğru cevap A'dir.

Peygamberimiz (s.a.v.) de Mekke’deki birçok Kureyşli gibi ticaret ile meşgul olmuştur. Kumaş ve tahıl ticaretiyle uğraşan Ebû Tâlib’e yardım etmek suretiyle ticaret hayatına başlamış ve amcasının yaşlandığı yıllarda kendisi ticarete devam etmiştir. Bu dönemde onun çeşitli yerlere ticaret amacıyla seyahat ettiği bilinmektedir. Mekke’nin güneyinde Yemen yolu üzerinde on günlük mesafedeki Hubâşe panayırına, bir veya iki defa Yemen’e, ayrıca Doğu Arabistan’daki Muşakkar ve Debâ panayırlarına gittiği tespit edilebilmekte hatta Habeşistan’a gittiği tahmin edilmektedir. Bu seyahatler sebebiyle bir taraftan ticarî hayatın gereklerini öğrenirken, diğer taraftan Arabistan’ın muhtelif yerlerinde yaşayan insanları yakından tanıma, onların dil ve lehçelerini, dinî, siyasî ve sosyal durumlarını öğrenme imkânını elde ediyordu. Doğru cevap C'dir.

Haram aylardan zilkâdede yaşanan bir olay, vicdan sahibi hakperest insanları harekete geçirdi: Yemenli Zübeyd kabilesinden bir tâcir Mekke’ye mal getirmiş ve belirli bir fiyat karşılığında Mekke ileri gelenlerinden Âs b. Vâil es-Sehmî ile pazarlık yapıp malı teslim etmişti. Ancak Âs b. Vâil borcuna sadık kalmayıp oldukça düşük bir para teklif etti ve satıcıyı oyalayıp durdu. Sonunda borcunu inkâr ettiği gibi aldığı malları iade etmeye de yanaşmadı. Zor durumda kalan Yemenli tâcir aralarında Mekke ileri gelenlerinin de bulunduğu birçok kişiye müracaat edip yardım istedi. Ancak bir kısmı Âs b. Vâil’in düşmanlığını kazanmaktan, bir kısmı da dostluğunu kaybetmekten çekindiği için yardım etmediler. Bunun üzerine şehirde bu durumdan rahatsız olanların dâhil olduğu bir toplandı düzenlendi. Toplantıda hazır bulunanlar uzun tartışmalardan sonra haksızlığı önlemek için yemin ettiler ve bu iş için gönüllülerden oluşacak bir gurup kurmayı kararlaştırdılar. Bu harekete “Erdemli insanların yemini” anlamında Hilfü’l-fudûl adı verildi. Doğru cevap A'dır.

Hz. Peygamber’in altmış üç yıllık hayatına bir bütün olarak bakıldığında 40 yılının peygamberlik öncesine ait olduğu görülür ki, bu da ömrünün yaklaşık üçte ikisine karşılık gelmektedir. Resûlullah’ın (s. a. v.) doğumu, çocukluğu, gençliği, ticari faaliyetleri, Hz. Hatice ile evliliği, çocuklarının dünyaya gelip büyümeleri ve Kâbe hakemliği bu dönemde gerçekleşmiştir. Daha önemlisi o bu dönemde ilahî bir yolla peygamberliğin ağır yükünü taşıyabilecek şekilde hazırlanmış ve toplumun bu mesaja kulak vermesini kolaylaştıracak güvenilir kişiliği bu dönemde oluşmuştur. Nitekim onun bu dönemde Mekke toplumundaki adı “Muhammedü’l-Emîn”dir.

Daha önce zikredildiği üzere Kur’ân-ı Kerim’de Hz. İbrahim ve oğlu Hz. İsmail’in Kâbe’yi inşâ ettikten sonra yaptıkları duâya da yer verilir ve Hz. Peygamber’in onların soyundan geldiğine işaret edilir.

Hz. Peygamber’in Babası Abdullah, Âmine ile evlendikten sonra ticaret için Suriye’ye giden kafileye katılarak Gazze’ye gitti. Dönüş yolunda o zamanki adı Yesrib olan Medine’ye ulaştıklarında hastalandı.Akrabalarının yanında bir ay kadar hasta yattıktan sonra vefat etti ve Medine’de defnedildi. Aynı yıl Mekke’de çok önemli bir olay meydana gelmiş ve Allah’ın kutsal evi Kâbe’nin yıkılmasına teşebbüs edilmiştir.

Kâbe’yi yıkmaya kararlı olan Ebrehe hücum emri verdi; ancak ordusunun önünde bulunan Mahmûd adlı büyük fil, olduğu yerde kaldı ve Kâbe’ye doğru bir adım dahi atmadı. Ebrehe’nin ordusuyla Kâbe’ye saldırısı ve helâk oluşu Fîl sûresinde anlatılır ve bu olaya da Fil Vak‘ası denir.

Peygamberimiz Arap yarımadasının batısındaki Hicaz bölgesinde yer alan Mekke şehrinde dünyaya geldi. Doğum tarihi kesin olarak bilinmemektedir. Bunun sebebi yukarıda işaret edildiği gibi o sırada Araplar arasında kullanılan belirli bir takvimin bulunmamasıdır.

Şehirlerde yeni doğan erkek çocukların emzirilmek ve belirli bir yaşa kadar büyütülmek üzere havası ve suyu temiz, hayat tarzı da sade olan çöle gönderilmesi Kureyş ve diğer Araplar arasında yaygın bir gelenekti. Süt annesine verilmesinde temel
sebep çocukların şehir yerine daha sağlıklı olan çöl havasında büyümelerini sağlamak, ayrıca konuşma çağında fasih Arapça öğrenmelerine imkân vermekti. Peygamberimiz de bu geleneğe uyularak Hevâzin kabilesinin Sa‘d b. Bekir koluna mensup Halîme bint Ebû Züeyb’e verilmiştir. Arap dilini en güzel bir şekilde konuşmakla tanınan Benî Sa‘d b. Bekir, Araplar arasında cömertlik ve şerefiyle de bilinmekteydi.

Rahip Bahîra ve Bahîra Hadisesi

Peygamberimizin çocukluğundan itibaren Cahiliyye devrinin yaygın kötülüklerinden hiç birine bulaşmadı. Putlara tapmadı, putlar için kesilen kurban etinden yemedi. İçki ve kumar gibi kötü alışkanlıklardan uzak durdu.

Hz. Hatice’nin Hz.Muhammed ile görüştüğü ve şöyle dediği rivayet edilir: “Sen benim akrabam olduğun için, ayrıca insanlar arasındaki şerefin, ahlâkın, güvenilirliğin ve dürüstlüğünden dolayı seninle evlenmeyi tercih ettim”.

Hacerülesved, Kâbe'nin güneydoğu köşesinde muhafazasının içinde bulunan ve kutsal olduğuna inanılan bir taştır.

Hz. Muhammed’in babası, Kureyş’in Benî Hâşim kolundan Abdullah b. Abdülmuttalib, annesi ise Kureyş kabilesinin Benî Zühre koluna mensup Vehb b. Abdümenâf’ın kızı Âmine’dir. Hz. Peygamber onların evliliklerinden dünyaya gelen tek çocuklarıdır. Peygamber Efendimiz’in baba tarafından dedesi Abdülmuttalib b. Hâşim, babaannesi Fâtıma bint Amr, anne tarafından dedesi Vehb b. Abdümenâf, anneannesi de Berre bint Abdüluzzâ’dır. Doğru cevap C dir.

Ebrehe’nin ordusuyla Kâbe’ye saldırısı ve helâk oluşu Fîl sûresinde şöyle anlatılır: “Görmedin mi Rabbın neler etti fil sahiplerine? Onların kötü planlarını boşa çıkarmadı mı? Onların üstüne sürü sürü kuşlar saldı. O kuşlar onların üzerlerine pişkin tuğladan yapılmış taşlar atıyorlardı. Böylece onları yenilip çiğnenmiş ekine çevirdi.” (Fîl 105/1-5). Bu olaya Fil Vak‘ası, meydana geldiği yıla da Fil yılı adı verilmiştir. Doğru cevap E dir.

Fil Olayı” Hz. Muhammed (s.a.v)Efendimizin doğumundan 52 gün önce olmuştur. Doğru cevap D dir.

Resûlullâh’ın kâinâtı teşrîf ettiği mübârek gecede bâzı hârikulâde hâller vukû bulmuştur. Bu mûcizelerden birkaçı şöyledir:
Hazret-i Âmine’nin bildirdiğine göre kendisi, ne hâmileliği ne de doğum esnâsında hiçbir zahmet çekmemiş ve Allâh Rasûlü dünyâya gelirken doğu ile batı arasını aydınlatan bir nûrun kendisinden çıktığını görmüştür. Peygamber temiz bir şekilde, ellerini yere dayayarak doğmuş ve başını semâya kaldırmıştır, o anda şeytan, hayâtında hiç olmadığı kadar büyük bir çığlık koparmıştır, İran başkadısı ve din adamı Mûbezân, rüyâsında birtakım serkeş develerin bir sürü yürük atları önlerine katarak Dicle ırmağını geçtiklerini, İran topraklarına yayıldıklarını görmüştür, Semâve Vâdisi’ni su basmıştır, Kisrâ’nın sarayından 14 sütun yıkılmıştır, İranlıların, tapınaklarında bin yıldan beri hiç sönmeden yanan ateşleri sönmüştür. Doğru cevap A dır.

Peygamber efendimiz süt annesinin yanında 4 yaşına kadar kalmıştır. Daha sonra süt annesi onu Mekke'ye götürerek annesine teslim etmiştir. Doğru cevap D dir.

Peygamberimiz annesi, Âmine Mekke’ye dönerken Medine’ye yaklaşık 190 km. mesafede bulunan Ebvâ’da hastalandı ve genç yaşta vefat etti. Âmine’nin ölümünden önce küçük yavrusuna bakarak şöyle söylediği anlatılır: “Her yaşayan ölür. Her yeni eskir. Her çok azalır. Her büyük yok olur. Şüphesiz ben de öleceğim, ama devamlı anılacağım. Çünkü dünyaya oğlumu hayırlı bir gelecek olarak bırakıyorum”. Doğru cevap B dir.

Ebu Talip ticaret yapmak amacıyla gittiği Şam seyahatlerinden birinde yeğeni Muhammed’i de yanında götürdü. Peygamberimiz bu sırada on iki yaşındaydı. Şam’ın Busra kasabasının dışında Bahîra adında Hristiyan bir rahip yaşıyordu. Uzaktan gelen kervanı bir bulutun takip ettiğini gördü. Meraklanıp kervanı durdurdu ve onlara bir yemek ikram etti. Rahip Bahîra, Peygamberimizle konuştu, ona sorular sordu. Aldığı cevaplardan ve fiziksel özelliklerinden onun Allah’ın göndereceği son peygamber olduğunu anladı. Çünkü gelecek son peygamber ve ona ait özellikler Tevrat ve İncil’de bildirilmişti. Bu nedenle Şam’daki Yahudi ve Hristiyan bilginler, Hz. Muhammed’i (s.a.v.) tanıyarak kıskançlıklarından ona zarar verebilirlerdi. Rahip Bahîra bu endişesini Ebu Talip’e anlattı ve onu Şam’a götürmemesini istedi. Ebu Talip bu uyarıyı dikkate alarak alışverişini orada yaptı ve Peygamberimiz ile Mekke’ye döndü. Doğru cevap B dir.

Zilkade, Zilhicce, Muharrem ve Receb aylarında savaş yapmak yasak olduğu için bu aylar haram aylar = el-eşhuru’l-hurum olarak adlandırılmıştır. Cahiliye devrinde Araplar arasında iç savaşlar eksik olmazdı. Yalnız haram aylarda savaş yapılmazdı. Bu aylarda panayırlar kurulur, şiir yarışmaları yapılır; yahudiler, hristiyanlar ve puta tapıcılar dinlerini yayarlardı. Doğru cevap C dir.

Hilfü’l-fudûl, erdemliler cemiyeti, insanlara yardım etme amaçlı kurulmuştu. Peygamber efendimiz (sav.) de erdemli bir gençti insanlara yardım etmeyi severdi ve güvenilirliğiyle bilinir tanınırdı. Hz. Muhammed s.a.v. gençlik yıllarında Mekke’de ezilenleri korumak için, haksızlıklara uğrayanları insanları savunmak için yapılan bu cemiyete katılmışlardır. Doğru cevap D dir.

Mekke’nin tanınmış zenginlerinden olan Hatice, kervanlarının başında bulunamıyor, onları ücretle tuttuğu şahısların idaresinde gönderiyordu. Hatice, bu sıralarda bir tavsiye üzerine çevresinde üstün ahlâk sahibi ve güvenilir bir genç olarak tanınan Hz. Muhammed’le (s.a.v.) ortaklık antlaşması yaptı ve başkalarına verdiği ücretten daha fazlasını kendisine vereceğini belirtip kölesi Meysere ile birlikte ticaret kervanını Suriye’ye götürmesini istedi. O sırada yirmi beş yaşında olan Peygamberimiz, Hz. Hatice’nin kölesi Meysere ile birlikte kervanı Suriye’ye götürdü ve bu ticarî seyahatinden oldukça kârlı bir şekilde döndü. Öyle ki, Hz. Hatice’nin bu kervandan kazancı normal kazancının iki katı olmuştu. Bu sonuçtan büyük memnuniyet duyan Hz. Hatice, Peygamberimizin hissesini de iki kat ödedi ve onun dürüst ve doğru sözlü olduğunu da bizzat görmüş oldu. Öte yandan bu seyahat esnasında Hz. Peygamber’i yakından tanıma imkânı bulmuş olan Meysere onda gördüğü beceriklilik, dürüstlük, güvenilirlik, temizlik, bolluk ve bereketi Hatice’ye büyük bir hayranlık içerisinde anlatmakla bitiremiyordu. Doğru cevap A dır.

Peygamber Efendimiz’in soyu yirmi birinci kuşaktan atasi olan Adnân vasitasiyla Hz. İbrahim’in oğlu Hz. İsmail’e dayanmaktadir. Bu sebeple Hz. Peygamber’in soyunun da mensup olduğu Kuzey Araplar’ina İsmâilîler veya Adnânîler gibi isimler de verilmektedir.

Hz. Muhammed’in babası, Kureyş’in Benî Hâşim kolundan Abdullah b. Abdülmuttalib, annesi ise Kureyş kabilesinin Benî Zühre koluna mensup Vehb b. Abdümenâf’ın kızı Âmine’dir. Hz. Peygamber onların evliliklerinden dünyaya gelen tek çocuklarıdır. Peygamber Efendimiz’in baba tarafından dedesi Abdülmuttalib b. Hâşim, babaannesi Fâtıma bint Amr, anne tarafından dedesi Vehb b. Abdümenâf, anneannesi de Berre bint Abdüluzzâ’dır. VEHB BIN ABDÜLMENAF: Abdülmenaf'ın oğlu VEHB'dir. VEHB'in kızı da AMİNE'dir. Dolayısıyla Peygamberimizin anne tarafından DEDESİ, VEHB'dir.

Abdullah, Âmine ile evlendikten bir süre sonra ticaret için Suriye’ye giden kafileye katilarak Gazze’ye gitti. Dönüş yolunda o zamanki adi Yesrib olan Medine’ye ulaştiklarinda hastalandi. Burada babasinin dayilari olan Adî b. Neccâr oğullarini ziyaret etti. Akrabalarinin yaninda bir ay kadar hasta yattiktan sonra vefat etti ve Medine’de defnedildi.

İslâm kaynaklarinda Hz. Muhammed’in ana rahmine intikalinden doğumuna kadar geçen zaman içinde bazi olağanüstü olaylarin meydana geldiği ifade edilmektedir. Buna göre Âmine’nin hamileliğe bağli herhangi bir hastalik, sikinti ve zorluk yaşamadiği, doğum sancisi çekmediği belirtilmektedir. Yine Peygamberimiz sünnetli olarak doğmuştu. Ayrica melekler tarafindan yikanmiş ve sirtina, iki omuzunun arasina peygamberlik mührü vurulmuştu. Kaynaklarda yer alan ve tarihçiler tarafından ihtiyatla karşılanan diğer rivayetlere göre Hz. Peygamber’in doğduğu gece Medâin’deki Sâsânî sarayinin on dört burcu yikildi. Mecusi İranlilarin bin yildan beri yanan ateşgedeleri sönüverdi. Sâve gölünün suyu çekildi. Semâve vadisini sel basti. Bazi yahudi alimlerinin de o gece bir yildizin doğduğunu görünce âhir zaman peygamberinin dünyaya geldiğini söyledikleri, bazilarinin ise “Artik İsrailoğullarindan peygamberlik gitti; ellerinden kitap da çikti” şeklinde hayiflandiklari nakledilir. Doğum gecesi Kâbe içindeki putlarin yikildiği da rivayetler arasindadir.

Doğumun ardindan Peygamberimizi birkaç gün annesi, bir süre de Ebû Leheb’in cariyesi Süveybe emzirdi. Süveybe Hz. Peygamber’in amcasi Hamza’yi da emzirdiğinden Hz. Peygamber bu amcasiyla ayni zamanda süt kardeşi olmuştur.

Peygamberimizin süt annesinin yanında bulunduğu dönemde “şakk-ı sadr” (göğsün yarılması) adi verilen hadisenin vukû bulduğu kaynaklarda zikredilmektedir.

Hz. Peygamber altı yaşına geldiğinde annesi Âmine onu câriyesi Ümmü Eymen’le birlikte yanına alarak Yesrib’e (Medine) götürdü. Burada Nâbiga’nın evinde bir ay kadar misafir kaldılar. Hz. Peygamber’in daha sonra anlattığına göre o, yüzmeyi bu sırada evin yakınındaki bir gölette öğrendi.

Peygamberimiz dokuz (veya on iki) yaşında bulunduğu sırada amcası Ebû Tâlib bir ticaret kervanıyla Suriye’ye gitmeye karar vermişti. Kervan Suriye topraklarındaki Busrâ’da konakladı. Orada bir manastırda yaşayan Bahîra adlı rahip, kervanın üzerinde ve kervanı devamlı takip eden bir bulut gördü. Hz. Muhammed ile görüştükten sonra Ebû Tâlib’e dönüp ona da bazı sorular sorduktan sonra şöyle dedi: “Yeğenini buradan uzaklaştırıp geri götür ve onu Yahudilerden koru. Çünkü benim bildiğimi onlar da bilirler ve görüp fark ederlerse ona kötülük yaparlar. Yeğeninin geleceğinde büyük şeyler gizli. Onun yüzü peygamber yüzüne, gözleri de peygamber gözlerine benziyor. Biz kutsal kitaplarımıza ve atalarımızdan gelen rivayetlere göre bir peygamberin gelmesinin yakın olduğunu biliyoruz. Bunu Yahudiler de biliyor, ancak onlar gelecek peygamberin İsrailoğulları arasından çıkmasını bekledikleri için onu kıskanıp zarar verebilirler. Sana bu nasihati yaparak bu konudaki görevimi ifa ettiğimi bilmeni isterim”. Ebû Tâlib bunun üzerine getirdiği eşyayı Busra’da sattı ve seyahatini yarıda keserek Mekke’ye döndü. Bundan sonra çıktığı seyahatlerde, başına bir şey gelir korkusuyla çocuğu bir daha yanına almadı.

Hz. Hatice iffeti ve güzel ahlâkı sebebiyle “Tâhire”, ticaretle meşguliyeti dolayısıyla da “Tâcire” diye anılmaktaydı.

Hz. Peygamber’in Hz. Hatice ile evliliğinden iki erkek ve dört kız çocukları dünyaya geldi. Erkek çocukları Kâsım ve Abdullah, kız çocukları da Zeynep, Rukıyye, Ümmü Külsûm ve Fâtıma’dır. Hz. Peygamber’in Tayyib ve Tâhir adlı çocuklarından da bahsedilir. Bunlar bazan iki ayrı çocuk olarak zikredilirken, bazı kaynaklarda Abdullah’ın adları olduğu da nakledilir. Hz. Peygamber’in Hz. Hatice’den olan çocukları peygamberlikten önce dünyaya gelmiştir. Abdullah’ın İslâm döneminde dünyaya geldiği de rivayet edilir.

M. Ö. 1400-650 yılları arasında Yemen’de hüküm süren Maîn krallığının merkezi San‘a’nın doğusunda harabeleri bulunan Maîn şehri idi.

Güney Arabistan’da Maînliler, Sebeliler ve Himyerîler hüküm sürmüş, ardından bölgeye Habeşliler ve Sâsânîler hakim olmuştur.

Filistin’de yaşayan Hz. İbrahim zaman zaman Hâcer ile İsmail’i ziyarete gelmekteydi. Mekke’yi üçüncü ziyaretinde Allah’ın emri doğrultusunda oğlu İsmail ile birlikte Kâbe’yi inşâ etti.

Hz. İbrahim Kâbe’nin inşâsını tamamlayınca Cebrail (a.s.) gelip kendisine hac ibadetinin nasıl yapılacağını öğretti.

Huzaalılar zamanında kabilenin ileri gelenlerinden Amr b. Luhay, Mekke ve Kâbe idaresini eline alınca tevhid geleneğini bozup şehirde putperestliğin başlamasına sebep oldu.

Dârünnedve, Kureyş kabilesinin önemli meseleleri görüşüp karara bağladığı toplantı yeriydi. Dârünnedve esas itibariyle bir asiller (mele’) meclisiydi. Bu mecliste her türlü savaş ve barış kararı alınır ve çeşitli konularda ortak görüşler belirlenirdi.

Lât, Menât ve Uzzâ en çok saygı gören putların başında yer almakta ve Allah’ın kızları olarak kabul edilmekteydi. Bunlar içerisinden Uzzâ anne olarak Lât ve Menât ise onun kızları olarak görülürdü.

Arafat’a bir fersah (yaklaşık 6 km.) mesafedeki Zülmecâz adlı yerde kurulan panayır, Zilhicce ayının ilk sekiz günü devam ederdi. Hacılar Mecenne panayırının ardından buraya gelip sekiz gece kaldıktan sonra tevriye günü (8 Zilhicce), Arafat’a gitmek üzere buradan ayrılırlardı.

Arabistan’ın asıl sakinleri Araplar’dır. Araplar tarihî açıdan iki büyük kısma ayrılır: 1) Arab-ı bâide. Bunlar tarihin eski devirlerinde yaşamış olup çeşitli sebeplerle yok olmuşlardır.. Âd, Semûd, Medyen, Amâlika vs. soyları yok olmuş kabilelerdendir. Soyları devam eden Araplar arasında Arab-ı Âribe koluna ait Kahtânîler adı verilen kabileler grubu bulunur. Bunların anavatanı Yemen'dir. Bu sebeple Güney Arapları olarak da bilinirler.

Azad edilen kölelere mevâlî denilirdi ve bunlar hür insanlarla evlenemezdi.

Hz. Muhammed’in babası, Kureyş’in Benî Hâşim kolundan Abdullah b. Abdülmuttalib, annesi ise Kureyş kabilesinin Benî Zühre koluna mensup Vehb b. Abdümenâf’ın kızı Âmine’dir

Fil Vak‘ası: Ebrehe’nin Kâbe’yi Yıkma Teşebbüsü ve Helâkı

Ebrehe’nin ordusuyla Kâbe’ye saldırısı ve helâk oluşu Fîl sûresinde anlatılır.

Peygamberimiz Arap yarımadasının batısındaki Hicaz bölgesinde yer alan Mekke şehrinde dünyaya geldi.

Peygamber Efendimiz’in doğumunu Süleyman Çelebi (ö. 825/1422) asıl adı Vesîletü’n-necât olan meşhur Mevlid’inde edebî bir dille anlatır. Mevlid’in bu kısmına “Vilâdet bahri” adı verilir.

Kaynaklarda yer alan ve tarihçiler tarafından ihtiyatla karşılanan diğer rivayetlere göre Hz. Peygamber’in doğduğu gece Medâin’deki Sâsânî sarayının on dört burcu yıkıldı. Mecusi İranlıların bin yıldan beri yanan ateşgedeleri sönüverdi. Sâve gölünün suyu çekildi. Semâve vadisini sel bastı. Bazı yahudi alimlerinin de o gece bir yıldızın doğduğunu görünce âhir zaman peygamberinin dünyaya geldiğini söyledikleri, bazılarının ise “Artık İsrailoğullarından peygamberlik gitti; ellerinden kitapda çıktı” şeklinde hayıflandıkları nakledilir. Doğum gecesi Kâbe içindeki putların yıkıldığı da rivayetler arasındadır.

Şehirlerde yeni doğan erkek çocukların emzirilmek ve belirli bir yaşa kadar büyütülmek üzere havası ve suyu temiz, hayat tarzı da sade olan çöle gönderilmesi Kureyş ve diğer Araplar arasında yaygın bir gelenekti. Süt annesine verilmesinde temel sebep çocukların şehir yerine daha sağlıklı olan çöl havasında büyümelerini sağlamak, ayrıca konuşma çağında fasih Arapça öğrenmelerine imkân vermekti. Peygamberimiz de bu geleneğe uyularak Hevâzin kabilesinin Sa‘d b. Bekir koluna mensup Halîme bint Ebû Züeyb’e verilmiştir.

Peygamberimiz (s.a.v.) de Mekke’deki birçok Kureyşli gibi ticaret ile meşgul olmuştur. Kumaş ve tahıl ticaretiyle uğraşan Ebû Tâlib’e yardım etmek suretiyle ticaret hayatına başlamış ve amcasının yaşlandığı yıllarda kendisi ticarete devam etmiştir.

Peygamber Efendimiz’in Hz. Hatice ile evliliğinden iki erkek ve dört kız çocukları dünyaya geldi.

Câhiliye döneminde Arap kabileleri arasında çeşitli sebeplerle sık sık savaşların çıktığı bilinmektedir. Genel olarak Eyyâmü’l-‘Arab diye isimlendirilen bu savaşların sayısı çeşitli müelliflere göre 75 ilâ 1700 arasında değişmektedir.

Fil Vak‘ası: Ebrehe’nin Kâbe’yi Yıkma Teşebbüsü ve Helâkı

Fil Vak‘ası: Ebrehe’nin Kâbe’yi Yıkma Teşebbüsü ve Helâkı

Peygamber Efendimiz’in Çocukluğu
Halîme

Amcası Ebû Tâlib’in Himayesinde

Hz. Hatice İle Evliliği ve Mutlu Yuva

Kâbe Hakemliği
Hacerülesved’in yerleştirilmesi

Ticaretle Uğraşması ve Seyahatleri
Rakka

Peygamber Efendimiz’in Soyu ve Ailesi
Hz. İsmail

Peygamber Efendimiz’in Soyu ve Ailesi
Abdülmuttalib

Peygamber Efendimiz’in Soyu ve Ailesi
Benî Hâşim

Hz. Peygamber’in baba tarafından dedesi Abdülmuttalib, Zemzem Kuyusu’nu yeniden ortaya çıkarıp onardığı sırada Kureyş ’in bazı ileri gelenleri ona engel olmaya çalışmış , onu alaya alıp küçük düşürmek istemişlerdi. O sırada Hâris’ten başka oğlu olmayan Abdülmuttalib onlara karşı savunmasız bir durumda olduğundan on oğlu olursa birini kurban edeceğine dair adakta bulunmuştu. Bir süre sonra duâsı gerçekleşip on oğlu dünyaya geldiğinde gördüğü bir rüyada kendisine adağı hatırlatılmış , o da oğullarından hangisini kurban edeceğini belirlemek için kuraya baş vurmuştu. Abdülmuttalib’in Hübel putu önünde çektirdiği kura o sırada en küçük oğlu olan Abdullah’a çıkınca İsâf ve Nâile putlarının önünde oğlunu kurban etmeye karar vermiş , ancak buna başta kızları olmak üzere pek çok kimse karşı çıkmıştı. Bu duruma bir çözüm bulmak üzere bir kahine danışan Abdülmuttalib, 100 deve kurban etederek çok sevdiği oğlu Abdullah’ı kurtarmıştı . Bundan dolayı Peygamber Efendimiz, hem babası Abdullah’ın hem de

Hz. Muhammed’in annesi Âmine’nin babası, yani anne tarafından dedesi ünitenin 28. sayfasında verilen Hz. Muhammed'in şerecesinde gösterildiği gibi Kureyş kabilesinin Benî Zühre koluna mensup Vehb b. Abdümenâf’dır.
Vehb b. Abdümenâf

Süleyman Çelebi (ö. 825/1422) asıl adı Vesîletü’n-necât olan Peygamber Efendimiz’in doğumunu edebî bir dille anlattığı meşhur Mevlid’inin “Vilâdet bahri” adı verilen kısmında Hz. Peygamber’in doğumunu ele alınır. Dolayısıyla doğru seçenek E şıkkıdır.

Peygamberimiz dokuz (veya on iki) yaşında bulunduğu sırada amcası Ebû Tâlib bir ticaret kervanıyla Suriye’ye gitmeye karar vermiş ve Peygamberimizi de yanına almış, kervan Suriye topraklarındaki Busrâ’da konaklamıştı. Bu arada bir manastırda yaşayan Bahîra adlı rahip de o güne kadar hiç görmediği bir şeyi farketmiş, alçak ve küçük bir bulutun kafilenin üstünde yavaş yavaş ilerlediğini, sürekli yolculardan bir veya ikisi ile Güneş arasına girdiğini görmüştü. Büyük bir ilgiyle kervanın yaklaşmasını izleyen rahip Bahira, kafileyi yemeğe davet eden ve dikkatini Hz. Muhammed üzerinde yoğunlaştırmış, O’nu dikkatle incelemiş ve yemekten sonra Hz. Muhammed’e çeşitli sorular sorarak verdiği cevapları dikkatle dinlemiş ve izin isteyip sırtına da bakıp omuzları arasındaki mührü görünce gelmesi yakın olan peygamberle karşı karşıya olduğunu anlamış ve Ebû Tâlib’e: “Yeğenini buradan uzaklaştırıp geri götür ve onu Yahudilerden koru. Çünkü benim bildiğimi onlar da bilirler ve görüp fark ederlerse ona kö
Bahira/Busrâ

Yemenli Zübeyd kabilesinden bir tâcir Mekke’ye mal getirmiş ve belirli bir fiyat karşılığında Mekke ileri gelenlerinden Âs b. Vâil es-Sehmî ile pazarlık yapıp malı teslim etmişti. Ancak Âs b. Vâil borcuna sadık kalmayıp oldukça düşük bir para teklif etti ve satıcıyı oyalayıp durdu. Sonunda borcunu inkâr etttiği gibi aldığı malları iade etmeye de yanaşmadı . Zor durumda kalan Yemenli tâcir aralarında Mekke ileri gelenlerinin de bulunduğu birçok kişiye müracaat edip yardım istedi. Hz. Peygamber’in amcası olan Zübeyr b. Abdülmuttalib şehrin en zengin, yaşlı ve nüfuzlu kabile reisi durumundaki Abdullah b. Cüd‘ân et-Teymî’ye baş vurarak onu bu işin görüşülmesi için bir toplantı yapmaya iknâ etti. Kureyş ’in kollarından Benî Hâş im, Benî Muttalib, Benî Zühre, Benî Teym ve Benî Esed ileri gelenleri, Abdullah b. Cüd‘ân’ın evinde yapılan yemekli toplantıya iş tirak ettiler. Toplantı ya o sırada yirmi yaşında olan Peygamberimiz de amcası Zübeyr b. Abdülmuttalib ile birlikte katıldı. Toplantı da hazır b
En iyiler dayanışması

Hz.Peygamber de gençliğinde Ficar Savaşlarından birine katılmak durumunda kalmıştı .Onun katıldığı savaş “Eyyâmü’l-ficâri’l-evvel” denilen birinci gurup ficâr savaşlarının dördüncüsü ve aynı zamanda en şiddetlisiydi. Müttefik Kureyş -Kinâne ve Kays-Aylân kabileleri arasında cereyan eden bu savaşın temel sebebi Benî Kinâne’den Berrâd b. Kays’ın Hevâzin eşrafından Urve b.Utbe’yi öldürmesidir. Peygamber Efendimiz’in bu şiddetli sava a amcalar yla birlikte katıldığı ,ancak fiilen savaşmayıp amcalarına ait eşyaları koruduğu, ayrıca gelen okları da kalkanla karşılayıp toplamak suretiyle amcalarına verdiği, bu konudaki farklı rivayetler içinde tercih edilen görüş tür. Bu sırada yaşının on dört, on beş , on yedi veya yirmi olduğu zikredilmektedir. Dolayısıyla doğru seçenek B şıkkıdır.
Eyyâmü’l-ficâri’l-evvel

Hz. Hatice ikinci kocasının ölümünden sonra Kureyş’in ileri gelenlerinden evlilik teklifleri almakla birlikte olumlu cevap vermemekte, güvenilir bulduğu kimselerle ticaret yaparak yaş amını sürdürmekteydi. İffeti ve güzel ahlâkı sebebiyle “Tâhire” diye anılmaktaydı. Dolayısıyla doğru seçenek A şıkkıdır.

Peygamber Efendimiz, ilk çocuğu Kâsım olduğu için geleneğe uyularak Ebü’l-Kâsım künyesiyle anılmıştır. Hz. Peygamber’in erkek çocukları Kasım ve Abdullah küçük yaşta vefat etmiş, kızları peygamberlik dönemine ulaşıp müslüman olmuş ve Medine’ye hicret etmişlerdir. Dolayısıyla doğru seçenek B şıkkıdır.
Ebû’l-Kâsım

Câhiliye döneminde kız çocuklarının dünyaya gelmesi üzüntü ve utançla karşılandığından akîka kurbanı sadece erkek çocuklar için kesilmekteydi. Peygamber Efendimiz böyle bir anlayış ve geleneğin hâkim olduğu toplumda kız çocukları için de akîka kurbanı keserek bu ayırımı ortadan kaldırmayı hedeflemiştir.Dolayısıyla doğru seçenek E şıkkıdır.
Cahiliye döneminde kız çocuklarının dünyaya gelmesi üzüntü ve utançla karşılandığından akîka kurbanı sadece erkek çocuklar için kesilirdi. Hz. Peygamber akika kurbanı olarak erkek çocukları için ikişer, kız çocukları için birer koyun kesmiştir. Hz. Peygamber, kız çocukları için de akîka kurbanı keserek toplumda kız ve erkek çocuklar arasında bulunan ayrımı ortadan kaldırmayı hedeflemiştir. Bu konu için sayfa 44'e bakınız.

Peygamberimizin çocukluğundan itibaren Cahiliyye devrinin yaygın kötülüklerinden hiç birine bulaşmadı. Putlara tapmadı, putlar için kesilen kurban etinden yemedi. İçki ve kumar gibi kötü alış kanlıklardan uzak durdu. O’nun bu hususta ilahî koruma altında olduğu anlaşılmaktadır. Bir defasında amcası ve halalarının aşırı ısrarı üzerine Buvâne adı verilen yerde bulunan bir putu ziyaret ve ibadet için onlarla birlikte gitmek zorunda kaldı . Oraya vardıklarında bir süre gözden kayboldu. Aradan bir müddet geçtikten sonra beti benzi sararmış vaziyette titreyerek geldi. Halaları merak içinde ne olduğunu sorunca olayı anlattı : “Ben bu putun yanına yaklaştığımda beyazlar içinde uzun boylu bir adam yanıma gelip “Ey Muhammed! Sakın puta el sürme; oradan uzaklaş ” diye beni ikaz etti.” Hz. Muhammed kendisine peygamberlik verilinceye kadar bir daha Kureyşlilerin bu bayramına katılmadığı gibi amcası ve halaları da bu konuda ona baskı yapmadılar. Dolayısıyla doğru seçenek A şıkkıdır.
Buvâne’de put ziyareti sırasında beyazlar içinde bir adamın uyarısı üzerine uzaklaşıp gözden kaybolması

Hz. muhammedin soyunda Osman isminde biri yer almamaktadır.

Hz. Muhammed'in annesi Vehb b. Abdümenâf'ın kızıdır.

Kabeye yıkmak isteyen Ebrehe'nin filleriyle beraber kuşlar tarafından atılan iri taşlarla yok edilmesine Fil vakası denir.

Hz. Muhammed Arap yarımadasında yer alan Hicaz Bölgesindeki Mekke şehrinde doğmuştur.

Hz. Muhammed'in süt annesi Halime'dir ve 2 yıl boyunca emzirmiştir.

Dedesi öldükten sonra amcası olan Ebu Talip, Hz. Muhammed'i himayesi altına almıştır.

Bu antlaşma zulmü ve haksızlığı önlemek için Hz. Muhammedin de katılmış olduğu bir antlaşmadır.

Hz. Muhammed'in ticari hayatındaki doğru ve dürüst tavırlarından dolayı o dönemki insanlar tarafından ona bu lakap takılmıştır.

Hz. Muhammed'in ilk eşi Hz. Hatice'dir ve kendisinde 6 çocuk dünyaya gelmiştir.

Hz. Muhammed vefat ettiği zaman geride sadece küçük kızı Fatma kalmıştır. Hz. Fatıma Hz. Muhammed'den kısa bir süre sonra (6-8 ay sonra) vefat etmiştir.

Hz. Peygamber’e yukarıdaki sözleri söyleyen kişi Varaka b. Nevfel’dir. Doğru seçenek B şıkkıdır.

ilk vahiy tecrübesinin üzerinden günler geçmesine rağmen beklediği şey bir türlü gerçekleşmiyordu. Bu durum Hz. Peygamber’i üzüyordu. Bir süre sonra Cebrail ona Duha sûresini getirerek üzüntüsünü giderdi. Doğru seçenek A şıkkıdır.

Müşrikler, Ebû Tâlib’in yeğenine müdahele etmesini rica ederek Hz. Peygamber’i engellemeye çalıştılar. Bu çabaları sonuç vermeyince Hz. Peygamber’e bazı öneriler- de bulundular. Ancak bu şekilde de onu engelleyemeyeceklerini kısa sürede öğrendiler. Bunun üzerine onu karalayarak ve saldırgan bir tutum takınarak kendisini engellemeye çalıştılar. Doğru seçenek D şıkkıdır.

Müşriklerin içinde Hz. Peygamber’e karşı sert tutum takınan Ebû Cehil, Ümeyye b. Halef, Nadr b. el-Hâris ve Ebû Leheb gibi kimseler olduğu gibi, daha yumuşak olanlar da vardı. Utbe b. Rebîa, müşriklerin ileri gelenlerine Hz. Peygamber’le görüşerek ona bazı önerilerde bulunmak suretiyle kendisini ikna edebileceğini söyledi.