Grafik tasarımı terimlerinin kavranması
Logotype, yalnızca yazı veya harf kullanılarak tasarlanmış logolara verilen isimdir.

Dergi kapağı tasarımı
Metaforik yaklaşım, kapak konularında geçen tanımların, aynı anlama varan farklı görselliklerle hatırlatılması veya açıklanmasıdır. Örneğin: “Mimarlıkta Izgara” konusunun ızgara köfte görseliyle açıklanması gibi.

Sistem tasarımının özellikleri
Grafik tasarımda sistem tasarımının temel mantığı, mesajın iletildiği görsel organizasyonun bir sistem içerisinde düzenlenmesi ve kullanıcı deneyiminin sürdürülebilmesi için bir plan veya yapı oluşturulmasına dayanır. Bu da bir mecranın tasarımının bütünsel ve kararlı bir yaklaşımla ele alınmasını sağlar. Renk, tipografi, fotoğraf, işaret vb. grafik elemanların sistematik bir yaklaşımla kullanılması kullanıcı veya tüketici deneyiminde belirli bir alışkanlığın gelişmesine yardımcı olur. Sistem tasarımı, tasarımcıya yeniden kullanılabilir bir yöntem sunar. Bu yaklaşım da tasarıda tutarlı bir dil oluşmasına katkı sağlar.

Logotype, yalnızca yazı veya harf kullanılarak tasarlanmış logolara verilen isimdir.

Seri tasarım anlayışı, bir markanın kimlik bütünlüğünü koruyup marka altında çıkan ürün gruplarının (veya serisinin) görsel tutarlılığını ve devamlılığını sağlar. Bu metot, tüketici alışkanlıkları açısından olumlu bir hamledir. Seri tasarım mantığı doğrultusunda tasarımcının vereceği tüm kararlar, tasarımı yapılacak ürünün markasına, ait olduğu kuruma ve içeriğine bağlıdır. Bir seri tasarım yaklaşımı, söz gelimi yayın hayatına yeni başlayacak olan bir derginin kimliğini tanımlayacak bir ilk adım da olabilir, köklü bir markanın yerleşmiş olan kimliğine aidiyet değeri katacak ve hacmini genişletecek bir müdahaleyi de içerebilir.
Bir seriye ait olmayan, tekil, tekrar etmeyen, şablona dönüşmeyen bir tasarım mantığına bağlı üretime, bir müzik grubunun bir albümü için üretilmiş, başka albümlerde tekrar etmeyecek bir tasarım anlayışına sahip albüm kapağı tasarımı örnek gösterilebilir.
Grafik tasarımda “seri” mantığı, ürünün tasarımının da seri anlayışta gerçekleştirilmesi gerektiğine işaret eder.

Editoryal tanımı, yayımlanacak kitapların yayınevi direktörü veya yayınevi editörleri tarafından, türlerine bağlı olarak gruplanması çalışmasına verilen addır. Örneğin; “Garip Akımı Şairleri Serisi” veya “Rus Klasikleri Serisi” gibi.

İkinci Dünya Savaşı sonrası Avrupa, İsviçre’den başlayıp Almanya ve İngiltere’de karşılığını bulan “Uluslararası Tipografik Üslup” adı verilen bir tasarım anlayışına yönelmiştir. Bu anlayış tasarımda sadelik, anlaşılırlık, az renk ve tırnaksız yazı karakteri kullanımı ön planda olarak 1970’lerin sonuna dek devam etmiştir.

Kapak tasarımları, kitap isimlerinden gelen metaforların bir çekmece imgesi ve çekmecenin taşıdığı nesneleri içeren illüstrasyonlarla görselleştirilmiş. Serinin yayın mantığı, ilki 1998 yılında çıkmak üzere, seneler boyu birbirine eklemlenerek devam edecek olmasına dayalıdır.
Çekmece imgesi, her kapakta, kitabın adı ve konusuyla farklı biçimlerde ilişki kuruyor. Kapaklarda en istikrarlı görsel öge ise yazar, kitap adı ve arka kapak yazısı için seçilen yazı karakteridir. Her kapak ayrı bir renge sahip.

David Pearson tarafından tasarlanan Penguin Books Great Ideas serisi ise “sistem içerisinde serbestlik” tanımının en iyi örneklerinden sayılabilir. Seri, felsefe, politika, bilim ve savaş gibi konuları içeren, radikal, öncü ve geleceği öngören yazarların ürettiği kurgusal olmayan metinleri içerir. Cep boyutu olarak adlandırılan (111x181mm) ölçüde çıkan serilerin her birisi kendi özel rengine sahip. Her kapakta mutlaka ait olduğu serinin rengi kullanılmıştır. Serinin genel anlayışına göre kapaklar tipografik, illüstratif, soyutlama gibi anlayışlarla ele alınmıştır. Her kapakta çukur veya kabartı baskı (deboss ve emboss) kullanılmıştır.

Editörlüğünü Uğur Tanyeli’nin yaptığı ve ilk sayısı Şubat 1989 yılında yayımlanan (önce Arredamento Dekorasyon, 1989’dan itibaren ise Arredamento Mimarlık) dergilerin kapak tasarımlarını derginin ilk sayısından itibaren Bülent Erkmen üstleniyor.

Metaforik yaklaşım, kapak konularında geçen tanımların, aynı anlama varan farklı görselliklerle hatırlatılması veya açıklanmasıdır. Örneğin: “Mimarlıkta Izgara” konusunun ızgara köfte görseliyle açıklanması gibi.

Casa da Musica, Portekiz’in liman kenti Porto’da yer alan, mimari tasarımı Rem Kohlhaas’a ait olan bir müzik merkezidir. Stefan Sagmeister ise bu merkez için kapsamlı bir kimlik tasarımı ele almıştır. Binanın logosu, doğrudan binanın kendisinden ilhamla tasarlanmıştır.
Logonun formu, basitçe binanın altı farklı açıdan görünüşünün soyutlanmasından oluşuyor. Müzik türlerinin değişimine göre logo da “bir zar gibi” dönerek karakter değiştiriyor ve her konser için logonun farklı bir yönü kullanılıyor.

Afişlerde yalnızca siyah renk kullanılmış. Dikdörtgen afişin üst kare alanı, serginin kimliğine dönüşen işaretlere, alt kısmı ise sergi bilgilerine ayrılmış. Sergi sahipleri (sanatçılar) işaretin hemen altında yer alıyor. Serginin adı ise Türkçe ve İngilizce olarak dikey yazılmış. Ariel logosu ise afişin alt orta kısmında bulunuyor.

Grafik tasarımı iki ana üretim kanalından değerlendirebiliriz:
1. Bir seriye ait olmayan, tekil, tekrar etmeyen, şablona dönüşmeyen bir tasarım mantığına bağlı üretim,
2.Bir seriye ait, sabit kararları olan, detaylarda değişim olsa bile o gruptaki aidiyetini koruyan, tasarım kararları bir “şablon” mantığına bağlı üretim.

Logotype, yalnızca yazı veya harf kullanılarak tasarlanmış logolara verilen isimdir.

Tschichold’un bu yaklaşımı, İkinci Dünya Savaşı sonrası inşa edilen modernist bir dünya anlayışının yansımasıdır. Bu yaklaşım, tasarımı gereksiz detaylardan ve süsten arındırma ve işlevselliğin ön planda tutulduğu estetik yaklaşıma yönelme, tasarımı “rafine etme” olarak özetlenebilir.

İkinci Dünya Savaşı sonrası Avrupa, İsviçre’den başlayıp Almanya ve İngiltere’de karşılığını bulan “Uluslararası Tipografik Üslup” adı verilen bir tasarım anlayışına yönelmiştir. Bu anlayış tasarımda sadelik, anlaşılırlık, az renk ve tırnaksız yazı karakteri kullanımı ön planda olarak 1970’lerin sonuna dek devam etmiştir.

Editörlüğünü Uğur Tanyeli’nin yaptığı ve ilk sayısı Şubat 1989 yılında yayımlanan (önce Arredamento Dekorasyon, 1989’dan itibaren ise Arredamento Mimarlık) dergilerin kapak tasarımlarını derginin ilk sayısından itibaren Bülent Erkmen üstleniyor. Dergi’nin kapak tasarımlarındaki ana konsept, tasarımcının her sayının dosya konusu doğrultusunda oluşturduğu görsel kurgusuyla şekilleniyor. Dekorasyon adıyla çıktığı sayıların kapak tasarımı anlayışı tamamen kolaja dayalıyken Mimarlık adı altında çıkan kapaklar ise fotoğrafik bir anlayışla ele alınıyor.

Metaforik yaklaşım, kapak konularında geçen tanımların, aynı anlama varan farklı görselliklerle hatırlatılması veya açıklanmasıdır. Örneğin: “Mimarlıkta Izgara” konusunun ızgara köfte görseliyle açıklanması gibi.

Casa da Musica, Portekiz’in liman kenti Porto’da yer alan, mimari tasarımı Rem Kohlhaas’a ait olan bir müzik merkezidir. Stefan Sagmeister ise bu merkez için kapsamlı bir kimlik tasarımı ele almıştır. Binanın logosu, doğrudan binanın kendisinden ilhamla tasarlanmıştır. Koolhaas’ın binası mimari bir sembol olarak yeterince kimlikli olduğundan, logo bu kimlikten çok da uzaklaşmadan ortaya çıkmıştır.

Ariel Sanat’ın 2015-2019 yılları arasında gerçekleşen 21 farklı sergi için Bülent Erkmen, her serginin özel bir işaretine de dönüşen 21 afiş hazırladı. Afiş tasarımlarında sisteme dair ilk göze çarpan görsel kararlar şöyle sıralanabilir: Afişlerde yalnızca siyah renk kullanılmış. Dikdörtgen afişin üst kare alanı, serginin kimliğine dönüşen işaretlere, alt kısmı ise sergi bilgilerine ayrılmış. Sergi sahipleri (sanatçılar) işaretin hemen altında yer alıyor. Serginin adı ise Türkçe ve İngilizce olarak dikey yazılmış. Ariel logosu ise afişin alt orta kısmında bulunuyor.

Great Ideas serisinin tasarımcısı Pearson kapaklarda uyguladığı metodu “kendisine referans veren" olarak tanımlar. Yani her kapak, kitabın içeriğinden gelen fikirle biçimlenmiştir. Örneğin Walter Bejnamin’in Teknik Araçlarla Yeniden Üretim (Çoğaltma) Çağında Sanat Eseri isimli kitabın kapağı,kitabın kendi sırt tasarımının tekrarıdır. Dolayısıyla kapakta kitabın yan yana dizilmiş hâlini görürüz.

“Ötekini Dinlemek” serisinin yayın mantığı, ilki 1998 yılında çıkmak üzere, seneler boyu birbirine eklemlenerek devam edecek olmasına dayalıdır. Bu mantığa bağlı olarak Yetkin Başarır, ilk sayıdan son sayıya kadar değişmeyecek bir tasarım yaklaşımına karar veriyor ve bu kuralı hiç bozmuyor. Her kitap kendi içerisinde farklı bir anlatıma ve görselliğe sahip olsa da bu farklılık serinin bütününde tutarlılık sorunu yaratmıyor.

sitem içinde serbestlik tanımına örnekler
David Pearson tarafından tasarlanan Penguin Books Great Ideas serisi ise “sistem içerisinde serbestlik” tanımının en iyi örneklerinden sayılabilir. Seri, felsefe, politika, bilim ve savaş gibi konuları içeren, radikal, öncü ve geleceği öngören yazarların ürettiği kurgusal olmayan metinleri içerir.

kitap kapağı tasarımlarına örnekler
Great Ideas, şimdiye dek 120 kitaplık altı seri olarak yayımlandı ve devam ediyor. Cep boyutu olarak adlandırılan (111x181mm) ölçüde çıkan serilerin her birisi kendi özel rengine sahip. Kapaklardaki tasarım anlayışı serbestmiş gibi görünse de serinin bütününe bakıldığında genel bir tasarım üslubu izlenebilir. Her kapakta mutlaka ait olduğu serinin rengi kullanılmıştır. Serinin genel anlayışına göre kapaklar tipografik, illüstratif, soyutlama gibi anlayışlarla ele alınmıştır. Her kapakta çukur veya kabartı baskı (deboss ve emboss) kullanılmıştır

kavram ve tanımlar
Editoryal tanımı, yayımlanacak kitapların yayınevi direktörü veya yayınevi editörleri tarafından, türlerine bağlı olarak gruplanması çalışmasına verilen addır. Örneğin; “Garip Akımı Şairleri Serisi” veya “Rus Klasikleri Serisi” gibi.

kavram ve terimler
Tschichold’un bu yaklaşımı, İkinci Dünya Savaşı sonrası inşa edilen modernist bir dünya anlayışının yansımasıdır. Bu yaklaşım, tasarımı gereksiz detaylardan ve süsten arındırma ve işlevselliğin ön planda tutulduğu estetik yaklaşıma yönelme, tasarımı “rafine etme” olarak özetlenebilir.

Seri tasarım anlayışı, bir markanın kimlik bütünlüğünü koruyup marka altında çıkan ürün gruplarının (veya serisinin) görsel tutarlılığını ve devamlılığını sağlar. Bu metot, tüketici alışkanlıkları açısından olumlu bir hamledir. Seri tasarım mantığı doğrultusunda tasarımcının vereceği tüm kararlar, tasarımı yapılacak ürünün markasına, ait olduğu kuruma ve içeriğine bağlıdır. Bir seri tasarım yaklaşımı, söz gelimi yayın hayatına yeni başlayacak olan bir derginin kimliğini tanımlayacak bir ilk adım da olabilir, köklü bir markanın yerleşmiş olan kimliğine aidiyet değeri katacak ve hacmini genişletecek bir müdahaleyi de içerebilir.

tasarım yaklaşımları
İkinci Dünya Savaşı sonrası Avrupa, İsviçre’den başlayıp Almanya ve İngiltere’de karşılığını bulan “Uluslararası Tipografik Üslup” adı verilen bir tasarım anlayışına yönelmiştir. Bu anlayış tasarımda sadelik, anlaşılırlık, az renk ve tırnaksız yazı karakteri kullanımı ön planda olarak 1970’lerin sonuna dek devam etmiştir.

kapak tasarımı
Bu dergi kapaklarında dikkat edilmesi gereken ortak nokta, kapakların belirli bir sistem içerisinde değişkenliğe, kapaklara dair bir özgürlüğe sahip olması. Kapak görselleri her sayı değişiyor olsa bile, o görsellerin oluşum mantığı, tasarım fikri, uygulama biçimi değişim göstermediği için serileşiyor, bir bakıma aynılaşıyor. Kapak görsellerinin metaforik anlatımları, dergiyi takip eden okuyucuda bir alışkanlık ve aynı türden bir beklenti yaratıyor. Bu da doğrudan görsel benzerlik üstünden olmasa bile yaklaşım üstünden bir şablon kurma mantığına işaret ediyor.

Metis Yayınlarının "Ötekini Dinlemek" serisinin kapak tasarımlarını, kapakta mutlaka yer alan çekmece imgesi ve ek bir imge ile görselleştiren tasarımcı Yetkin Başarır'dır. Ünite 2'de bu örnek açıkça belirtilmiştir.

Casa da Musica'nın kimlik tasarımını, binanın kendisinden ilhamla tasarlanan ve altı farklı açıdan görünüşünün soyutlanmasından oluşan logoyu da içeren kapsamlı bir çalışmayla Stefan Sagmeister üstlenmiştir. Bu bilgi Ünite 2 metninde mevcuttur.

Jan Tschichold, Penguin Books için "Kompozisyon Kuralları" ile modernist bir yaklaşım getirmiştir. Bu yaklaşım, tasarımı gereksiz detaylardan ve süsten arındırma ve işlevselliğin ön planda tutulduğu estetik yaklaşıma yönelmeyi hedefler. Bu, II. Dünya Savaşı sonrası modernist dünya anlayışının yansımasıdır ve Ünite 2'de detaylıca anlatılmıştır.

Editörlüğünü Uğur Tanyeli'nin yaptığı ve ilk sayısını Şubat 1989'da yayımladığı dergilerin (Arredamento Dekorasyon/Mimarlık) kapak tasarımlarını Bülent Erkmen üstlenmiştir. Ünite 2'deki 'Dergi Kapağı Tasarımı' başlığı altında bu bilgi yer almaktadır.

I. ve II. ifadeler doğrudur; seri tasarım bir markanın görsel tutarlılığını ve devamlılığını sağlar ve tasarım kararları markaya bağlıdır. III. ifade yanlıştır, çünkü seri tasarım yaklaşımı köklü bir markanın kimliğine aidiyet değeri katmada ve hacmini genişletmede önemli rol oynar (Ünite 2). Bu nedenle yalnızca I ve II doğrudur.

Kullanıcı deneyimi (UX) tanımı, nesnel veya dijital ürünlerde kullanıcının ürünle karşılaşma anının başından sonuna kadar olan deneyimini konu alan alan olarak Ünite 2'de verilmiştir. Dolayısıyla kısaltması UX'tir.

Ünite 2'de seri tasarım mantığı, bir koleksiyon veya seri üründen oluşan ürünlerin bütün halinde tasarlanması olarak tanımlanmıştır. 'Can Lab' serisi, Can Yayınlarının klasikleşmiş beyaz kapak serisinin tersine çevrilmiş deneyimsel bir seçkisi olarak sunulmuştur. Bu, bir seri tasarım örneğidir. Buna karşılık, 'Ötekini Dinlemek' serisi de seri tasarıma örnektir. 'Pat Metheny Trio 99 → 00' albüm kapağı da (CD kutusu) bir seri (tek bir tasarımcının farklı albümleri) kapsamında ele alınmıştır. Ancak eserin kendisinin ne olduğu bilgisi eksik olsa da, 'Arredamento Mimarlık Dergisi'nin kapaklarının her sayı değişen görseli, tek bir tasarımcının elinden çıkmış olmasıyla bir sistem oluşturması, seri tasarım mantığına örnektir. Soruda verilen seçeneklerde hangi örneğin değil olduğu belirtilmemiştir, ancak genel bağlamda bu örneklerin hepsi seri tasarım mantığını yansıtan yapıdadır (örneğin, bir derginin aylık sayıları gibi). Ancak, soru metninde verilen örnekler arasında en belirgin seri/sistem örneği olmayan bir şey aranıyorsa, bu yanıltıcı olabilir. Ünite 2'de 'Can Lab' ve 'Ötekini Dinlemek' serileri, Esen Karol'un 'Türkiye'de Güncel Sanat' serisi ve Penguin Great Ideas serisi doğrudan seri/sistem örneği olarak verilmiştir. 'Pat Metheny Trio 99 → 00' albümü, tek bir tasarımcının ardışık albümleri olduğu için bir sistemdir. Eğer soru, bu sistemlerin kendileri arasında bir ayrım istiyorsa, metin bunu net belirtmiyor. Ancak, genel olarak, bir derginin aylık sayıları (örneğin bir dergi serisi) gibi, bu kitap serileri ve albüm setleri seri tasarımın parçalarıdır. Eğer sorunun amacı, bu ünite kapsamında ele alınan diğer seri örneklerle çelişen bir şey bulmak ise, metin buna odaklanmamaktadır. *Varsayım: Sorunun amacına en uygun cevap, bu ünitede ele alınan örnekler dışında bir şey olmalıdır. Eğer seçenekler verilmemişse ve metin içinden bir örnek bekleniyorsa, verilen tüm örnekler (Can Lab, Ötekini Dinlemek, Penguin) seri tasarımdır. Bu sorunun tam olarak hangi ögeyi dışarıda bırakmak istediği net değildir. Ancak seçenekler varsayılırsa ve metin bu örnekleri içeriyorsa, metinde adı geçen seri örneklerin hepsi seri tasarıma örnektir. Eğer seçenekler olsaydı (örn: Tekil bir afiş tasarımı), cevap o olurdu. Seçenek olmadığı için, metinde adı geçen bir seri örneği verilemez. Bu sorunun bağlamı tam anlaşılamamaktadır, ancak tüm bahsedilen kitap/albüm serileri seri tasarım örneğidir.* Yeniden okuma ile: Verilen metinde spesifik olarak 'değildir' diye dışlanan bir örnek yok. Soruyu genel olarak ele alırsak, seri üretim/tasarımın aksine tekil bir ürün tasviri bu kavrama uymaz. Kitap serileri, albüm serileri vb. sistemlerdir.

Ünite 2'de, 'Pat Metheny Trio 99 → 00' albüm tasarımının Stefan Sagmeister tarafından üstlenildiği ve CD kutusu çevresinde etkileşimli bir tasarım olduğu belirtilmiştir.

Ünite 2'de, Penguin Books'un dünyaca tanınan kapak kimliğine standart getiren İsviçreli tasarımcının Jan Tschichold olduğu ve onun 'Penguin Kompozisyon Kuralları'nı oluşturduğu bilgisi yer almaktadır.

Ünite 2'de, David Pearson tarafından tasarlanan Penguin Books Great Ideas serisinin, felsefe, politika, bilim gibi konuları içeren kurgusal olmayan metinleri kapsadığı ve bu serinin bir yayınevi (Penguin Books) ürünü olduğu belirtilmiştir.

Ünite 2'de, 'Arredamento Dekorasyon' ve 'Arredamento Mimarlık' dergilerinin kapak tasarımlarını ilk sayısından itibaren Bülent Erkmen'in üstlendiği bilgisi verilmiştir.

İfadelerin hepsi seri tasarım anlayışını doğru şekilde tanımlamaktadır. I. ve II. ifadeler seri tasarımın temel amacını (görsel bütünlük ve devamlılık sağlama) ve kararlarının markaya/kuruma bağlılığını belirtir. Seri tasarım yaklaşımının köklü bir markanın kimliğine aidiyet değeri katma ve hacmini genişletme katkısı vardır, dolayısıyla III. ifade ('yoktur' ifadesi nedeniyle) yanlıştır. Bu nedenle I ve II doğrudur.

Ünite 2'de Penguin Books'un kapak kimliğine standart getiren kişinin Jan Tschichold olduğu ve onun 'Penguin Kompozisyon Kuralları'nı geliştirdiği belirtilmiştir.

Ünite 2'de 'Penguin Books'un dünyaca tanınan kapak kimliğine bir standart getiren Jan Tschichold'tan bahsedilmektedir. Tschichold'un getirdiği standartlar, Penguin Kompozisyon Kuralları (Penguin Composition Rules) olarak bilinir ve kitapların boyutundan logo kullanımına kadar pek çok detayı içerir.

Tarih boyunca birçok medeniyet özellikle mimari yapılarını oluştururken, bu oranlanmaya dayanarak matematik ve form arasında ilişki kurmaya çalışmışlardır. Yunan ve diğer Ege medeniyetlerinin ortaya çıkmasıyla bu form anlayışından daha çok bahsedilmeye başlanmıştır. İsa’dan önce 5. yüzyılda Yunanlı mimarlar, bu form anlayışını dayandırdıkları oran ve orantının temel kuralları üzerine çalışmışlardır. Sonradan bu kurallar Atina’da bulunan ünlü Parthenon Tapınağı’nın ölçülerinin dayandırıldığı “Altın Oran” olarak adlandırılmıştır.
Sorunun doğru cevabı A şıkkında verilmiştir.

Paul Klee’nin resimlerinde, grid sistemi izleyicide bir dama tahtası hissi yaratan, açık ve koyu lekelerin ritmik yapılarından oluşan, dengeli, renkli kompozisyonlar şeklinde karşımıza çıkmaktadır. Paul Klee, grid sistemini renk ilişkilerinin karmaşıklığına bir düzen getirmek amacıyla kullanmış ve bu sayede renkler arasında ince geçişleri olan canlı kompozisyonlar elde etmiştir.
Sorunun doğru cevabı B seçeneğinde verilmiştir.

Genelgeçer bir grafik tasarım kuralına göre, optimum bir satır uzunluğu 7-10 kelime olmalıdır.
Sorunun doğru cevabı C seçeneğinde verilmiştir.

Garamond, Times New Roman, Helvetica, Futura gibi yazı karakterleri, okunur yazı karakterlerine örnek olarak verilebilir.
Sorunun doğru cevabı D seçeneğinde verilmiştir.

Çoklu sayfa tasarımında genellikle karşılıklı sayfalarda simetrik grid sistemi kullanılmaktadır. Bunun sebebi, yazı alanını okutur alanlara bölmektir.
Sorunun doğru cevabı E seçeneğinde verilmiştir.

Başlıklar, alt başlıklar, sayfa numaraları, ana metin, kesit yazılar, resimler, resim altı yazıları gibi tasarım elemanı içeren çoklu sayfa tasarımları, simetrik bir grid için iyi bir adaydır.
Sorunun doğru yanıtı E seçeneğinde verilmiştir.

Resim, Fotoğraf, İllüstrasyon vb. (7. düzey başlık): Ana metnin içeriğinin okuyucu tarafından daha iyi anlaşılması ve yazının içeriğini destekleyen görsellerdir.
Sorunun doğru cevabı D seçeneğinde verilmiştir.

Sayfa tasarım elemanları uyumlu bir biçimde düzenlenmezler ve birbirlerinden kopuk görünürlerse, kompozisyon bütünlükten yoksun algılanır. Kitap, katalog, dergi, broşür ve benzeri çoklu sayfa tasarımlarında bu uyum ve bütünlük algısı önemlidir.
Sorunun doğru yanıtı C seçeneğinde verilmiştir.

Serifli (Tırnaklı) Yazı Karakteri: Bir yazı karakterinin hatlarının uç yapısında bulunan yatay çıkıntılardır. Genellikle Roma tarzı olarak da adlandırılır. Bunun sebebi görsel olarak eski Roma sütunlarına yontulmuş yazıları az ya da çok yansıttıkları içindir.
Sorunun doğru cevabı B seçeneğinde verilmiştir.

Kompozisyon: Tasarım alanında kullanılan elemanların tasarım kaygısı güdülerek ilkeler açısından bir araya getirilmesidir. Tasarımcının üslubunu ya da ifade etmek istediği mesajın karakterini yansıtan bir bütündür.
Sorunun doğru yanıtı A seçeneğinde verilmiştir.

Giriş
Günümüzde kullandığımız yazılı alfabe Mezopotamya’da gelişirken Uzak Doğu’da da Kanji tabanlı kaligrafik yazı sistemi gelişmiştir.

GRİD SİSTEMİNİN TEMELLERİ
Atina’da bulunan ünlü Parthenon Tapınağı’nın ölçülerinin dayandırıldığı “Altın Oran” olarak adlandırılmıştır

GRİD SİSTEMİNİN TEMELLERİ
Günümüzde altın oran olarak ifade edilen sayı 1.618 olarak ifade edilmektedir

GRİD SİSTEMİNİN TEMELLERİ
Grid sistemini çalışmalarında temel unsur olarak kullanan bir başka ressam da Piet Mondrian’dır. Mondrian’a göre yatay ve dikey çizgilerden oluşan grid desenli bir kompozisyon, dünyanın evrensel uyumunu temsil edebilir.

Modüler Sistem
Mimari alanına gelindiğinde ise grid sistemini en etkili biçimde kullanan isimlerin başında hiç kuşkusuz İsviçreli mimar Le Corbusier gelmektedir.

Modüler Sistem
Modulor: İnsan vücudunun ölçülerini temel alan, altın oran ve Fibonacci dizisini kullanarak türetilmiş kendine özgü bir ölçüler dizisidir. 1.83 m boyundaki bir insandan türetilmiştir. “Modulor”deki göbek deliği, kafa üstü, kolların uzandığı nokta ve bunların arasındaki mesafelerin ölçülerinin oranı altın oranı vermektedir

GRİD’İN ANATOMİSİ
Kenar Boşlukları, sütunlar, modüller

GRİD TÜRLERİ
I. Simetrik grid a. grid çizgi yerleşimlerinin dikey alanlarda sütunlar oluşturacak bir biçimde ve karşılıklı sayfalarda birbirinin ayna yansımaları şeklinde düzenlendiği bir grid sistemidir
II. Asimetrik grid b. karşılıklı sayfalardaki grid çizgi yerleşimlerinin birbirinden farklı kullanıldığı sayfa düzenleme biçimidir
III. Modüler grid c. sayfa tasarım alanında ayrı ayrı kullanılabilen alanlardan oluşan bir çerçevedir

TEMEL SAYFA TASARIM İLKELERİ VE GRİD
Zıtlığın arkasındaki temel fikir, sayfa üzerinde kullanılan tasarım elemanlarının benzer görünmelerinden kaçınmaktır.

TEMEL SAYFA TASARIM İLKELERİ VE GRİD
Serifli (tırnaklı) yazı karakterleri, bir harften diğerine görsel olarak yatay bir devamlılık yarattığı için daha okunur olarak kabul görürler. Yapılarında genellikle ince ve kalın hat zıtlıkları gözlemlenir. Örnek olarak Times New Roman, Garamond gibi yazı karakterleri verilebilir.

Altın oran: Altın oran esasında geçmişte günümüze kadar bir ölçü birimi olarak düşünülmüş ve kullanılmıştır. Bu ölçü birimi ilk başlarda √2 olarak ele alınsa da zamanla daha net ve doğru bir değer olarak temsil edilmeye başlanmıştır. Günümüzde altın oran olarak ifade edilen sayı 1.618 olarak ifade edilmektedir.

Albrecht Dürer: Altın oran, o zamandan günümüze mimari, sanat ve tasarım dalında ve özellikle de grafik tasarımda önemli bir rol oynamıştır. Altın oranın grafik tasarım alanında kullanımı özellikle sayfa tasarımında grid sistemi olarak karşımıza çıkmaktadır. Örneğin Albrecht Dürer, grid sistemini 15. yüzyılda resimlerinde mükemmel perspektif arayışında ve tasarladığı alfabe sistemlerinde kullanmıştır.

Paul Klee’nin resimlerinde, grid sistemi izleyicide bir dama tahtası hissi yaratan, açık ve koyu lekelerin ritmik yapılarından oluşan, dengeli, renkli kompozisyonlar şeklinde karşımıza çıkmaktadır. Paul Klee, grid sistemini renk ilişkilerinin karmaşıklığına bir düzen getirmek amacıyla kullanmış ve bu sayede renkler arasında ince geçişleri olan canlı kompozisyonlar elde etmiştir . Sanatçının çalışmalarındaki üst üste binmeler ve sızan renkler deseni bozarak kasıtlı olarak karmaşık bir yapı oluşturmaktadır. Ressam, resimlerinde dikkat çekmek için yarışıyor gibi görünen bu biçimleri grid ile düzenleyerek bir bütünlük sağlamıştır.

Mimari alanına gelindiğinde ise grid sistemini en etkili biçimde kullanan isimlerin başında hiç kuşkusuz İsviçreli mimar Le Corbusier gelmektedir. Le Corbusier, altın oranı 1946 senesinde kendi tanımladığı “Modüler (Modulor)” tasarım sistemine uyarlamıştır. Bu tasarım sisteminin en büyük özelliği altın oran ile insan figürünün oranı ve boyutları arasında bir ilişki kurmasıdır. Le Corbusier’in “Modüler (Modulor)” sistemi kısaca 1.83 mt uzunluğundaki bir insan figürünün dört ana noktasına dayanmaktadır.

Modulor: İnsan vücudunun ölçülerini temel alan, altın oran ve Fibonacci dizisini kullanarak türetilmiş kendine özgü bir ölçüler dizisidir. 1.83 m boyundaki bir insandan türetilmiştir. “Modulor”deki göbek deliği, kafa üstü, kolların uzandığı nokta ve bunların arasındaki mesafelerin ölçülerinin oranı altın oranı vermektedir.

Grid: Tasarım sürecinde, devamlılık sağlayacak şekilde görsel elemanların birbirlerine hizalamasını, öncelik sırası oluşturacak bir biçimde düzenlenmesini dolayısıyla tasarımda sürekliliğin sağlanması için kullanılan, baskı esnasında görünmeyen yatay ve dikey rehber çizgiler olarak tanımlanabilir. Gridin amacı da tasarımda bütünlüğü ve sürekliliği sağlamak olarak özetlenebilir.

Ana Metin : Biçim, anlatım ve noktalama özelliklerini taşıyan bir mesaj ve anlam içeren yazılardır. Ana metin, düzeylerde iletişim kurmak için bir cümle akışı kullanan bir anlatım ve anlaşma aracıdır. İçerik, cümlelerden paragraflara uzanan bileşenler kullanılarak oluşturulur.

Serifli (Tırnaklı) Yazı Karakteri: Bir yazı karakterinin hatlarının uç yapısında bulunan yatay çıkıntılardır. 6

Serifsiz yazı karakterleri geometrik tarzda tasarlanmış yazı karakterleri olarak da tanımlanabilir. Bu tip karakterlerin hatlarının uç kısımlarında serif gibi çıkıntılar yoktur ve hat yapılarındaki kalınlık aynıdır.

Kompozisyon: Tasarım alanında kullanılan elemanların tasarım kaygısı güdülerek ilkeler açısından bir araya getirilmesidir. Tasarımcının üslubunu ya da ifade etmek istediği mesajın karakterini yansıtan bir bütündür.

Ünite 3'te, "Mimari alanına gelindiğinde ise grid sistemini en etkili biçimde kullanan isimlerin başında hiç kuşkusuz İsviçreli mimar Le Corbusier gelmektedir. Le Corbusier, altın oranı 1946 senesinde kendi tanımladığı “Modüler (Modulor)" tasarım sistemine uyarlamıştır." bilgisi yer almaktadır. Dolayısıyla cevap Le Corbusier'dir.

Altın oran, Atina'da bulunan ünlü Parthenon Tapınağı'nın ölçülerinin dayandırıldığı orantının temel kuralları üzerine çalışılmış bir orandır.

Asimetrik Grid, karşılıklı sayfalardaki grid çizgi yerleşimlerinin birbirinden farklı kullanıldığı sayfa düzenleme biçimidir. Bu sistemde ana metin, resimler, başlıklar, alt başlıklar vb. sayfadan sayfaya aynı yere yerleştirilir.

Bir yazı karakterinin hatlarının uç yapısında bulunan yatay çıkıntılara "serif" adı verilir. Ancak bu terim ünite özetinde geçmemekle birlikte, tipografi ile ilgili temel kavramlardan biridir. Ünite 3'te "Resmî Yazışmalarda Uygulanacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'teki genel biçim, yazı karakter seçimi ve büyüklüğüne ilişkin esaslara göre bu alan içinde planlanmalıdır" ifadesi geçmektedir. Yine de, tipografik ögelerle ilgili standartlara atıf yapılmıştır (Kitabın 67. sayfasında bahsedilen). Konu bağlamında en yakın terim serif'tir (yatay çıkıntılar).

Kenar Boşlukları, sayfanın iç çevresinde bulunan ve gridin dışında kalan negatif boşluklardır. Yazı alanı her zaman bir negatif alan ile çevrilidir. Sayfa numaraları genellikle bu alanlara yerleştirilir.

Ünite 3'te, "İsa'dan önce 5. yüzyılda Yunanlı mimarlar, bu form anlayışını dayandırdıkları oran ve orantının temel kuralları üzerine çalışmışlardır. Sonradan bu kurallar Atina'da bulunan ünlü Parthenon Tapınağı'nın ölçülerinin dayandırıldığı “Altın Oran" olarak adlandırılmıştır." bilgisi yer almaktadır. Bu, Parthenon Tapınağı'nın ölçülerinin Altın Oran'a dayandığını belirtir. Dolayısıyla Altın Oran, sütunların belirlenmesinde ve kenar boşluklarının belirlenmesinde kullanılmıştır.

Çoklu sayfa tasarımlarında, karşılıklı sayfalardaki grid çizgi yerleşimlerinin birbirinden farklı kullanıldığı sayfa düzenleme biçimine "Asimetrik Grid" adı verilir (Ünite 3, Grid Türleri bölümü). Asimetrik grid sisteminde, simetrik gridden farklı olarak sayfalar birbirini yansıması değil, kopyası olabilir ve karmaşık bilgiler içeren çoklu sayfa tasarımlarında tercih edilir.

Bir yazı karakterinin hatlarının uç yapısında bulunan yatay çıkıntılara "serif" adı verilir (Ünite 3, Sayfa Tasarımında Kullanılan Temel Tasarım Elemanları bölümünde bahsedilen yazı karakterlerinin özelliklerinde ima edilmektedir; genel tipografi bilgisi gerektirir). Bu çıkıntılar, tipografik elemanların tanımlanmasında ve kategorize edilmesinde önemlidir.

Sayfanın iç çevresinde bulunan, gridin dışında kalan negatif boşluklara "Kenar Boşlukları" (Margin) adı verilir (Ünite 3, Grid'in Anatomisi bölümü). Bu boşluklar, sayfa numaralarını yerleştirmek ve okuyucunun gözünü rahatlatmak için önemlidir.

Boş bırakılan yer, bir yazı karakterinin tasarımsal özelliklerini tanımlayan "Tipografi" kavramı ile doğru şekilde tamamlanır (Ünite 3, Sayfa Tasarımında Kullanılan Temel Tasarım Elemanları altında Tipografi başlığı). Tipografi, yazı karakteri seçimi, büyüklüğü, satır aralığı gibi unsurları kapsar ve okunurluğu etkiler.

Simetrik Grid, çoklu sayfa tasarımlarında, grid çizgi yerleşimlerinin dikey alanlarda sütunlar oluşturacak bir biçimde ve karşılıklı sayfalarda birbirinin ayna yansımaları şeklinde düzenlendiği grid sistemidir. Bu sistemde genellikle karşılıklı sayfalarda simetrik grid sistemi kullanılır.

Yazı ile tasarım yapan ve tipografi pratiği hakkında iyi bir çalışma bilgisine sahip olan kişilere tipograf denir. Ünite 3'te, tipografik elemanların kullanımından bahsederken, tipografik kullanımı ve okuturluk konusunda bilgili olan kişilerin yazı karakteri seçimi sırasında dikkat etmesi gerektiği belirtilmiştir. Ancak metinde doğrudan "tipograf" terimi geçmemektedir. Daha genel bir ifadeyle, grafik tasarımın temel unsurları arasında yer alan tipografi alanında uzmanlaşmış kişilere tipograf denir. Ünite 3'te tipografik elemanların kullanımı ayrı başlıkta ele alınmıştır.

I. ve II. ifadeler Model Kütüphaneleri tanımını değil, Bileşen Kütüphaneleri tanımını (Ünite 3'te) tam olarak açıklamaktadır: Bileşen kütüphaneleri butonlar, menü öğeleri gibi daha küçük görsel elemanlara odaklanırken, model kütüphaneleri bu elemanların birlikte çalıştığı daha geniş çaplı gruplara ya da yerleşimlere odaklanır. III. ifade ise Model Kütüphanelerinin esnekliği ve ayrıştığı noktayı belirtir. Model kütüphaneleri, bileşen kütüphaneleriyle eş anlamlı kullanılır fakat kapsamları daha geniştir. Bu nedenle I ve II ifadeler Bileşen Kütüphanelerine aitken, III. ifade (daha esnek olma) Model Kütüphaneleri için de bir ayrım noktasıdır. Ancak, Model Kütüphaneleri tanımında I ve II'deki ifadelerdeki gibi ayrımlar yapılmamaktadır; I ve II, Bileşen Kütüphanelerinin özellikleridir. Model Kütüphaneleri, Bileşen Kütüphaneleri ile eş anlamlı kullanılsa da, kapsam olarak daha geniş gruplara odaklanır ve daha esnek olabilir. III. ifade model kütüphanelerinin esnekliğinden bahseder. I ve II ifadeleri ise Bileşen Kütüphaneleri tanımına daha uygundur. Ancak soruda model kütüphaneleriyle ilgili ifadeler sorulmaktadır ve metin, Model Kütüphanelerinin Bileşen Kütüphaneleriyle eş anlamlı kullanıldığını ancak işlev ve kapsam olarak ayrıştığını belirtir. I ve II, bileşen kütüphanelerinin özelliğini tanımlar. Model Kütüphaneleri, bileşen kütüphaneleri ile eş anlamlı kullanılsa da, ayrışma noktaları vardır. II. ifade, Model Kütüphanelerinin Bileşen Kütüphanelerinden farklı olarak daha geniş gruplara odaklandığını belirtir ki bu, Model Kütüphaneleri tanımının bir parçasıdır. I. ifade bileşen kütüphaneleriyle eş anlamlı olduğunu söyler ki bu da Model Kütüphaneleri tanımının bir parçasıdır. III. ifade ise esneklikten bahseder. I ve II ifadeleri doğru kabul edilirse cevap 1 ve 2 olur.

Ünite 3'te, "Kompleksite, yani karmaşıklık, bir sistem veya modelin ait bileşenlerinin pek çok yolla etkileşimde olduğu ve doğrusal olmayan, gelişigüzel, kolektif dinamiğe, hiyerarşiye ve gelişime yönelik yerel kuralları izleyen davranışı olarak nitelendirilir." bilgisi verilmiştir. Boşluğa 'Kompleksite' gelmelidir.

Ünite 3'te belirtildiği üzere, Altın Oran, Yunanlı mimarların İsa'dan önce 5. yüzyılda oran ve orantının temel kurallarını dayandırdıkları ve Atina'da bulunan ünlü Parthenon Tapınağı'nın ölçülerinin de dayandırıldığı oran olarak adlandırılır.

Model Kütüphaneleri, genellikle bileşen kütüphaneleri ile eş anlamlı kullanılır, ancak bileşen kütüphaneleri butonlar, menü öğeleri gibi daha küçük görsel elemanlara odaklanırken, model kütüphaneleri bu elemanların birlikte çalıştığı daha geniş çaplı gruplara ya da yerleşimlere odaklanır. Model kütüphanelerinin bileşen kütüphanelerinden ayrışan temel özelliği, daha geniş çaplı gruplara odaklanmasıdır; esnek olmaları ise bir ayrışma noktası değil, genel sistem özelliğidir.

Grafik tasarımda, özellikle yazıyla tasarım yapan ve tipografi pratiği hakkında iyi bir çalışma bilgisine sahip olan kişilere 'Yazınsal Tasarımcılar' denir. Ünite 3'te tipografi ile ilgili yapılan çalışmalarda bu terimden bahsedilmektedir.

1900'lerde Avusturyalı ve Alman psikologların çalışmalarıyla ortaya çıkan Gestalt kuramı (Gestalt yasaları), görsel algının bütün olarak algılanması, gruplandırma, hiyerarşi gibi ilkeleri içerir. Bu kuram, özellikle bürokratik sistemlerde bilgi kümelerinin görsel algılaması ve organizasyonunda (yakınlık, benzerlik, vb.) sıklıkla kullanılır.

Ünite 3'te Asimetrik Grid, karşılıklı sayfalardaki grid çizgi yerleşimlerinin birbirinden farklı kullanıldığı sayfa düzenleme biçimi olarak tanımlanmıştır. Bu sistemde sayfalar birbirini yansıtmaz, kopyası olabilir ve karmaşık bilgiler içeren çoklu sayfa tasarımlarında tercih edilir.

Ünite 3'te Altın Oran'ın, İsa'dan önce 5. yüzyılda Yunanlı mimarlar tarafından keşfedilen ve daha sonra Atina'da bulunan ünlü Parthenon Tapınağı'nın ölçülerinin dayandırıldığı oran olduğu bilgisi verilmiştir.

Ünite 3'te 'Asimetrik Grid' başlığı altında, çoklu sayfa tasarımlarında, karşılıklı sayfalardaki grid çizgi yerleşimlerinin birbirinden farklı kullanıldığı sayfa düzenleme biçimi olduğu belirtilmiştir. Bu sistemde sayfalar birbirini yansıtmaz, kopyası olabilir ve daha karmaşık bilgiler içeren tasarımlar için tercih edilir.

Ünite 3'te 'Altın Oran' başlığı altında, Yunanlı mimarların MÖ 5. yüzyılda form anlayışını dayandırdıkları orantının temel kurallarının, Atina'da bulunan ünlü Parthenon Tapınağı'nın ölçülerinin dayandırıldığı 'Altın Oran' olarak adlandırıldığı bilgisi verilmiştir.

Harita, belirli bir kullanım amacı için, yeryüzünün ya da bir parçasının kuş bakışı görünümünün
belirli bir oranda küçültülerek bir düzlem üzerinde gösterilmesidir.

Kâğıdın kullanıma geçmesiyle birlikte yaygınlaşan haritalar taşınabilir ve kolay çoğaltılabilir hâle gelmiştir.
Kâğıt

Haritanın hazırlanabilmesi ve kullanılabilmesi için konum bilgisine gereksinim vardır.

Haritaların renk, desen, doku, yazı, sembol, ölçek gibi pek çok bileşeni bulunmaktadır. Bunların şüphesiz en belirleyicisi ölçektir.

Haritada ayrıca renkler fiziksel yapıları ayırt etmede, desen ve dokular yüzeyleri tanımlamada, yazılar açıklamalarda ve semboller tekrar eden bilgileri gruplandırarak anlatmak amacıyla kullanılır.

Kullanılan yüzeyin boyutu ve sığdırılmak istenen içeriğin miktarına bağlı olarak ölçek değişir.

Bilgi panolarının oluşturulmasında belirleyici unsur taşıyacağı içeriktir. İçerik derken bilgi, görseller ve tablo çizim vb. gibi diğer öğeler de kastedilmektedir. Söz konusu tasarım ürününün hedefi belirli bir içeriği görselleştirerek izleyiciye aktarmak olacağı için, içeriğin salt metinden oluşacağı düşünülemez. Daha da detaya inmek gerekirse içerik başlık, gövde metin, fotoğraf, illüstrasyon, tablo, şema gibi öğelerden oluşmaktadır. Bütün bu ögeler algılanma sırasına göre hiyerarşik olarak düzenlenmiş dengeli bir kompozisyonda bir araya getirilirler.
Ölçek

Yönlendirme ve işaretleme tasarımı kendi başına çalışan ve kullanıcıların kapalı/açık mekanları
kullanmasını sağlayan tasarım sistemleridir (Sayfa 97 Bkz.)...
Bilgi ve içerikle ilgili konularda uyarıda bulunmak için yapılmış tasarımlardır.

Bu alanda tarihin ilk profesyonel yönlendirme ve işaretleme tasarımcısının Henry Beck olduğuna dair ortak bir görüş vardır. Beck’in Londra Metrosu için 1931 yılında hazırladığı metro haritası kalabalıklaşan kentsel yaşama yönelik ciddi anlamda bir yeniliktir.

Etkili bir yönlendirme sistemi, yayaları ve araç trafiğini iç ve dış mekânlarda yönlendirir, bilgilendirir ve düzene sokar. Yönlendirme tasarımıyla verimlilik artar, mekâna yönelik olumlu bir izlenim oluşur ve kullanıcılara tanımadıkları bir mekanda kendilerini güvende hissettirir.
Heyecan

Harita, belirli bir kullanım amacı için, yeryüzünün
ya da bir parçasının kuş bakışı görünümünün
belirli bir oranda küçültülerek bir düzlem üzerinde
gösterilmesidir. Bir başka deyişle harita, üç boyutlu
yer yüzeyinin belirli kurallar dâhilinde iki boyutlu
başka bir yüzeye aktarılmasıdır

GPS teknolojisinin 100 yılı aşmayan geçmişinden önce de insanlar konumlarını
tespit edebilmiş bunun için değişmez coğrafi noktaları, güneşi, ayı ve yıldızları referans olarak
kullanmıştır.

Uluslararası Kartografya Birliği tarafından yapılan güncel tanımda şöyle denilmiştir: Harita coğrafi
bir gerçekliğin, seçilen özelliklerini ve karakteristik özelliklerini temsil eden, oluşturanın seçimlerini gerçekleştirme amacından beslenen, mekânsal ilişkilerin birincil öneme sahip olduğu durumlarda kullanılmak üzere tasarlanmış, sembolize edilmiş bir temsilidir.

Haritanın hazırlık aşaması anlamında da kullanılabilecek “haritalama eylemi” kısaca, içerik ve konum
bilgisinin aynı düzlemde bir araya getirilmesi olarak açıklanabilir.

Haritada yansıtılacak alanın büyütme ve küçültme işlemine ölçekleme denir.

Duvara afişe benzer ölçüde bir dünya haritası asılmak isteniyorsa bunun büyük ölçekli bir harita
olacağı kesindir.

İlk kez görecekler için haritada hangi rengin hangi anlama geldiğini toplu olarak gösteren bir açıklama kısmı (Lejant) bulunmaktadır.

Bilgi panoları taşıdığı içeriğin kullanıcının anlayacağı şekilde görselleştirildiği bir iletişim mecrasıdır.

Yönlendirme ve işaretleme tasarımı kendi başına
çalışan ve kullanıcıların kapalı/açık mekanları
kullanmasını sağlayan tasarım sistemleridir.

Yönlendirme ve işaretleme tasarımı, bulunduğu mekanlara göre ayrıştırılarak daha iyi incelenebilir:
Kamusal Binalar, Ulaştırma Birimleri, Kültürel Mekânlar, Kent, Kurum Kimlik Uygulamaları.
Her geçen gün kalabalıklaşan kentlerde insanlar bilgilendirmeye gereksinim duymaktadırlar. Kent içinde yapılan yönlendirme ve işaretleme tasarımı, belirli bir plan dahilinde kullanıcıyı bir noktadan diğer bir noktaya ya da merkeze yönlendirme amacı taşımaktadır. Her ne kadar kara yollarını işleyen bir sistem varsa da yayaların yaşam ve dolaşım alanları hâlen sıkıntılıdır. Gelişen şehircilik anlayışlarının da etkisiyle, dünyada kimi yerleri bir parkur gibi tasarlanmış kentlerin sayısı hızla artmaktadır. Yapılan tasarım ürünleri görevini yerine getirir ve kullanıcılar tarafından benimsenirse, tıpkı logo gibi kent adına birer sembol-eser hâline de gelebilirler.

Haritada hangi rengin hangi anlama geldiğini toplu olarak gösteren açıklama kısmına Lejant (Açıklama) adı verilir. Fiziki Türkiye Haritası örneğinde yeşil renk ova gibi düzlükleri gösterirken, mavi tonları su alanlarını göstermektedir.

Ölçek, genel olarak büyütme ve küçültme oranı olarak adlandırılır. Haritada ölçek bilgisi, haritanın gerçek ölçüleri küçültme bilgisi anlamında kullanılmaktadır.

Haritalar, dünyaya ait bilgiyi aktaran yararlı ve işlevsel araçlardır. I. ifade doğrudur (İlgili içeriği aktarmak haritanın amacıdır). II. ifade yanlıştır; haritalar coğrafi özelliklerin yanı sıra bitki örtüsü, nüfus yoğunluğu gibi pek çok ilave bilgiyi de gösterebilir. III. ifade doğrudur; haritalar kullanıcılarıyla iletişim kurar ve MacEachren, haritanın temsil eyleminin haritalama için de geçerli olduğundan bahsetmektedir.

Yönlendirme ve işaretleme sistemleri; Kamusal Binalar, Ulaştırma Alanları, Kent Merkezleri gibi alanlarda kullanılır. Ancak Kurumsal Kimlik Tasarımı, yönlendirme sisteminin bir parçası olarak ele alınsa da, yönlendirme ve işaretleme sistemlerinin kullanım alanları kategorisinde sayılmaz; daha çok kimlik oluşturma ve tutarlılık sağlama ile ilgilidir.

New York metrosu için geliştirdiği yönlendirme ve işaretleme sistemiyle ünlü tasarımcı Massimo Vignelli'dir. Bu sistem, 70'lerden bu yana kullanılmaktadır.

Haritada hangi rengin veya çizginin ne anlama geldiğini toplu olarak gösteren açıklama kısmına "Lejant" (Açıklama) adı verilir (Ünite 4, Haritada İçerik Kullanımı bölümü). Lejant, özellikle fiziki haritalarda renk kodlarının anlamını belirtmek için zorunludur.

Ünite 4'te yönlendirme ve işaretleme sistemlerinin kullanıldığı alanlar olarak Kamusal Binalar, Ulaştırma Alanları, Sosyal ve Kültürel Alanlar ve Kent Merkezleri belirtilmiştir (Ünite 4, Yönlendirme ve İşaretleme Sistemlerinin Kullanıldığı Alanlar bölümü). Kurum Kimliği Tasarımı ise ayrı bir başlık altında incelenen, sistemin bir parçası olabilmekle birlikte doğrudan bir kullanım alanı olarak listelenmeyen bir alandır.

Varılan noktayı gösteren isimlik, bir başka deyişle görsel işarete "İşaretleme (Signage)" adı verilir (Ünite 4, İşaretleme Tanımı bölümü). İşaretleme, yönlendirme tasarımının pasif ve durumsal bir parçasıdır.

Haritanın başlıca görsel unsurları Form, Renk, Yazı (Tipografi), Sembol ve İşaretler olarak listelenmiştir (Ünite 4, Form, Harita ve Haritalama Kavramı bölümü). Bütün bu ögeler, haritanın içeriğini görsel olarak ifade ederken, "Kurumsal Kimlik Tasarımı" (bir marka kimliği oluşturma süreci) haritanın görsel unsurlarından biri değildir.

I, II, III ve IV numaralı ifadelerin hepsi doğrudur. Bilgi panoları çerçevesi çizilen ve konumlandırıldığı yere özel hazırlanan tasarım ürünleridir (I). İçerik sınırları bellidir ve buna göre görselleştirilir (II). Pek çok ortamda (basılı/dijital) ve amaçla kullanılabilirler (III). Temel amaçları taşıdıkları içeriği kullanıcının anlayacağı şekilde görselleştirmektir (IV).

Tüm dünyada ortak bir sembol dili oluşturmak amacıyla tasarlanan ve yaygın kullanım alanlarına sahip uluslararası iletişim sistemi Isotype'tır (Uluslararası Tipografik ve Resimsel Eğitim Sistemi). Ünite 4'te, 1920'lerde Otto Neurath öncülüğünde geliştirilen Isotype'ın, standarda oturtulmuş soyut imgelerden oluşan bir sistem olduğu ve bunun uluslararası bir dil oluşturmayı amaçladığı belirtilmiştir.

Ünite 4'te ölçek, genel olarak haritanın gerçek ölçüleri küçültme bilgisi anlamında kullanılarak büyütme ve küçültme oranı olarak adlandırıldığı belirtilmiştir.

Ünite 4'te, haritalarda sembol ve işaretlerin, içerik yoğunluğuna göre yazıyla ifade edilmeye gerek kalmadan bilgileri yansıtmak için kullanıldığı belirtilmektedir. Ayrıca Ünite 4'te piktogramların, sözle veya yazılı olarak anlatılabilecek unsurları görsel olarak sadece bir bakışta anlatan grafik biçimler olduğu ve yabancı dillerde anlaşılmama sorununu ortadan kaldırarak kapsayıcı bir dil yarattığı ifade edilmiştir. Bu, yalınlaştırılmış görsel temsillerin genel tanımına uyar.

Ünite 4'te haritaların temel amacının 'ilgili içeriği aktarmak' olduğu belirtilmiştir. Ayrıca haritaların sadece coğrafi özellikler göstermediği (bitki örtüsü, nüfus yoğunluğu gibi ek bilgiler de verilebildiği) ve haritanın, kullanıcılarıyla aktarmak istediği içeriğe paralel iletişim kurduğu ifade edilmiştir. Dolayısıyla II. önerme hatalıdır, I. ve III. önermeler doğrudur.

Ünite 4'te, Henry Beck'in Londra Metrosu için hazırladığı haritanın yönlendirme tasarımının ilk profesyonel örneği olduğu belirtilirken, New York metrosu için Massimo Vignelli'nin geliştirdiği sistemin de önemli bir çalışma olduğu ve 70'lerden bu yana kullanıldığı bilgisi verilmiştir.

Ünite 4'te ölçeğin genel olarak büyütme ve küçültme oranı olarak adlandırıldığı, harita bağlamında ise 'haritanın gerçek ölçüleri küçültme bilgisi anlamında' kullanıldığı belirtilmiştir.

Ünite 4'te belirtildiği üzere, piktogramlar sözle veya yazılı olarak anlatılabilecek unsurları görsel olarak sadece bir bakışta anlatır ve yabancı dillerde anlaşılmama sorununu ortadan kaldırarak kapsayıcı bir yeni dil yaratır. Piktogramlar, bir eşyayı, bir objeyi, bir yeri, bir işleyişi veya bir kavramı yalınlaştırarak görsel yolla temsil eden sembollerdir.

Ünite 4'teki 'Bir Sistem Olarak Harita' başlığı altında, haritaların renk, desen, doku, yazı, sembol, ölçek gibi bileşenlere sahip olduğu belirtilmiştir. I. Haritanın amacı ilgili içeriği aktarmaktır ifadesi doğrudur. II. Haritalarda yalnızca coğrafi özellikler gösterilebilir ifadesi yanlıştır; haritalar coğrafi formların yanı sıra bitki örtüsü, nüfus yoğunluğu gibi pek çok ilave bilgi de gösterebilir. III. Haritalar kullanıcılarıyla aktarmak istedikleri içeriklerine paralel biçimde iletişim kurarlar ifadesi doğrudur. Bu nedenle I ve III doğru, II yanlıştır.

Ünite 4'te haritaların içerik kullanımına dair bilgi verilmiştir. Haritalar pek çok farklı amaç için hazırlanabilir ve üzerinde farklı kategoride bilgiler bulunur (Coğrafi formlar, kent-kasaba-köy bilgisi, bitki örtüsü, nüfus yoğunluğu vb.). Ölçek ise büyütme ve küçültme oranıdır; ölçek büyüdükçe detay küçülür, alanda daha çok bilgi istendiğinde büyük ölçekli harita kullanılır. Haritalar sadece yeryüzü çizimleri değil, analiz ve yorumlamanın yapıldığı bilimsel belgelerdir. Bu nedenle haritalarda sadece coğrafi özellikler değil, aynı zamanda diğer detaylar da gösterilebilir ve ölçek konuya göre belirlenir.

Ünite 4'te 'Haritada Boyut ve Ölçek İlişkisi' başlığı altında, ölçeğin genel olarak büyütme ve küçültme oranı olarak adlandırıldığı belirtilmiştir. Harita söz konusu olduğu için ölçek bilgisi, haritanın gerçek ölçüleri küçültme bilgisi anlamında kullanılır. Yani ölçek, haritada yansıtılacak alanın boyutunu belirleyen büyütme/küçültme oranıdır.