Beslenme eylemi fiziksel bir ihtiyaçtır. Bu ihtiyacın karşılanması için yiyeceği bulma, hazırlama ve tüketme eylemleri insanın hayatının önemli bir bölümünü kapsamaktadır. Ayrıcalıklı bir yere de sahiptir. Gıdanın üretimi, işlenmesi ve hazırlanması sırasında izlenen yöntemler, tüketim alışkanlıkları, pişirme teknikleri, gelenekler gastronomiyi oluşturan detay başlıklardır. ''Bütün şart ve yaşlarda tadılabilen haz'' olarak tanımlanan gastronomi kelimesi, 1835 yılında Fransız Akademisi'nin sözlüğüne girmiştir. Mutfak sanatlarının en rafine üretimlerini konu edinen gastronomi, yiyecek ve etrafında dönen tüm detaylarda mükemmel olanı aramaktır.
Gastronomi tamamen doğal bir süreçle, yemeğin ve insanların fizyolojisiyle ve fiziksel etkileşimi üzerine incelemelere başladıktan sonra, devamında terimin ortaya konmasında yemeğin ekonomik, ticari ve politik etkenlerle ilişkisi etkili olmuştur. Sosyoloji, antropoloji, tarih gibi sosyal bilimlerin yoğun olarak kaynak sağladığı gastronomi, insanın etkileşim içinde olduğu diğer olgu ve bilimlerle de yakından ilgilidir.

Gastronominin insan yaşamı için birincil öneme sahip olması nedeniyle ilk araştırılan özelliğinin sağlığa ilişkin olmasına yol açmıştır. Antik çağ'dan itibaren, yiyecek, içecek ve baharatlar incelenmiş ve gastronomiye ilişkin farklı kitaplar ortaya çıkmıştır. Mitolojide baharatların; ilaç olarak kullanıldığı, tanrıların yemeklerinde özel bir tat ve şifa olarak yer aldığı ve hatta bozulmamaya yol açtığından Mısır'da mumyalamada bile kullanıldığı bilinmektedir. Bitkiler ise Amerika yerlilerinin şifa yöntemlerinden, Çin tıbbına hatta Hintlilerin Ayurveda tıbbına kadar kendine sağlık alanı bulmuştur. Ayurveda tıbbı olarak M.Ö. 1200-700 arasında yazıldığı düşünülen üç büyük eserde toplanmıştır. Charaka Samhita' da hastalıkların tedavisinde günlük ve mevsimsel yiyecekler beslenmenin önemi anlatılır.
M.Ö.1000'li yıllarda verilen diğer bir önemli tıbbi eser, hekimlerin başı olarak değerlendirilen İbni Sina tarafından 1013 yılında yazılan El Kanun El-Sağir fi't Tıbb'tır. Kitapta bitkilerin farklı şekillerde işlenerek şifa sağladığı yöntemler anlatılmaktadır.

Gastronomi gündelik yaşama dair yeme içme alışkanlıkları ve yemek tariflerinden farklı olarak fizyolojik, antropolojik ve sosyolojik olarak da ele alınması gastronomi kavramının literatüre girmesinin en önemli etkenlerinden biridir. Gıdanın antropoloji ve sosyoloji yönünden biraz daha sıyrılarak fizyolojik-kimyasal içeriklerine ve teknik-sistematik hazırlanma yöntemlerine olan ilgi ve araştırmaların sonucu olarak yeni bir kavramın ortaya çıkarılması ise Brillat Savarin'nin 1825 yılında yayınlamış olduğu ''Physiology of Taste'' (Tatmanın Fizyolojisi) adlı kitabıyla gerçekleşmiştir. Daha önce gıda, teknik, tarif, sunum, estetik, mutfak ve beslenme gibi kavramlarla açıklanan aslında yeme içmeye dair herşey, ''gastronomi'' kavramı altında birleştirilmiştir. Çünkü gastronomi disiplini, zihinsel etkinlikleri de içinde barındıran, yemeğin bilimden sanat formuna ulaşmasına kadar tüm aşamaları kapsayan bir içeriktir.

Yemeğin bir kültürü ve yaşamı ifade etmesi, statüye ilişkin sosyo-kültürel bir yönünün olduğunu da, göstermektedir. Tarih boyunca düğün, cenaze, aile içi ve aile dışı toplantılarda bir sosyolojik olay olarak karşımıza çıkan yemek, restoranlardaki artışla 1900' lerde sosyo-ekonomik bir hal almıştır. Dışarıda yemek yemenin ilk başladığı bu tarihlerde restoranlar, hizmetleri ve fiyatları dolayısıyla elit müşterileri ve müşterilerin beklentileriyle statü belirleyici bir hal almıştır. Bu dönemde yayınlanmaya başlayan Le Gourmet, restoran değerlendirmelerini ve yemekle ilgili şiirleri içerik olarak veren haftalık bir dergi olarak Paris'te ortaya çıkmıştır. Bu içeriye benzer dergilerde yayınlanmaya başlamıştır. Bu dönemde Fransa'da yeme içmenin artık bir ekol halini aldığını söylemek yanlış olmayacaktır.
Dünyanın yanı sıra Türkiye'de de gastronominin dergilerde dışarıda yeme ve sosyo-kültürel yönüyle ele alınması 1900'lerde yaşanmıştır. 1800 sonlarında sıklıkla çikan yemek tarifi kitapları 1900'lü yılların başında yerini restoran değerlendirmelerine bırakmıştır. Türkiye'de yemeğe ilişkin tarif ve mekan kavramında farklı kapsamlı yayınların başlangıcı ise 1900 sonlarına denk geldiği görülmektedir. Dışarıda yemek yemenin Türk yemeklerini yozlaştırdığı, yetişmiş ve geleneksel tarif bilen eleman eksikliği gibi konular bunlardan bazılarıdır. Cumhuriyet ile birlikte Türkiye'de yemeğin din, toplum ve siyasete ilişkin yönüne değinen yazılar yayınlanmıştır.

Yemeğin siyasete ilişkin kullanımı uluslararası ilişkiler de mevcuttur. Yemek siyasetinin ilk örneklerinin Roma'ya dayandığı bilinmektedir. Yemek eski dönemlerde siyasi, uluslararası toplantılar ve davetlerde gücün simgesi olmuştur. Tarihte Roma ve Bizans'ın şatafatlı sofraları özellikle donatılmış ve gücün göstergesi olarak kullanılmıştır. Toprak rejimli eski dönem dünyasında savaş ve savaşa ilişkin erkek gücünün yemekten geçmesi bunun en belirgin sebebidir. Osmanlı'da da özellikle sürekli askeri ve siyasal ilişkiler içerisinde olduğu Bizans elçilerine yönelik yemeklerin verildiği ve bu yemeklerde altın kaplarda yemek sunulduğu belirtilmektedir.

Kitle iletişimin işlevlerinde de yaşanan gelişmelere açık olduğu görülmektedir.
*Topluma ait ve toplumu ilgilendiren gelişmeler hakkında bilgi sağlama işlevi,
* Toplumlara ait paylaşımlar yaratmasıyla sosyalleştirme işlevi,
* Ortak duygu, düşünce ve sonuç olarak davranış yaratmasıyla motive etme işlevi,
* Farklı topluluk ve toplumlardaki farklı bilgi ve düşünceleri aktarmasıyla tartışma işlevi,
* Tüm dünyadaki olay ve olgulara ilişkin sosyo-kültürel, ekonomik ve politik bilgi aktarılmasıyla eğitim işlevi,
* Kültür tanıtım işlevi ve
* Eğlence, müzik, sohbet, tartışma programları gibi medya unsurlarıyla eğlendirme işlevidir.

Gazete; Siyasi, toplumsal ve kültürel gelişmeleri kitlelere ulaştıran gazeteler, yerel, ulusal gazeteler olarak karşımıza çıkmaktadır. Gazeteler detaylı bilgileri içinde barındırması, kitlelerce satın alma alışkanlığı yaratması görsel ve yazılı medya ürünlerini barındırmasıyla oldukça yaygın olarak nitelendirilecektir. Ancak günümüzde gazetenin, İnternet'in yaygınlaşması ve dijital halinin de kitlelere hizmet verebilir durumda olmasıyla okuma oranı olan tirajlarında düşüş olduğu görülmektedir. * Sinema: Sinema görsel-işitsel bir kitle iletişim aracıdır. Sinemalarda da ilk olarak siyasi ve toplumsal olayların filmlere aktarıldığından söz edilebilecektir. Ancak sinemaların sonraki dönemde trajedi, komedi, korku gibi temalı filmleri de gösterime başlaması ve uluslar arası bir nitelik kazanması eğlendiren ve kültürel olarak bilgilendiren bir işlev kazanmasına neden olmuştur. Bu bağlamda sinema yerel ve ulusal gazetelerden sonra uluslararası nitelik taşıyan ilk kitle iletişim aracıdır. * Radyo: Radyo yalnızca işitsel olarak kitle iletişime hizmet vermektedir. Günümüzde televizyon ve İnternet'in her eve girmesiyle dinlenme oranlarında oldukça düşüş yaşasa da her an her yerde dinlenebilmesi özelliğiyle hala işlevlerini yerine getirebilmektedir. * İnternet: Yeni bir çağ, kültür, akım ve yaşam yaratan Internet, 20. Yüzyıl sonunda ortaya çıkan bir kitle iletişim aracıdır. İlk olarak Amerika'da uluslar arası savunma ve bilgi edinme amaçlı olarak ortaya çıkan Internet, 1967 yılında ARPANET tarafından hizmet vermiştir. Sonraki dönemde ağların yaygınlaşmasıyla sivilleşen Internet'in günümüzde sivilleşmeyle kalmayarak bireyselleştiği görülmektedir. Internet yazılı, işitsel ve görsel olarak hizmet vermesi, dünyanın her yerinden anında bilgiye ulaşma imkanı tanıması, sosyalleştirmesi ve kişilere birer mecra olarak sunabilmesi dolayısıyla hiçbir zaman işlevlerini azaltmayacak hatta arttıracak bir kitle iletişim aracı olarak görülmektedir. * Sosyal Medya: Sosyal medya internet ağlarının yaygınlaşması, evlere girmesi ve bireysel kullanımda etkin ve interaktif bir kullanıma imkan vermesiyle 2000'lerden sonra çıkan bir olgudur. Sosyal medya her bireyin herkesçe ulaşılabilir bir alanda kendine bir alan yaratması işleviyle çağımızın en etkin kitle iletişim aracıdır.

Yiyecek ve içeceklerin içerikleri ve bu içeriklerin bir araya getirilmesiyle ilgili olarak fizikle.Yiyecek ve içeceklerin sunum ve servisiyle ilgili olarak estetik, iletişim ve sanatla, yakından ilgilidir.

M.Ö. 1000’ li yıllarda verilen diğer bir önemli tıbbi eser, hekimlerin başı olarak nitelendirilen İbni Sina tarafından 1013 yılında yazılan El Kanun El-Sağir fi’t Tıbb’tır (Küçük Tıp Kanunu). Kitapta bitkilerin farklı şekillerde işlenerek şifa sağladığı yöntemler anlatılmaktadır. Doğru cevap B'dir.

Sümer çivi yazı tabletlerinde tariflerde yer alan malzemelerin Sümer dilindeki karşılıkları henüz anlaşılamadığı için birebir bir yemek tarifi çevirisi yapılamamaktadır. Ancak pişirmede izlenecek yolun netliği daha açık olmuştur. Doğru cevap C'dir.

Mısır’da Büyük İskenderiye Kitaplığı’nın (Mouseion) yerle bir olması sırasında, Dorion’un Balıklar Üzerine adlı yapıtının, Tyanalı Khrysippos’un Ekmek Yapımı Üzerine adlı yapıtının, İatrokles’in Hamur İşleri Üzerine kitabının ve daha başkalarının varlığı ve yok oluşları dönem insanın yemeğe olan bakışını sergilemektedir. 4. yüzyıl Sicilya’sında Syrakusa’ya egemen olmuş Tiranların yaşamlarındaki zenginliği yansıtan Gelalı
Arkhistretos, kaleme aldığı destanla gastronomi üzerine çok detay yazmıştır. Homeros’un İlyada ve Odysseia isimli eserinde yemeğe ait birçok detay bulunmaktadır. Doğru cevap D'dir.

Bu bağlamda 17. ve 18. Yüzyılda önemli mutfaklardan olan Fransa’da da yemek kültürünün gelişimini anlatan eserler mevcuttur. Bu eserlerden ilki olarak nitelendirilebilecek Francois Pierre’nin 1651 yılında yazdığı Le Cuisinier Français (Fransız Şef) adlı kitap, Fransız mutfağını teknik ve kurallarla daha sistematik hale getirmiştir. Doğru cevap E'dir.

Medya ve uluslararası yemek siyasetinin buluştuğu dönem ise kitle iletişimin yaygınlaşmasıyla mümkün olmuş, II. Dünya Savaşı sırasında yemeğe ilişkin yayınlar kitle iletişim araçlarında sıklıkla yer almıştır. Şekerin, yağın, unun az tüketilmesine ilişkin bu yayınlar kitle iletişimin ilk propaganda örneklerini oluşturmuştur. Doğru cevap A'dır.

Üç şekilde iletişim kurulabilmektedir:
1. Kelimelerle 2. Konuşmadan yani sadece vücut dili ile 3. Seslerle yani kelime kullanmadan verilen tepkiler ile. Sanatçı kelimeleri kullanmadan yani konuşmadan vücut dili ve sesleri kullanarak iletişim kurmuştur. Doğru cevap B'dir.

• M. Ö. 8. yüzyılda, Mısır’da fonetik alfabenin bulunmasıyla kayıtların imkanlı hale
gelmesi,
• 15. yüzyılın ikinci yarısında matbaanın kullanılmaya başlamasıyla eserlerin çoğaltılması,
• 19. yüzyılın ortasında ilerleyen matbaa ve kağıt üretim sistemiyle gazete, dergi ve fotoğraf gibi kitle iletişim araçlarının yaygınlaşması ve telgrafın icadı,
• 19. yüzyılın sonunda Avrupa ve Amerika’da hareketli fotoğraflama, ses sistemleri, video gibi eğlence amaçlı medya araçlarının ortaya çıkması,
• 20. yüzyılın ortalarında ev içi kullanıma izin veren medya araçları ve uluslararası
mail sistemlerinin kurulması,
• Son olarak 21. yüzyılda oldukça ilerleyen teknolojiyle bilgisayar ve İnternet, akıllı sistem ve telefonlar, uydu ve yazılımlar gibi kitle iletişimin en etkili araçlarının ortaya çıkmasıdır.
Doğru cevap C'dir.

• Topluma ait ve toplumu ilgilendiren gelişmeler
hakkında bilgi sağlama işlevi,
• Toplumlara ait paylaşımlar yaratmasıyla sosyalleştirme işlevi, • Ortak duygu, düşünce ve sonuç olarak davranış yaratmasıyla motive etme işlevi, • Farklı topluluk veya toplumdaki farklı bilgi ve düşünceleri aktarmasıyla tartışma işlevi, • Tüm dünyadaki olay ve olgulara ilişkin sosyo-kültürel, ekonomik ve politik bilgi aktarmasıyla eğitim işlevi, • Kültürel tanıtım işlevi ve • Eğlence, müzik, sohbet, tartışma programları
gibi medya unsurlarıyla eğlendirme işlevidir. Doğru cevap D'dir.

Sinema: Lumiere kardeşlerin ilk filmi kaydetmeleriyle 1895 yılında ortaya çıkan
sinema görsel-işitsel bir kitle iletişim aracıdır. Sinemalarda da ilk olarak siyasi ve
toplumsal olayların filmlere aktarıldığından söz edilebilecektir. Ancak sinemaların sonraki dönemde trajedi, komedi, korku gibi temalı filmleri de gösterime başlaması ve
uluslar arası bir nitelik kazanması eğlendiren ve kültürel olarak bilgilendiren bir işlev
kazanmasına neden olmuştur. Bu bağlamda sinema yerel ve ulusal gazetelerden sonra
uluslararası nitelik taşıyan ilk kitle iletişim araçlarındandır. Doğru cevap E'dir.

Gastronomi;
İnsanın birincil ihtiyacı olan yemeiçme konusuyla ilgilenmesiyle antropoloji ve biyolojiyle,
• Antik Çağ’dan günümüze tüketilen yiyecek ve içecekleri, beslenme usullerini, besinlerin hazırlanma ve sunum biçimlerini, aktardığı mutfak kültürüyle tarih ve kültürle,
• Yiyecek veiçeceklerin içerikleri ve bu içeriklerin bir araya getirilmesiyle ilgili olarak fizikle,
• Yiyecek ve içeceklerin hazırlanması, hazırlanması esnasında birbiriyle nasıl etkileşim
içerisine girdikleri ve pişirme teknikleri açısından kimyayla,
• Toplumların yaşam biçimlerine olan etkisiyle sosyolojiyle,
• Bireysel tercihler açısından psikolojiyle,
• Yiyecek ve içeceklerin sunum ve servisiyle ilgili olarak estetik, iletişim ve sanatla,
• Yiyecek ve içeceklerin elde edilmesi, pişirilmesi ve tüketilmesi açısından dinle ve
• Yiyecek ve içeceklerin başka ülkelere pazarlanmasıyla ilgili olarak uluslararası ticaretle, işletmeyle ve pazarlamayla yakından ilgilidir.

Fransızca şiirinde ‘gastronomie’ olarak geçen kelime Latin kökenli olup mide anlamına gelen ‘gastér’ ve kanun anlamına gelen ‘nómos’ kelimelerinden türemiştir.
Kelime bütün olarak ‘midenin kanunu’ anlamına gelmektedir.

İç mekanlarda kurutma, kızartma, tütsüleme, dövme, öğütme, süzme, tuzlama, mayalama, turşulama, kesme ve doğrama gibi birçok yemek hazırlama aktivitesine dairkanıtlar bulunuyor.

Gastronomi kavram olarak ilk Physiology of Taste adlı eserde kullanılmıştır.
Gastronomi kavram olarak ilk olarak Physiology of Taste'de tanımlanmıştır.

Gurme blogları kitle iletişimdeki gastronomi içerikli yayınlardır.

İletişim kurulan kişiler açısından farklı şekillerde gerçekleşebilmektedir. Bunlar:
1. Öz iletişim
2. Kişilerarası iletişim
3. Küçük gruplar halinde iletişim ki bu 3-15 kişi arasında değişebilir.
4. Toplumlar arası, toplum içi iletişim.
5. Son olarak radyo, televizyon, film ve Internet’i de kapsayan kitle iletişimi.

Gazete, fotoğraf, televizyon, internet, sinema, sosyal medya, radyo; gastronomi yayınlarına sıklıkla yer veren kitle iletişim araçlarındandır.

Acı Çikolata filmi 20. yüzyıl başlarının Meksika’sında adaletsizliklerle baş etmenin yolunun yemekle çözümlenebileceğinin anlatıldığı bir filmdir.

İngilizce bilmek, bir gastronomi yazarında olması gerek özelliklerden biri değildir.

Etimolojik olarak Yunanca mide anlamına gelen gastèr ve yasa anlamına gelen nomos kelimelerinin bir araya gelmesiyle oluşan kelime, Fransa’da ilk olarak 1801 yılında Joseph Berchoux’nun bir şiirinde geçmiş ve 19. yüzyılda Fransa’da kavram olarak tanımlanmıştır.

Gastronomi;Antik Çağ’dan günümüze tüketilen yiyecek ve içecekleri, beslenme usullerini, besinlerin hazırlanma ve sunum biçimlerini, aktardığı mutfak kültürüyle Tarih ve kültür alanıyla İlişkili olmuştur.

Gastronomi; Yiyecek ve içeceklerin hazırlanması, hazırlanması esnasında birbiriyle nasıl etkileşim içerisine girdikleri ve pişirme teknikleri açısından Kimya alanıyla ilişkilidir.

1835 yılında Fransız Akademisi’nin sözlüğüne giren tanım olarak ‘midenin kanunu’ anlamına gelen kelime:

Arkeolojide uygulanan yeni yöntemlerle bitki ve tohumların, Paleolitik dönemde paleobotanik bilimi tarafındanincelenmesi, insanoğlunun tarihinde bir devrim yaratmıştır.

Yemeğin siyasete ilişkin kullanımı uluslararası ilişkiler de mevcuttur.
Yemek siyasetinin ilk örneklerinin Roma’ya dayandığı bilinmektedir.
Yemek eski dönemlerde siyasi, uluslararası toplantılar
ve davetlerde gücün simgesi olmuştur. Tarihte Roma ve Bizans’ın
şatafatlı sofraları özellikle donatılmış ve gücün göstergesi olarak
kullanılmıştır.

Gastronominin literatüre dahil edilmesi ile Avrupa’da restoran olgusunun keşfi ve evin dışında yemek yenilebilecek alanların varlığı toplumda Aşçılık mesleğin gelişmesine yol açmıştır.

Dünyanın yanı sıra Türkiye’de de gastronominin dergi ve gazetelerde dışarıda yeme ve sosyo-kültürel yönüyle ele alınması 1900’lerde yaşanmıştır. 1870 yılından itibaren sekiz yıl boyunca yayınlanan “Şehir Mektupları”,Gazetelerdeki ilk örneğini oluşturmaktadır.

Kitle iletişim aralarında duygu ve düşünce birliği olmayan
topluluğa iletilen mesajlardır. Amaç ise bu topluluk arasında bir duygu ve düşünce birliği yaratmaktır. Günümüz kitle iletişim araçları: radyo, televizyon, sinema, Internet vb.

Kitle İletişimin evrensel anlamda sağladığı işlev: Tüm dünyadaki olay ve olgulara ilişkin sosyo-kültürel, ekonomik ve politik bilgi aktarmasıyla eğitim işlevidir.

Görsel ve işitsel bir kitle iletişim aracı olan televizyon, gastronominin ağırlıklı olarak tarif ve eğlence kısmıyla ilgilenmeyi tercih etmektedirler.
Televizyon yayınının ulaşım hızı, sayısı ve hedef kitlesi basılı yayınlara göre daha geniş olduğundan gastronominin ilgi çekebilecek tüm yönleri televizyon programlarına içerik sağlamaktadır.

“Bütün şart ve yaşlarda tadılabilen haz” olarak tanımlanan gastronomi kelimesi, 1835
yılında Fransız Akademisi’nin sözlüğüne girmiştir.

M.Ö. 1000’ li yıllarda verilen diğer bir önemli tıbbi eser, hekimlerin başı olarak nitelendirilen İbni Sina tarafından 1013 yılında yazılan El Kanun El-Sağir fi’t Tıbb’tır (Küçük Tıp Kanunu). Kitapta bitkilerin farklı şekillerde işlenerek şifa sağladığı yöntemler anlatılmaktadır.

A, B, C ve D şıklarında verilen bilgilere yazılan kitaplardan ulaşılırken; E şıkkındaki ifadeyle ilgili bir bilgiden bahsedilmemektedir.

Histoire de la Vie Privee des Francais adlı kitap 1782 yılında Le Grand d’Aussy tarafından kaleme alınmış olup Fransa’da tüketilen gıdaların niteliği, içerikleri, hazırlama teknikleri ve Fransız beslenme alışkanlıklarına dair detaylar içermektedir.

Yemeğin siyasete ilişkin kullanımı uluslararası ilişkiler de mevcuttur. Yemek siyasetinin ilk örneklerinin Roma’ya dayandığı bilinmektedir. Yemek eski dönemlerde siyasi, uluslararası toplantılar ve davetlerde gücün simgesi olmuştur. Tarihte Roma ve Bizans’ın
şatafatlı sofraları özellikle donatılmış ve gücün göstergesi olarak kullanılmıştır. Toprak rejimli eski dönem dünyasında savaş ve savaşa ilişkin erkek gücünün yemekten geçmesi bunun en belirgin sebebidir. Osmanlı’da da özellikle sürekli askeri ve siyasal ilişkiler içerisinde olduğu Bizans elçilerine yönelik yemeklerin verildiği ve bu yemeklerde kendilerine altın kaplarda yemek sunulduğu belirtilmektedir (Uzunçarşılı, 1988).

Kitle iletişimin geçirdiği tüm bu aşamalara bakılacak olursa işlevlerinde de yaşanan gelişmeler açıktır. Bunlar (MacBride, 2004):

• Topluma ait ve toplumu ilgilendiren gelişmeler hakkında bilgi sağlama işlevi,
• Toplumlara ait paylaşımlar yaratmasıyla sosyalleştirme işlevi,
• Ortak duygu, düşünce ve sonuç olarak davranış yaratmasıyla motive etme işlevi,
• Farklı topluluk veya toplumdaki farklı bilgi ve düşünceleri aktarmasıyla tartışma işlevi,
• Tüm dünyadaki olay ve olgulara ilişkin sosyo- kültürel, ekonomik ve politik bilgi aktarmasıyla eğitim işlevi,
• Kültürel tanıtım işlevi ve
• Eğlence, müzik, sohbet, tartışma programları gibi medya unsurlarıyla eğlendirme işlevidir.

Gazete: İlk olarak 19. Yüzyılda ortaya çıkan gazete yazılı ve görsel bir kitle iletişim aracı olup, matbaanın bir ürünü olarak değerlendirilebilecektir.

Gastronomi yazarının da gastronomiyi besleyen disiplinleri anlayabilme ve çözümleyebilme yetisine sahip olabilmesi gerekmektedir.Göç ve savaş gibi insan yaşamının eğrisini değiştiren durumların da yemek ve yemek alışkanlıklarına etkisi bulunmaktadır. Dolayısıyla bir gastronomi yazarının bu olayların izlerini, izlerini taşıyan
lezzetleri ve onun çevresinde gelişen yaşamları iyi analiz edebilmesi gerekmektedir. Tarih ve sosyoloji kaynaklarını doğru yorumlayabilmek bu bakımdan önem kazanmaktadır.İçinde bulunulan zamanı analiz edebilmek ve gelecekle ilgili yorum ve tahminlerde bulunabilmek de gastronomi yazılarında son derece önemlidir. Gastronomiye ilişkin geçmiş akımların, gelişmelerin ve beslenme trendlerinin gastronomi yazarları tarafından incelenmiş olması gerekmektedir.Gastronomiye ilişkin gerekli bilgi, deneyim, beceri şartları sağlandıktan sonra yazarlar iletişim ve iletişime yönelik bilgi, beceri ve deneyim gereklerini yerine getirmelidir.

İnsanoğlunun doğal süreci içerisinde kendine yer edinmiş gastronomi disiplini tanımlanmak için 1800’li yıllara kadar beklemiştir. 1800 yılında Joseph Berchoux’in (1762-1838) Fransızca şiirinde ‘gastronomie’ olarak geçen kelime Latin kökenli olup mide anlamına gelen ‘gastér’ ve kanun anlamına gelen ‘nómos’ kelimelerinden türemiştir. Kelime bütün olarak ‘midenin kanunu’ anlamına gelmektedir.

“Bütün şart ve yaşlarda tadılabilen haz” olarak tanımlanan gastronomi kelimesi, 1835 yılında Fransız Akademisi’nin sözlüğüne girmiştir. Mutfak sanatlarının en rafine üretimlerini konu edinen gastronomi, yiyecek ve etrafında dönen tüm detaylarda mükemmel olanı aramaktadır.

İnsanın birincil ihtiyacı olan yeme içme konusuyla ilgilenmesiyle antropoloji ve biyolojiyle,
• Antik Çağ’dan günümüze tüketilen yiyecek ve içecekleri, beslenme usullerini, besinlerin hazırlanma ve sunum biçimlerini, aktardığı mutfak kültürüyle tarih ve kültürle,
• Yiyecek ve içeceklerin içerikleri ve bu içeriklerin bir araya getirilmesiyle ilgili olarak fizikle,
• Yiyecek ve içeceklerin hazırlanması, hazırlanması esnasında birbiriyle nasıl etkileşim içerisine girdikleri ve pişirme teknikleri açısından kimyayla,
• Toplumların yaşam biçimlerine olan etkisiyle sosyolojiyle,
• Bireysel tercihler açısından psikolojiyle,
• Yiyecek ve içeceklerin sunum ve servisiyle ilgili olarak estetik, iletişim ve sanatla,
• Yiyecek ve içeceklerin elde edilmesi, pişirilmesi ve tüketilmesi açısından dinle ve
• Yiyecek ve içeceklerin başka ülkelere pazarlanmasıyla ilgili olarak uluslararası ticaretle, işletmeyle ve pazarlamayla yakından ilgilidir.

Bu bağlamda 17. ve 18. Yüzyılda önemli mutfaklardan olan Fransa’da da yemek kültürünün gelişimini anlatan eserler mevcuttur. Bu eserlerden ilki olarak nitelendirilebilecek Francois Pierre’nin 1651 yılında yazdığı Le Cuisinier Français (Fransız Şef) adlı kitap, Fransız mutfağını teknik ve kurallarla daha sistematik hale getirmiştir.

Bu bağlamda 17. ve 18. Yüzyılda önemli mutfaklardan olan Fransa’da da yemek kültürünün gelişimini anlatan eserler mevcuttur. Bu eserlerden ilki olarak nitelendirilebilecek Francois Pierre’nin 1651 yılında yazdığı Le Cuisinier Français (Fransız Şef) adlı kitap, Fransız mutfağını teknik ve kurallarla daha sistematik hale getirmiştir. 1700’li yıllarda da yeni mutfak akımının temsilcisi Menon, Fransız mutfağını bilimsel temele oturtmaya başaran ilk yazarlardan olmuş ve 1739 yılında “Nouveau Traité De La Cuisine” adlı eserini ortaya koymuştur. 18 yüzyılda Fransa’da verilen önemli bir diğer eser, Histoire de la Vie Privee des Francais’tir. 1782 yılında Le Grand d’Aussy tarafından kaleme alınan kitapta Fransa’da tüketilen gıdaların niteliği, içerikleri, hazırlama teknikleri ve Fransız beslenme alışkanlıklarına dair detaylar anlatılmaktadır. Gıdanın antropoloji ve sosyoloji yönünden biraz daha sıyrılarak fizyolojik-kimyasal içeriklerine ve teknik-sistematik hazırlanma yöntemlerine olan ilgi ve araştırmaların sonucu olarak yeni bir kavramın ortaya çıkarılması ise Brillat Savarin’nin 1825 yılında yayınlamış olduğu Physiology of Taste (Tatmanın Fizyolojisi) adlı kitabıyla gerçekleşmiştir.

• Topluma ait ve toplumu ilgilendiren gelişmeler hakkında bilgi sağlama işlevi,
• Toplumlara ait paylaşımlar yaratmasıyla sosyalleştirme işlevi,
• Ortak duygu, düşünce ve sonuç olarak davranış yaratmasıyla motive etme işlevi,
• Farklı topluluk veya toplumdaki farklı bilgi ve düşünceleri aktarmasıyla tartışma işlevi,
• Tüm dünyadaki olay ve olgulara ilişkin sosyo-kültürel, ekonomik ve politik bilgi aktarmasıyla eğitim işlevi,
• Kültürel tanıtım işlevi ve
• Eğlence, müzik, sohbet, tartışma programları gibi medya unsurlarıyla eğlendirme işlevidir.

Fotoğraf: Fransız mucit Joseph Nicephore Niepce tarafından 1826’da çekilen ilk resim, bir manzara niteliğinde olup diğer resimler sonrasında insana dair, doğa olaylarına ve doğaya dair kesitler sunmuştur. II. Dünya Savaşı sırasında ise fotoğraf sıklıkla savaştan trajedik anları aktaran bir propaganda aracı haline gelmiştir. Fotoğraf anlık bir olay veya nesneyi tek bir sunumla alıcıya ulaştırması bakımından ayrıntılara bile en yüksek dikkati çekmeyi başarabilen tek kitle iletişim aracı olarak değerlendirilebilecektir. Fotoğraf ayrıca kitle iletişim araçlarının görsel işlevini yerine getiren ilk kitle iletişim aracıdır.

19. yüzyıl gastronomi kavramının ilk tanımının yapıldığı dönemdir ve günümüzdeki kullanım şekli ile ilk olarak Fransa’da kullanılmaya başlanmıştır. Etimolojik olarak Yunanca mide anlamına gelen gastèr ve yasa anlamına gelen nomos kelimelerinin bir araya gelmesiyle oluşan kelime, Fransa’da ilk olarak 1801 yılında Joseph Berchoux’nun bir şiirinde geçmiş ve 19. yüzyılda Fransa’da kavram olarak tanımlanmıştır

En çok kullanılan ekinler düşük kaliteli bir çeşit buğday “gemik” (ingilizce emmer) idi. Bakliyat da, zaman zaman kullanımın %40’ını oluşturacak kadar, yüksek oranda kullanılıyordu. Yabani bitkiler ve yabani et, yumurta, kuş ve balıklar seyrek olarak görülüyordu. En çok tüketilen er koyun ve keçi etiydi. Domuz ve sığır eti özel şölenlerde/kutlamalarda yeniliyordu. Zaman içinde bu yemek bileşenleri içinde çok az değişim görülüyor. Bir arpa çeşidi erken seviyelerden sonra kullanımdan çıkmış. Çavdar ise sonradan eklenmiş ve tahıl kullanımında gittikçe bir artış görülmüş. Meyve ve kabukluların genelde kümeler halinde bulunması bunların mevsimsel ya da özel olarak depolandığını gösteriyor.

‘Gastronomie’ olarak geçen kelime Latin kökenli olup mide anlamına gelen ‘gastér’ ve kanun anlamına gelen ‘nómos’ kelimelerinden türemiştir. Kelime bütün olarak ‘midenin kanunu’ anlamına gelmektedir. “Bütün şart ve yaşlarda tadılabilen haz” olarak tanımlanan gastronomi kelimesi, 1835 yılında Fransız Akademisi’nin sözlüğüne girmiştir. Mutfak sanatlarının en rafine üretimlerini konu edinen gastronomi, yiyecek ve etrafında dönen tüm detaylarda mükemmel olanı aramaktadır.

Yemeğin hammaddesinin üretiminden işlenişine, yemeğin hazırlanışından sunumuna kadar her detayı kapsam olarak barındıran kavram birçok olgu ve disiplinle ilişkilidir. Bu olgulardan bazıları kültür, din ve uluslararası ticaret, disiplinler ise antropoloji,
biyoloji, fizik, kimya, tarih ve sanat, olgular ise kültür, din ve uluslararası ticarettir.

Gastronomiye ilişkin gerekli bilgi, deneyim, beceri şartları sağlandıktan sonra yazarlar iletişim ve iletişime yönelik bilgi, beceri ve deneyim gereklerini yerine getirmelidir. Birbirinden etkileşim zamanın her anında olmuştur ve olmaya da devam edecektir. Gastronomi yazarının bu etkileşimleri iyi biliyor ve takip edebiliyor olması gerekmektedir.

Fotoğraf ayrıca kitle iletişim araçlarının görsel işlevini yerine getiren ilk kitle iletişim aracıdır.

İletişim olmadan hayatın geçmesi mümkün değildir. İletişim sadece insanlara özgü değildir.Tüm canlılar arasında bir iletişim biçimi olmakla birlikte iletişim evrenseldir. Günlük hayatın bir parçasıdır. Yaşamak için yemek ve su nasıl gerekliyse iletişim de hayatta kalmak için gereklidir.

İletişim, mesajı veren, mesajı alan ve varsa mesajı ileten araçların olduğu mesaj verenden alana iletilen mesajlar toplamıdır.

Yemeğin bir kültürü ve yaşamı ifade etmesi, statüye ilişkin sosyo-kültürel bir yönü olduğunu da göstermektedir. Tarih boyunca düğün, cenaze, aile içi ve aile dışı toplanmalarda bir sosyolojik olay olarak karşımıza çıkan yemek, restoranlardaki artışla
1900’lerde sosyo-ekonomik bir hal almıştır. Dışarıda yemenin ilk başladığı bu tarihlerde restoranlar, hizmetleri ve fiyatları dolayısıyla da elit müşterileri ve müşterilerinin beklentileriyle statüyü belirleyici bir hal almıştır.

Gıdanın üretimi, işlenmesi ve hazırlanması sırasında izlenen yöntemler, tüketim alışkanlıkları, pişirme teknikleri, gelenekler
gastronomiyi oluşturan diğer detay başlıklardır.

Doğa karşısında insan kültürünün ilk yaratısı olan biradır. Biranın ana malzemesi ise arpa olmuştur. Bu tahıl yetiştiği coğrafyanın can damarı olmuştur. Sadece bira değil ondan çeşit çeşit ekmek ve yemek de yapılmıştır. Bu cüretkar tahılı ve içinde kullandığı yemeklerini de çiviyazısı tabletlere yazarak ölümsüzleştirmiştir.

Gazete: İlk olarak 19. Yüzyılda ortaya çıkan gazete yazılı ve görsel bir kitle iletişim aracı olup, matbaanın bir ürünü olarak değerlendirilebilecektir.

Kitle, aralarında duygu ve düşünce birliği olmayan, belirli bir alana yayılmış topluluk olarak tanımlanmaktadır.

19. yüzyıl gastronomi kavramının ilk tanımının yapıldığı dönemdir ve günümüzdeki kullanım şekli ile ilk olarak Fransa’da kullanılmaya başlanmıştır. Doğru cevap C'dir.

Francois Pierre’nin 1651 yılında yazdığı Le Cuisinier Français (Fransız Şef) adlı kitap, Fransız mutfağını teknik ve kurallarla daha sistematik hale getirmiştir. Doğru cevap A'dır.

“Bütün şart ve yaşlarda tadılabilen haz” olarak tanımlanan gastronomi kelimesi, 1835 yılında Fransız Akademisi’nin sözlüğüne girmiştir. Doğru cevap D'dir.

Hindistan’da hala geleneksel bir tıp ilmi olan Ayurveda, yaşama ilişkin bilgeliği ve gücü simgelemektedir. Doğru cevap A'dır.

M.Ö. 1000’ li yıllarda verilen diğer bir önemli tıbbi eser, hekimlerin başı olarak nitelendirilen İbni Sina tarafından 1013 yılında yazılan El Kanun El-Sağir fi’t Tıbb’tır (Küçük Tıp Kanunu). Kitapta bitkilerin farklı şekillerde işlenerek şifa sağladığı yöntemler anlatılmaktadır. Doğru cevap E'dir.

Nejat Sefercioğlu’nun “18. Yüzyıla Ait Bir Yemek Risalesi” adlı çalışması ise ilk Osmanlı yemek yazmasını içeren bir çalışma olarak tarihe geçmiştir. Doğru cevap C'dir.

Fotoğraf, anlık bir olay veya nesneyi tek bir sunumla alıcıya ulaştırması bakımından ayrıntılara bile en yüksek dikkati çekmeyi başarabilen tek kitle iletişim aracı olarak değerlendirilebilecektir. Fotoğraf ayrıca kitle iletişim araçlarının görsel işlevini yerine getiren ilk kitle iletişim aracıdır. Doğru cevap B'dir.

Sinema yerel ve ulusal gazetelerden sonra uluslararası nitelik taşıyan ilk kitle iletişim araçlarındandır. Doğru cevap E'dir.

Sosyal medya her bireyin herkesçe ulaşılabilir bir alanda kendine bir alan yaratması işleviyle çağımızın en etkin kitle iletişim aracıdır. Doğru cevap C'dir

Komünikasyon deyince akla şu kelimeler gelmektedir: İletişim, diyalog, tartışma, paylaşım ve yayılma. Doğru cevap B'dir.

Gastronomi Nedir?
İnsanoğlunun doğal süreci içerisinde kendine yer edinmiş gastronomi disiplini tanımlanmak için 1800’li yıllara kadar beklemiştir. 1800 yılında Jo- seph Berchoux’in (1762-1838) Fransızca şiirinde ‘gastronomie’ olarak geçen kelime Latin kökenli olup mide anlamına gelen ‘gastér’ ve kanun an- lamına gelen ‘nómos’ kelimelerinden türemiştir. Kelime bütün olarak ‘midenin kanunu’ anlamına gelmektedir. “Bütün şart ve yaşlarda tadılabilen haz” olarak tanımlanan gastronomi kelimesi, 1835 yılında Fransız Akademisi’nin sözlüğüne girmiştir. Mutfak sanatlarının en rafine üretimlerini konu edinen gastronomi, yiyecek ve etrafında dönen tüm detaylarda mükemmel olanı aramaktadır.

GASTRONOMİ’DEKİ TIBBİ YAKLAŞIMLAR, KİTAPLAR VE MEDYA
Hindistan’da hala ge- leneksel bir tıp ilmi olan Ayurveda, yaşama ilişkin bilgeliği ve gücü simgelemektedir ve Ayurveda tıb- bı olarak M.Ö.1200-700 arasında yazıldığı düşü- nülen Charaka Samhita, Sushruta Samhita ve Ash- tangha Hridaya Samhita isimli üç büyük eserde toplanmıştır (Satyavaki, 2003). Charaka’nın eseri olan Charaka Samhita’da hastalıkların tedavisinde günlük ve mevsimsel yiyecekler ile beslenmenin önemi anlatılmaktadır.

GASTRONOMİ’DEKİ TIBBİ YAKLAŞIMLAR, KİTAPLAR VE MEDYA
Gazete bir iletişim aracı olarak o dönemde henüz kullanılmıyordu.

Gastronomi Nedir?
İnsanın birincil ihtiyacı olan yeme içme konu- suyla ilgilenmesiyle antropoloji ve biyolojiyle ilişkisini açıklamaktadır.

“GASTRONOMİ” KAVRAMININ LİTERATÜRE GİRMESİ VE MEDYA
Gastronominin gündelik yaşama dair yeme içme alışkanlıkları ve yemek tari erinden farklı olarak fiz- yolojik, antropolojik ve sosyolojik olarak da ele alın- ması gastronomi kavramının literatüre girmesinin en önemli etkenlerinden biridir. 1800’li yıllara denk gelen dönemde gastronomi üzerine tartışmalar ve araştırmalar oldukça yoğunlaşmış ve farklı eserler or- taya konmuştur.

Gastronomi, Toplum ve Medya
Dünyanın yanı sıra Türkiye’de de gastronominin dergilerde dışarıda yeme ve sosyo-kültürel yönüyle ele alınması 1900’lerde yaşanmıştır. 1800 sonların- da sıklıkla çıkan yemek tarif kitapları 1900’lü yıl- ların başında yerini restoran değerlendirmelerine bırakmıştır.

Gastronomi, Toplum ve Medya
Dünyanın yanı sıra Türkiye’de de gastronominin dergilerde dışarıda yeme ve sosyo-kültürel yönüyle ele alınması 1900’lerde yaşanmıştır. 1800 sonların- da sıklıkla çıkan yemek tarif kitapları 1900’lü yıl- ların başında yerini restoran değerlendirmelerine bırakmıştır.

Gastronomi, Toplum ve Medya
Yemeğin siyasete ilişkin kullanımı uluslararası ilişkiler de mev- cuttur. Yemek siyasetinin ilk örneklerinin Roma’ya dayandığı bi- linmektedir. Yemek eski dönemlerde siyasi, uluslararası toplantılar ve davetlerde gücün simgesi olmuştur. Tarihte Roma ve Bizans’ın şatafatlı sofraları özellikle donatılmış ve gücün göstergesi olarak kullanılmıştır. Toprak rejimli eski dönem dünyasında savaş ve sa- vaşa ilişkin erkek gücünün yemekten geçmesi bunun en belirgin sebebidir. Osmanlı’da da özellikle sürekli askeri ve siyasal ilişkiler içerisinde olduğu Bizans elçilerine yönelik yemeklerin verildiği ve bu yemeklerde kendilerine altın kaplarda yemek sunulduğu be- lirtilmektedir (Uzunçarşılı, 1988). Medya ve uluslararası yemek siyasetinin buluştuğu dönem ise kitle iletişimin yaygınlaşmasıyla mümkün olmuş, II. Dünya Savaşı sırasında yemeğe ilişkin yayınlar kitle iletişim araçlarında sıklıkla yer almıştır. Şekerin, yağın, unun az tüketilmesine ilişkin bu yayınlar kitle iletişimin ilk propaganda örneklerini oluşturmuştur.

Kitle İletişim
Sinema: Lumiere kardeşlerin ilk filmi kay- detmeleriyle 1895 yılında ortaya çıkan sinema görsel-işitsel bir kitle iletişim ara- cıdır. Sinemalarda da ilk olarak siyasi ve toplumsal olayların filmlere aktarıldığından söz edilebilecektir. Ancak sinemaların son- raki dönemde trajedi, komedi, korku gibi temalı filmleri de gösterime başlaması ve uluslar arası bir nitelik kazanması eğlendi- ren ve kültürel olarak bilgilendiren bir işlev kazanmasına neden olmuştur. Bu bağlamda sinema yerel ve ulusal gazetelerden sonra uluslararası nitelik taşıyan ilk kitle iletişim araçlarındandır.

Kitle İletişim
Kitle iletişimin geçirdiği tüm bu aşamalara ba- kılacak olursa işlevlerinde de yaşanan gelişmeler açıktır. Bunlar:

• Topluma ait ve toplumu ilgilendiren geliş- meler hakkında bilgi sağlama işlevi,
  
• Toplumlara ait paylaşımlar yaratmasıyla sosyalleştirme işlevi,
  
• Ortak duygu, düşünce ve sonuç olarak dav- ranış yaratmasıyla motive etme işlevi,
  
• Farklı topluluk veya toplumdaki farklı bilgi ve düşünceleri aktarmasıyla tartışma işlevi,
  
• Tüm dünyadaki olay ve olgulara ilişkin sos- yo-kültürel, ekonomik ve politik bilgi ak- tarmasıyla eğitim işlevi,
  
• Kültürel tanıtım işlevi ve
  
• Eğlence, müzik, sohbet, tartışma program- ları gibi medya unsurlarıyla eğlendirme işle- vidir.